Roxette - Look Sharp! (1988)

Stiekem soms best leuk om mee te zingen.
De hits waren niet onaardig en ook de rest was redelijk te pruimen. Prima pop die in de top 40 in positieve zin opviel binnen het genre.

Ik heb dit album moeten spelen op mijn keyboard omdat het volgens mijn leraar goede muziek was. Toen kon ik het niet uitstaan, maar nu hou ik er echt van, vooral Listen to Your Heart vind ik (mede door Reunion) geniaal, ik luister er nu al een paar dagen, elke ochtend, naar en het blijft heerlijk. Prachtige cd!

Dit album Look Sharp en Joyride wat hierna kwam, zijn echt de moeite waard. Lekker popmuziek waar niets mis mee is.

Prima popplaat! Allemaal leuke meezingers! 4/5.

Vaak vrolijke huppeldepup hitparademuziek destijds. Maar zeker ook niets meer dan dat...

Niet echt een zwaargewicht deze Roxette.
Gelukkig nooit echt irritant, ik haal hier eerder de schouders bij op en denk... "ach, waarom ook niet zo af en toe..."

Ik heb dit leren kennen toen ik nog niet naar de hitparade luisterde (ja, dat bestaat) door een casettebandje dat ik van iemand had gekregen. De nummers heb ik toen redelijk grijs gedraaid. Vandaag de dag kan het me niet meer zo boeien maar associaties leggen met vrolijke huppeldepup muziek kan ik toch niet over mij hart brengen. Vond sommige nummers trouwens redelijk melancholisch klinken. Oh, ja en Listen to your heart vind ik een dijk van een nummer, de balade bij uitstek (naast Show me heaven van Maria McKee )

Hey, Show me Heaven van Maria Mc Kee : dijk van een ballad, dat is voor mij ook zo.

Ik zeg ook niet dat Roxette slecht is of zo, maar méér dan lichtvoetige pop, geheel onschuldig overigens hoor, vind ik dit toch niet.
Ik heb enkel Don't Bore us, Get to The Chorus (dàt is pas een inventieve titel voor een Greatest Hits!), omdat ik deejay was vroeger en dan moet je dit al eens draaien (op trouwfeesten en zo).

En dan vind ik Spending My Time (maar dus niet op deze cd) wel een mooie gevoelige ballad.

Prima cd hoor, vandaag voor 3 euro binnen gekregen, dat kon ik niet laten liggen Vooral jeugdsentiment en ik ben nog steeds gek op Dressed for Success. Voor mij het beste Roxette-nummer ooit.

Stiekum heb ik gewoon een beetje een zwak voor Roxette. Deze en Joyride heb ik destijds helemaal grijsgedraaid

Ik krijg nog steeds kippevel van Listen To Your Heart. Mooie clip; die blote voetjes, en wat was die Marie Fredriksson toen een lekker wijf.

Een soort Tatjana Simic maar met een minder pornografisch karakter

Vond haar nou net wel een vrouw met klasse eigenlijk. Echt mooi is ze niet, ze heeft wel een typische pottenkapsel

Oh jee.

Deze kan ik me nog heel goed herinneren.

Bubblegumpop.
Deze werd (niet door mij) veelvuldig gedraaid toen ik nog thuis woonde.
Wat een meuk vind ik dit, echt heel heel slecht.

Ik sta er versteld van dat ik elk nummer kan mee zingen.
Afgelopen zondag dit album gekocht voor een paar euro; vroeger draaide een vriend van mij dit regelmatig. Heeft blijkbaar meer indruk op mij gemaakt, dan wat ik verwachtte.
Ik vond die zangeres vroeger er ook niet onaardig uit zien.

wegwerppop. Het herbergt geen klasse in zich die bijv een popgroep als INXS standaard met zich meebracht.

Een groot gedeelte is aangenaam om naar te luisteren. Nummer 7 + 9 t/m 12 heb ik nooit wat aangevonden. Echter draai ik tegenwoordig deze CD zelden. Destijds niet verwacht maar toch is de interesse voor Roxette verdwenen. Waarom??? Daar ben ik nog niet achter.

Leuk album. Niet iets om van uit mijn dak te gaan, maar zeker niet slecht. Voor een paar euro was het de moeite van aanschaf waard.

Dit album erbij gekregen met de gemeenschap van goederen verbintenis met mijn echtgenote. Ik kende de hitjes wel, maar nu heb ik het hele album eens tot me genomen.
Eigenlijk vind ik alleen de ballade Listen To Your Heart echt goed. Mooi gezongen door de madam. Op sommige nummers zingt een mannelijk heerschap en dat is een behoorlijk slechte keus geweest. Eigenlijk blijven de meeste nummers hangen in flauwe melodielijnen. Af en toe duikt er eens een interessant bruggetje op, maar daar blijft het dan ook bij.

Hoorde vanmiddag op de radio een leuk weetje; het schijnt dat Per Gessle destijds Listen To Your Heart heeft geschreven voor de Amerikaanse markt en hij wilde eens kijken of de Amerikanen het nog steeds zouden vreten als hij er zoveel mogelijk powerballad-clichées in zou stoppen. Dat kon je wel zeggen; nr 1 in Billboard. Kijk, dit zijn van die anekdotes die mijn mening over de heer Gessle verder doen bijstellen. Tot nog toe vond ik het een beetje een penis-aqua-rosa die maar twee noten op zijn gitaar kan spelen (nog steeds twee meer dan ik, maar ik ben dan ook leraar geworden). Maar er komen steeds meer interessante zaken bovendrijven; zelfspot aan het eind van Dangerous (due to the incredible weakness of this song, play it loud, of zoiets). How do you do waarvan hij heeft gezegd dat hij het in een uurtkje had opgepend omdat Tourism een singel nodig had en wat te denken van misschien wel de meest fantastische hoes ooit (zijn soloplaat Son Of A Plumber). Deze man is toch wel zeer interessant!!!!

of je trots kan zijn op ene carriere met als uitgangspunt, kijken wat we kunnen flikken is dan wel weer de vraag

point made , rijk van geworden maar artistiek en muzikaal absoluut troep

0,0

Nâh, niet zo sjacherijnig Joy ... Ik vind het juist wel meesterlijk dat er blijkbaar hier en daar ruimte was voor een geintje in plaats van jezelf zo verschrikkelijk serieus te nemen als muzikant. Ik kan die kwinkslagen altijd wel waarderen.
En zijn de composities echt zo slecht..??

ach stiekum ben ik jalours dat men zo makkelijk zoveel geld binnen kon loodsen met belachelijk slechte maar oh zo catchy muziek

tegenwoordig doet men niets anders meer dus in die zin was men pionier

Volledig mijn idee.

Dit soort muziek mag ik wel.

Ik meen dat ik Paint en Sleeping Single later erg goed vond.
Toch maar weer eens uit de kast halen...oh nee van zolder halen dit album.

Goed verzonnen catchy popmuziek , met de nadruk op pop . Het duo baande zich een weg en scoorde hit na hit .
In zekere zin kun je stellen dat het logisch is dat dit scoorde , maar de huppelpop die de pretentie heeft om zo nu en dan als rock door het leven te gaan is aan mij nooit besteed geweest .
Er hangt een bepaalde irritatiefactor rond dit album en de albums erna ook . Het is mij te gemaakt en de nekharen gaan veelvuldig overeind staan .

Doorgaans kan ik middle of the road pop in bepaalde gevallen waarderen , maar Roxette heeft iets ontoegankelijks . De zangeres heeft een aardige stem , maar zodra haar partner zich waagt aan een stukje lead , mee merci .
Niet leuk en voor mij al in een vroeg stadium afgeschreven .

Ik vind dit echt een geweldige plaat. De juiste hook in de songs, vernieuwend in zijn tijd. Scherp en met Listen to your heart staat hier toch 1 van de beste ballades aller tijden op.

Nog steeds één van de meest genietbare albums van de jaren 80 en zeker van 1988.

Heerlijke nummers als Paint, Dance Away, Shadow Of A Doubt en Sleeping Single verrassen me elke keer weer door hun catchy geluid. Met als hoogtepunt Dressed for Success.
Dat het wat simpel overkomt...kan zijn, maar absoluut aan mij besteed.

Het beluisteren van dit album brengt telkens weer een nostalgische terugblik op mijn tienerjaren teweeg, toen we met ons 1e volleybalteam de regio onveilig maakten.
Dit album werd vaak onderweg gedraaid en meestal ging de kilometerteller met ons enthousiasme mee de hoogte in.

I Love it!

Ik vind het debuut-album met dezelfde titel van Joe Jackson veel beter.

en ik vond Green van R.E.M. uit hetzelfde jaar ook beter.

what's your point?

In 1989 kwam Roxette de hitparade in met het uiterst frisse en catchy The Look en vestigde meteen naam. Die heb ik nog op 12".
Daarachteraan kwamen nog de erg mooie ballad Listen To Your Heart en Dangerous.
Alle 3 van dit album dat ruim een jaar in de album Top-50 stond.
Een groep die helemaal niet misstond in de hitparade destijds.
Dit album, waar nog steeds een lekker geluid inzit staat verder vol met frisse niets aan de hand popmuziek en je zult mij niet horen vragen om het af te zetten als iemand het op heeft staan.
Na nog een uiterst succesvolle CD, was het ineens echter vrij snel over met Roxette.
Een jaar of 10 later weer zag je deze platen alweer liggen in de kringloopwinkel en op rommelmarkten.
Daarom is dit ook een van de weinige CD's die ik 2 keer heb.
Een keer gekocht in kringloopwinkel (inschrijven in map deed ik inmiddels niet meer), nog niet als in bezit zijnde in het geheugen genesteld en daarna dus nog eens keer op een rommelmarkt gekocht....

Met de muziek is ondertussen eigenlijk weinig mis mee.
Frisse, ruimtelijk geproduceerde popsongs met een goede zangeres en af en toe een gitaarsolootje.
Naast genoemde hits vind ik verder het rustige Cry nog goed, zeker ook Chances (met gitaarsolo en had ik wel eens door Kim Wilde gezongen willen horen), het catchy Dressed For Success en Half A Woman, Half A Shadow.
De rest gaat ook wel, alleen Paint, waarbij ik aan Billie Jean van Michael Jackson moet denken en View From A Hill vind ik wat minder.
Toch zou dit een jaar of 20 geleden beter bij me gevallen zijn denk ik.
Maar omdat het weekend is, geef ik er toch een krappe 3 sterren aan.

Grootse popmuziek is dat inderdaad niet maar ik vind het best te pruimen en het heeft beter de tand des tijds doorstaan dan de meeste andere hitparadepop in die periode. Vrij simpele, onschuldige en gemakkelijk in het oor liggende popmuziek met een beetje rock en op Amerikaanse leest geschoeid (Roxette brak niet toevallig eerst door in de Verenigde Staten). The Look en Listen to Your Heart zijn de klassiekers hierop, de rest varieert van vrij zwak (Dangerous) tot behoorlijk.

Nooit begrepen waarom die suffe ballad 'Listen to Your Heart' hier op MuMe wordt aanbeden (zie de jaargames). Dangerous is na The Look en Dressed... zo'n beetje m'n derde favoriet van deze plaat.

Als ik ooit tot de verleiding zou komen om 10 'essentiele platen' samen te stellen die m'n muzikale wendingen zouden verantwoorden, zou deze Look Sharp! sowieso vroeg op het lijstje verschijnen. Of hij voor de hedendaagse muziekbelever nog essentieel is, laat ik voor het gemak even in het midden...