menu

The Joy Formidable - The Big Roar (2011)

mijn stem
3,67 (97)
97 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Atlantic

  1. The Everchanging Spectrum of a Lie (7:44)
  2. The Magnifying Glass (2:19)
  3. I Don't Want to See You Like This (4:18)
  4. Austere (3:30)
  5. A Heavy Abacus (3:40)
  6. Whirring (6:47)
  7. Buoy (4:51)
  8. Maruyama (1:46)
  9. Cradle (2:46)
  10. Llaw = Wall (3:44)
  11. Chapter 2 (3:08)
  12. The Greatest Light Is the Greatest Shade (5:19)
totale tijdsduur: 49:52
zoeken in:
avatar van Sandow
4,0
Ik hoop dat ik niet de enige ben die hen heeft ontdekt... Whirring is toch echt een geniaal nummer.

avatar van Tekh
Wees daar maar niet bang voor Sandow ook ik ken ze,en heb ze afgelopen jaar gezien in Rotown en live klinken ze veel harder dan op de cd wat alleen maar positief is natuurlijk!!!
Er staan op dit album wel een aantal nummers die ook op hun album "a balloon called moaning "staan.
Tevens komen ze komend jaar weer naar Rotown en geven ze nog 2 concerten in Nederland.

avatar van Sandow
4,0
Hopelijk bezoeken ze dan ook wat zaaltjes in België. Ik denk dat ze enkel nog maar in België hebben gestaan als voorprogramma van The Temper Trap.

avatar van Sandow
4,0
Hij is gelekt! Ik heb nu niet de tijd om hem helemaal te beluisteren, maar wat ik tot nu toe heb gehoord klinkt ronduit geniaal! Dat zou wel eens een heel hoge score kunnen opleveren.

avatar van nognooit
3,5
Sandow, je bent zeker niet de enige. Hun EP uit 2009 vond ik al erg fijn en tot nu toe klinkt dat album nóg beter.

avatar van Metalhead99
4,0
@Sandow: Je bent zeker niet de enige die deze band ontdekt heeft, ik vond hun EP geweldig en ik ben nu zeer benieuwd naar deze plaat. Ook ik wil ze graag eens live zien en ik heb even naar hun tourschema gekeken en ik ontdekte de volgende data voor Nederland en België:

- 5 maart in Rotown (Rotterdam)
- 6 maart in Rotown (Rotterdam)
- 7 maart in 013 (Tilburg), 14.30 u.
- 7 maart in Paradiso (Amsterdam), 19.00 u.
- 8 maart in Le Botanique (Brussel). 14.00 u.
- 8 maart in 013 (Tilburg), 19.00 u.
- 9 maart in Rotunde (Brussel)

avatar van Metalhead99
4,0
Op de website van Rotown staan ze enkel op zondag 6 maart, dat zou jammer zijn, want 5 maart zou heel wat makkelijker zijn denk ik.

avatar van douwef
4,5
tering wat een geweldige plaat dit, lekker fris hard en zit lekker in elkaar best indrukkende debuut plaat. heb het meteen maar een 4,5 gegeven. beste ontdekking van dit jaar al.

avatar van Sandow
4,0
Hoe meer ik deze plaat beluister, hoe minder goed ik hem ga vinden. De songs blijven sterk, maar de kracht, de impact en de euforie van de eerste luisterbeurt is helaas snel verdwenen. Waar ik in het begin 5 sterren wou geven gaf ik er na de tweede luisterbeurt 4,5. Dat worden er nu 4 (na een 7-tal luisterbeurten). Misschien moet ik The Big Roar gewoon even laten rusten...

De verlengde en herwerkte versie van Whirring blijft wel geniaal en kan ik eindeloos blijven draaien.

avatar van Boris1
4,0
JF is al enkele jaren zorgvudig bezig het succes verder uit te bouwen met als voorlopig hoogtepunt het uitbrengen van dit album. Echter, in mijn oren, is het net niet het overweldigende debuut dat hun als vliegwiel de wijde wereld in zou moeten katapulteren. Net iets teveel fillers ten opzichte van hun ijzersterke singles, waarbij gezegd moet worden dat die laatste precies de wat oudere nummers zijn. Laatste puntje van kritiek: wereldnummer Whirring is door het opnieuw inzingen en mixen mij iets te clean, ik prefereer de oude versie.

Desondanks een prima debuutplaat. Live klinkt de band als een klok, ik ben benieuwd waar album en optredens de band dit jaar gaan brengen.

avatar van The Eraser
De opener en Whirring zijn van een ontzettend hoog niveau.

avatar van AOVV
3,5
Dit plaatje zou me wel eens kunnen gaan bevallen..

Ik ben het nu voor de eerste keer aan het beluisteren, en ik vind het alvast meteen goed

avatar van evil23
4,0
The Big Roar is een echte energieke, overdonderende in your face plaat. Een geweldig album waar het spelplezier en de hooks hoorbaar vanaf spatten. 2 jaar geleden heb ik de band nog live gezien op London Calling, toen,was The Joy Formidable (als veelbelovend muzikaal rock trio) al één van de highlights van het festival. Met deze cd leveren TJF een erg geslaagd visitekaartje af. We Want More!

avatar van Raconteur
3,0
lekker catchy, ideaal luistervoer voor mensen die hun horizon willen verwijden, maar voorts niets nieuws onder de zon.

avatar van The Eraser
Op hun debuut 'The Big Roar' weet het drietal van 'The Joy Formidable' enorme geluidsmuren op te trekken en dit gecombineerd met een aanstekelijk popgehalte. Een combinatie van 'Sonic Youth' met 'Blood Red Shoes' zeg maar. Zangeres Ritzy Bryan heeft een dijk van een stem met een ongelooflijk groot bereik, zonder iets van haar vrouwelijkheid te verliezen. Opener 'The Everchanging Spectrum of a Lie' zet meteen de toon en is een regelrechte aanslag op je trommelvliezen. Een bom van een nummer dat de energie bezit van een kind met ADHD dat al twee weken aan het wachten is op zijn portie rilatine. Andere uitschieters zijn wervelwind 'I Don't Want To See You Like This' met veel tempowisselingen en catchy zanglijnen en 'Whirring' dat eindigt met een minutenlange, zinderende outro. Op de tweede helft van de plaat probeert het drietal wat meer te experimenteren. 'Buoy' gaat lichtjes de psychedelische kant op, Chapter 2 is bijna punk en op het iets minder overtuigende 'Llaw = Wal' neemt bassist Rhydian Dafydd' de vocalen voor zijn rekening. In afsluiter 'The Greatest Light Is The Greatest Shade' is er een hoofdrol weggelegd voor de synthesizer en dat resulteert in een grootse afsluiter met een melodie die niet meer uit je hoofd te krijgen is.

avatar van AOVV
3,5
Die opener, begint die nu met geweerschoten of iets dergelijks? Wel meteen representatief voor de hele plaat, een enorme energietrip van ongeveer 50 minuten. Er wordt niet veel gas teruggenomen, en met nummers als 'Whirring' en de op één of andere manier vertrouwd klinkende afsluiter 'The Greatest Light Is The Greatest Shade' heb je toch enkele erg sterke songs. Dat gevoel van vertrouwdheid, dat duikt meermaals op, wat aangeeft dat deze plaat toch wel hitgevoelig is. Dat de muziek toch niet te makkelijk wegluistert (op enkele mindere nummers na toch), spreekt voor zich. Een gesmaakte plaat, deze 'The Big Roar'!

3,5 sterren

avatar van Thomas91
3,0
Wel aardig dit. Lekker fel, maar na verloop van tijd heb ik het er wel mee gehad. Veel ruis, en alles lijkt ook wel wat op elkaar. Ik trek dit geen album lang. Dat komt niet omdat dit nou zulke moeilijke muziek is, maar gewoon omdat ik er wel klaar mee ben na een nummer of 5. Daarna verslapt het (met dit tempo?) naar de achtergrond of ik wil iets anders luisteren. Aanvankelijk was ik ook een stuk enthousiaster.

avatar van kobe bryant fan
3,5
Ik had deze zomaar eens beluisterd omdat ik de cover wel mooi vond vooral als je hem inzoomt is hij fantastisch. En opeens kwam een vrouwenstem voorbij op harde drums en gitaren.
En wat ben ik gelukkig dat ik deze eens heb beluisterd, instrumentaal zit het zo goed in elkaar en inderdaad spat de adrenaline eraf.

Gisteren live gezien. Een kwartiertje maar, maar dat was lang genoeg om helemaal onder het kippevel te zitten. Was echt briljant.

Hard genoeg voor een metalfan als mij en zacht genoeg voor het grote publiek. Dit gaat wel goedkomen.

avatar van jassn
3,0
The Eraser schreef:
Op hun debuut 'The Big Roar' weet het drietal van 'The Joy Formidable' enorme geluidsmuren op te trekken en dit gecombineerd met een aanstekelijk popgehalte. Een combinatie van 'Sonic Youth' met 'Blood Red Shoes' zeg maar. .
ik dacht echt hetzelfde.

Leuke en energieke plaat.

avatar van Mikser
4,5
douwef schreef:
tering wat een geweldige plaat dit, lekker fris hard en zit lekker in elkaar best indrukkende debuut plaat. heb het meteen maar een 4,5 gegeven. beste ontdekking van dit jaar al.


Helemaal mee eens! Ik krijg er ook een beetje een grunge gevoel bij (da's lang geleden dat dat genre interessant was!), maar vind de vergelijkingen met Sonic Youth niet helemaal terecht; daarvoor is TJF toch wat te poppy, waar natuurlijk helemaal niets mis mee is.

avatar van trebremmit
4,0
Geweldig leuk album met een jaren negentig achtig geluid, doet wel denken aan The Breeders of Throwing Muses en dat gemengd met wat shoegaze en noise. Dit moet live wel goed gaan werken denk ik.

avatar van Interlude
4,0
Mijn favoriete plaat van dit jaar. Openingsnummer The Everchanging Spectrum of a Lie is echt het beste nummer wat ik in tijden heb gehoord. Epische opbouw die opwerkt naar een heerlijk chaotische climax.

avatar van DjFrankie
4,5
Vanaf het begin hakt dit album erin, ontzettend goed gebracht, volop plezier hoor je terug.
Zoals de bovenbuurman Interlude al aangeeft inderdaad een waanzinnig intro The Everchanging Spectrum of a Lie. Die geweldig overgaat in The Magnifying Glass.
Overal zit de vaart erin en rockt dit album geweldig weg.
Ritzy Bryan is een zangeres met een geweldige stem die in plaats van te vervelen steeds beter wordt, voorlopig 4,5 en een van de beste albums van 2011.

avatar van FRNKY
4,0
Wat een geweldig leuk album!

avatar van west
3,5
Uiteindelijk is The Big Roar toch één van mijn albums van 2011 geworden. De combinatie van soms geweldige intense Wall of Sounds, geweldige riffs, goed gebruik van de synthesizer, mooie rustige stukken tussendoor die soms voor fraaie contrasten zorgen, de fraaie stem van zangeres Ritzy Bryan en natuurlijk een flink aantal geweldige songs maken van deze debuutplaat een absolute topper. Werkelijk geniaal is Whirring, wat maar door en door gaat, heel sterk zijn opener The Everchanging Spectrum of A Lie, Buoy, het oh zo mooie Llaw=Wall en het ruige Chapter 2. Er staat verder ook werkelijk geen minder nummer op.

Het is een overdonderend album maar met genoeg rustpauzes voor een fraaie overall dynamiek, dus ook binnen de songs. Ook zijn er volop leuke details, zoals sterke intro's, een net andere gitaarriff die tussendoor komt, waardoor de muziek bepaald niet saai te noemen is. Integendeel.

avatar van herman
Andere nummers konden mij helaas niet zo bekoren, maar Whirring behoort wat mij betreft tot de beste nummers van het jaar en ik zou zo 1-2-3 niet weten of ik dit jaar een beter einde van een rocknummer heb gehoord. Wat een geweldige laatste twee, drie minuten.

avatar van FRNKY
4,0
herman schreef:
Andere nummers konden mij helaas niet zo bekoren, maar Whirring behoort wat mij betreft tot de beste nummers van het jaar en ik zou zo 1-2-3 niet weten of ik dit jaar een beter einde van een rocknummer heb gehoord. Wat een geweldige laatste twee, drie minuten.


Dat vind ik ook één van de leukste nummers van dit jaar. Ik heb wel moeite om het hele album in 1 keer volledig te luisteren, meestal luister ik na een plaat of 3 toch even wat anders. Het is te zeer een brij van gitaargeweld soms.

avatar van Shinobi
3,5
Erg energieke album, soms te energiek zelfs. Ik had graag ook wat rustige nummers willen horen ter rustpunt.
Niet alle nummers zijn even geslaagd, maar de singles sowieso wel.

3,5 Sterren.

avatar van Matthijs72
5,0
Nieuw album Wolf's Law komt uit in januari 2013, maar alvast 2 tracks te beluisteren:
Wolf's Law en Cholla (vanaf 0:53)

avatar van JoaMuse
4,5
The Big Roar. De Grote Brul. Veel treffender kan een albumtitel niet zijn. The Joy Formidable brengt bombastische gitaarrock met shoegaze-invloeden, maar ook met een hoog popgehalte om de geluidsmuren die ze regelmatig optrekken wat verteerbaarder te maken. De band beschikt met Ritzy Bryan over een uitstekende zangeres die haar strot hier meermaals serieus opentrekt. Oh ja, daarnaast verzorgt ze ook nog het gitaarwerk.

Het begint nog aarzelend in de openingstrack met wat vreemde geluiden, maar dan wordt er stevig ingevlogen. 'The Everchanging Spectrum of a Lie' is zoals zijn titel verraadt een groots nummer en klokt na meeslepende vocals van Ritzy Bryan en een hoop gitaarlawaai af op bijna acht minuten. Even op adem komen ? Niks van, het tweede nummer is ook een stevige en houdt de vaart erin. 'The Magnifying Glass' blijft echter niet echt hangen en durf ik weleens te skippen. 'I Don't Want to See You Like This' is wat trager maar ook een stuk beter dan z'n voorganger. Als het nummer langzaam is uitgestorven, krijgen we de magnifieke baslijn van 'Austere' te horen. Na een dikke minuut barst het helemaal los om niet meer te stoppen. Een supernummer ! Ook 'A Heavy Abavus' knalt er lekker tegenaan.

'Whirring' is veruit het bekendste nummer van The Joy Formidable en is inmiddels uitgegroeid tot een kleine cultklassieker. Na tweeënhalve minuut volgt een indrukwekkende outro. Of neen, dan begint het nummer pas echt ! De band gaat heftig te keer met gitaren, drums en basdrum en geeft de song een machtige finale. 'Buoy' is een knap opgebouwd nummer waar stoere Ritzy ook haar gevoelige kant laat horen. '(Maruyama)' is een niemendalletje. We zullen het maar beschouwen als een welgekomen rustpunt op deze drukke plaat.

In het agressieve 'Cradle' gaat het er weer wild aan toe. 'Llaw = Wall' is door de bassist van de band gezongen en begint wat saai, maar groeit naar een mooie climax toe. In het punky 'Chapter 2' wordt het gaspedaal verder ingedrukt. Afsluiter 'The Greatest Light is the Greatest Shade' wordt getint door een simpele maar aanstekelijke synthesizermelodie en rockt weer als de beesten.

The Joy Formidable zet hier een dijk van een debuutplaat neer. Het Welshe drietal kan een hoop lawaai maken, maar mede door hun gevoel voor melodie is The Big Roar veel meer dan een hoop herrie. Dit is niet minder dan een geweldig album. En als u daar toch nog niet van overtuigd bent, zet dan volgende keer de volumeknop wat hoger.

avatar van Metalhead99
4,0
Ik blijf mezelf na een aantal herbeluisteringen van de afgelopen dagen nog altijd verbazen over dit bijzonder luid overkomende trio. De poppy versie van Motorhead? Haha, stilistisch gezien had deze "Indie Rock" niet verder van die band kunnen staan.
Deze heren en dame stalen stalen een aantal jaren geleden mijn hart met een overdonderend optreden in de Rotown te Rotterdam.
De energie komt op plaat heel goed over. Ze beginnen gelijk sterk met het uitgesponnen "The Everchanging Spectrum of a Lie". Een gewaagde opener waarin ze wel gelijk hun geluid weten te introduceren: soms haast catchy/poppy, maar daarnaast soms ook snoeihard en moeilijk te beluisteren. Dit laatste laten ze vooral in het naar de climax opbouwende einde horen.
Op "The Magnifying Glass" komt dit wederom terug. Bryan brengt de teksten op een pakkende wijze, maar met name het zware gitaargeluid zorgt ervoor dat de muziek niet enorm toegankelijk word.
Het erop volgende "I Don't Want to See You Like This" heeft wel een wat toegankelijker karakter, maar dit weten ze te brengen zonder hun rauwe randje te verliezen. Ritzy Bryan ontpopt zich hier ook als een sterk vocaliste.
Daarna verandert er stilistisch gezien niet enorm veel meer. De hoge ahahahahah's in "Austere" zijn niet zo mijn smaak, maar met name de uitgesponnen versie van "Whirring en de afsluiter "The Greatest Light is the Greatest Shade" weten (wederom, want beiden waren ook op de debuut EP te vinden) indruk te maken. Verder vind ik "Llaw = Wall" nog sfeervol en zorgt het eens voor wat anders, doordat hier (vermoedelijk) bassist Rhydian Dafydd de vocalen voor zijn rekening neemt.
Een geweldige debuutplaat waarop de competentie van deze band goed te horen is.

avatar van coldwarkids
4,0
geplaatst:
Een zangeres die duidelijk goed kan zingen in een rockband en hoe!! Destijds vaak gedraaid. A Heavy Abacus, Whirring en Cradle zijn duidelijk de hoogtepunten.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:58 uur

geplaatst: vandaag om 05:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.