Mogwai - Hardcore Will Never Die, but You Will. (2011)

Ik denk ook dat het moeilijk is om je sound als postrockband te veranderen. Zolang ze goede nummers blijven maken mogen ze van mij cd's blijven opnemen. Maar ik kan jouw standpunt wel begrijpen, dat je vindt dat hun laatste albums niet veel meer toevoegen aan hun oeuvre.

Volgens mij heb ik een release gemist

Oeps, ik was even in de war met de (overigens uitstekende) film met die naam.

Aha, bedankt voor de (onbedoelde) tip, zal er binnenkort ff achteraan gaan.

Ik ben er verder nog niet uit over dit album. Snel nog maar eens een keer luisteren maar de eerste luisterbeurten hebben geen onuitwisbare indruk gemaakt. Maar goed, the Hawk is Howling werd ook wel wat beter na een tijdje dus helemaal afgeschreven heb ik deze nieuwe nog niet.

1. Ah okay, eigenlijk wou je gewoon met een aantal wollige termen aangeven dat je hier niet echt naar wil luisteren.

2. Ahbon, pretentieus heeft tegenwoordig een positieve connotatie? We leren weer bij!
Erg vreemd trouwens dat je nu plots valt over die songtitels. Mogwai heeft immers al sinds hun prille begindagen van dat soort onzin-titels gehad: denken we maar aan Superheroes of Bmx, I am not Batman of Angels vs. Aliens. Deze band heeft dan ook altijd al een attitude gecultiveerd waar ze de muziek liever voor zich laten spreken ipv er nodeloze poespas rond te verzinnen. Lijkt me niks mis mee eigenlijk. Waarmee ik overigens bands die hun imago serieuzer definiëren niet a priori wil afschieten.

3. Ja, in weerwil van wat (de dictatuur van) de vrije meningsuiting op het internet je zou willen doen geloven doen harde feiten er wel degelijk deels toe in de appreciatie van muziek of andere cultuurproducten. Indien hier iemand pakweg zou beweren dat Rano Pano in zijn beleving beïnvloed is door Frans Bauer en andere schlagerhelden dan lijkt het me nogal evident dat ook jij zou aangeven dat dat gewoon niet waar is, net zoals die kerel die op de vorige pagina steen en been klaagde over het feit dat Mogwai op dit album plots vocalen zou gebruiken raaskalde aangezien dit lang niet de eerste keer is dat deze band dit op een beperkt aantal nummers bewerkstelligde. Bepaalde aspecten van muziek zijn nu eenmaal objectief waar te nemen en dat geldt zeker voor het feit dat Hardcore naar post-rock termen een behoorlijk afwisselende plaat is. Dat dit daarom in uw beleving nog niet noodzakelijk een goed album is is natuurlijk ook evident aangezien andere aspecten van de muziekbeleving louter subjectief zijn.

Tja, maar anderzijds lees ik toch regelmatig op de interwebs dat mensen grif toegeven d'er één keer van ver naar geluisterd te hebben om dit album vervolgens maar volledig af te schrijven (waarmee ik overigens niet wil zeggen dat dat bij jou ook zo is). En dan vraag ik me af hoeveel liefhebbers indertijd pakweg het toch niet meteen directe Come on Die Young eveneens zo snel zouden afgeschreven hebben met die instelling. Maar Mogwai is nu inmiddels eenmaal een veteranen-band die de bakens niet gigantisch veel meer zal verzetten in een genre dat sowieso een aantal jaar geleden min of meer op zijn achtersteven gevallen is en waar het niet evident is om nog veel substantieel aan toe te voegen, en dan krijg bij een deel van het publiek automatisch de neiging om een album als deze misschien niet de tijd te geven te geven die het verdient en in de plaats daarvan per direct naar nieuwere, hippere bands en genres over te schakelen.

Nuja, ik ga alvast akkoord met The Eraser dat het songmateriaal min of meer op het hetzelfde niveau gebleven is. Hardcore doet me wel enigszins denken aan Mr. Sexy Beast in de optiek dat beiden erg afwisselende platen met voornamelijk kortere en redelijk wat up-tempo nummers zijn. Alleen, daar waar Mr. Beast mijns inziens teveel steunde op een beperkt aantal kwaliteitsnummers met een heleboel filler ertussen kan Hardcore me wel van begin tot eind boeien.

Dat geldt voor alle muziek tegenwoordig, de luisterbeleving is veel vluchtiger geworden. Downloaden, luisteren, stemmen en op naar de volgende plaat. Ik moet zeggen dat de laatste twee platen die ik heb gekocht mij ook niet direct bevielen en hun tijd nodig hadden, maar op eentje daarvan deed Mogwai ook net even wat anders (Rock Action). Daarna ging het weer op de vertrouwde voet verder. Maar met de latere albums heb ik het nog wel geprobeerd en heb ze ook nog eens live gezien, maar voor mij was de koek op. Als ik dan nog een keer Mogwai wil horen zet ik wel een van de oude platen op...

Herkenbaar, ik besteed aan sommige albums ook veelte weinig aandacht. Maar feit blijft, dat er hedendaags gewoon te veel (goede) muziek wordt uitgebracht, om alle albums de aandacht te schenken die ze eigenlijk zouden verdienen.

Straf, dit album wordt pas official gereleased in februari en sommigen breken hem al af.
Muzikanten in de 21e eeuw, zeker de alternatives zijn de paria's van de maatschappij geworden.

enfin:
Wie zin heeft kan nu...21.05 GMT+1 17jan2011 via BBC Schotland LIVE MOGWAI beluisteren die hun nieuwe cd voorstellen, live interaction

BBC - Scotland - Home - bbc.co.uk

Support good music or it will die.

Edit: How 2 be a werewolf, dat als soundtrack diende voor teaser van 30th Century man vond ik zelf overigens dik in orde van Mogwai.

Edit: Mogwai speelt nu een nummer dat alvast niet voorkomt op de cd-list
Hasen Heide

Edit: This is good...over de titel, hilarisch, hoe ze aan de naam kwamen van de nieuwe cd, Barry hoorde dit in een muziekwinkel een boze klant zeggen tegen de man achter de toog.
Alternatief was Scotisch Tea en Number7

Edit: Leuk je kon interactief vragen stellen aan Mogwai via twitter , wat ik natuurlijk niet kon nalaten.
Vraagje over de soundtrack van 30th cent. man, maw er zit nog meer aan te komen, wordt een leuk voorjaar. Wellicht zal dat nummer Hasen heide op die soundtrack staan?
Andere nummers welke ze brachten daarnet,
George Square,Rano Pano welke met Schotse tongval mag worden uitgesproken cfr:reenopeeno
How To be a werewolf new version verschijnt later deze week op een special podcast van bbc.
En dan nog metro.

Edit: Net op twitter new mogwai 7"" ep vandaag uit met oa dat nog onbekende nummer

Bedankt voor het delen van die info. Interessant!

Ik veronderstel dat er twee cd gaan verschijnen van mogwai dit jaar.
Kan der compleet naast zitten natuurlijk maar zo had ik het toch begrepen uit Stuart Brainw. Zijn antwoord.

zou kunnen

ltd edition van deze cd zal in elk geval een extra cdtje zal bevatten:

"There will also be a Limited Edition version of the album, which includes a bonus CD featuring a 26 minute long piece called ‘The Singing Mountain’ recorded for Douglas Gordon and Olaf Nicolai’s ‘Monument for Forgotten Future’ installation in Essen, Germany"

Ik dacht dat ik 'klaar' was met Mogwai. Maar Mogwai is nog niet 'klaar' met mij... Stiekem wordt het beetje bij beetje beter en mooier vooral. Ze brengen toch weer een mooi album uit vind ik. Natuurlijk was het vroeger allemaal beter, explosiever (mijn oren piepen nog na van een concert van pakweg 2001). Maar dit bevalt me wel eigenlijk!

Oeps, ik herken hier wel wat in. En toch blijf ik CD's kopen. ik zie het ook als uitselecteren van wat wil ik op CD hebben en wat niet. En voor festivals geldt dat. Naar welke artiest ga ik wel kijken en welke niet.

Deze CD staat dus niet op mijn verlanglijstje. Omdat ze naar mijn idee betere albums hebben gemaakt.
Toch staan hier 4 uitschieters op, namelijk: Mexican Grand Prix, San Pedro,Thatcher en Lionel Richie. Dus toch maar even vaker beluisteren.

Het album is nu online te beluisteren:
RollingStone Flash Music Player - www1.rollingstone.com

Nu ook op VPRO´s 3 voor 12 luisterpaal !

Diegenen die meer van de trage, epische Mogwai-met-violen houden moeten zeker die 23-minuten durende "bonustrack" (the singing mountain) niet links laten liggen. Doet nogal Cody-esque aan en is imo wss beter dan de meerderheid van de eigenlijke plaat.

Ik ben niet bekend met ander werk van Mogwai, maar ik vind dit zeker niet verkeerd. Er staan geen mindere nummers op en er is zeker voldoende afwisseling. Toch zijn er ook geen nummers waardoor ik helemaal omvergeblazen wordt. Het is allemaal middelmatig tot zeer goed. Het luistert wel lekker weg.

Video clips van Mexican GP en How to be werewolf dat gebruikt wordt in 30th century man staan online.

Heb gisteren de cd gekocht, die extra cd maakt het de moeite waard om nog eens wat geld over de toog te gooien.

Mogwai is toch wel een aparte band. Een van de weinige bands waar ik niet naar de nummers zit te staren. Vaak vloeit alles in elkaar over en ik zou zelfs niet weten welk nummer van welke plaat komt (oke, ik overdrijf). Ik bedoel dit trouwens als compliment, want de sound die Mogwai maakt is belangrijker dan de liedjes, als dat steek houdt. Anyway: 4*

Trouwens maar goed dat "You're Lionel Kitchie" zonder tekst is, het had anders wel eens iets kunnen worden.

Ik weet niet hoeveel Mogwai fans ook naar Coil luisteren, maar bij de curieuze titel 'you're Lionel Richie' moest ik direct denken aan het openingsnummer van deze plaat...

Ja hoor, ze doen het weer. Ook deze is gewoon goed!

Wat een gave clip van Reno Reno!

Daar ben ik het volledig mee eens, de bonustrack levert dit album 4* op in plaats van 3,5. Hoop dat ze dit nummer volgende week ook live gaan spelen...

Die bonustrack vind ik veel beter dan de rest van het album. Heerlijk slepend nummer. Ik gooi er ook een halfje op voor dat nummer.

Deze plaat doet me vooralsnog niet zoveel. Je hoort wel dat Mogwai een goeie, capabele band is, en dat bewijzen de positieve kritieken ook die ik al over hen heb gelezen, maar deze eerste kennismaking is me niet geweldig bevallen, moet ik eerlijk toegeven. Ik kan me wel inbeelden dat er mensen zijn die helemaal op kunnen gaan in de sfeer van het album, maar mij lukt dat jammer genoeg niet. Het is te veel van het kaliber "ene oor in, andere oor uit". Nummers als 'Letters To The Metro' of 'Too Raging To Cheers' weten me wel te bekoren, maar dat gebeurt te weinig.

3 sterren

Berichten over concerten verplaatst naar Mogwai

deze nu 2 x volledig beluisterd (en sommige track vele malen meer) en ik vind het een geweldig album. dit weet me meer te overtuigen dan hun ''oudere'' werk op 1 lp en ep na dan.

klasse productie, simpel en toch anders dan de doorsnee postrock vind ik. hier staan echt een paar toppertjes op. ik begin met een 4.5. misschien dat deze nog een halfje omhoog of omlaag gaat, maar deze zal me niet gaan tegenvallen. deze wil ik origineel!

Prima album van de heren! Ik vind hun geluid op dit album eigenlijk best al afwijkend van hun eerdere geluid. Het is minder 'standaard' postrock (standaard postrock vind ik overigens PRIMA te nassen) de zacht-hard-zacht, zijn minder aanwezig, of klinken anders.
Vind ik. Het gaat bij dit soort muziek toch om de details.

You're Lionel Richie FENOMENAAL!

En laat Lionel Ritchie nu net de track zijn die het meest onder de noemer standaard postrock valt