The Yardbirds - Shapes of Things (2010)

Na vele, vele malen draaien kan ik alleen maar concluderen dat dit een krankzinnige compilatie is, niet omdat hier nummers uit alle periodes dwars door elkaar heen staan (hoewel dat natuurlijk ook niet hèlpt om hier een gestroomlijnde verzameling van te maken) maar omdat deze band schijnbaar alle genres door elkaar beoefende: blues (de Five live Yardbirds-elpee, hier met drie nummers vertegenwoordigd), klassieke pop (Small Faces-achtig zoals in I can't make your way, of West-Coast in de trant van de Turtles zoals in Sweet music, of de prachtige "protestsong" Mister you're a better man than I), rhythm & blues (Here 'tis doet mij mede vanwege de zang wel wat aan de vroege Moody Blues denken, althans tót het door Bo Diddley geïnspireerde instrumentale tussenstuk) en psychedelica (de Gregoriaanse zang op Still I'm sad uit 1965, of het instrumentale gedeelte van Shapes of things, of de fantastische single Happenings ten years time ago, allebei uit 1966, dus een jaar eerder dan Sgt Pepper's en Piper at the gates of dawn!), en dat dan niet alleen in opeenvolgende periodes, maar ook met verschillende stijlen binnen dezelfde periode, en soms zelfs binnen één en hetzelfde nummer, zoals in het Kinks-achtige A certain girl dat een knetterende gitaarsolo krijgt, of de lange instrumentale workout van Lost women, of in het heel gewone poppy Rack my mind waarin de solo's je opeens blaren op je trommelvliezen geven.
        Dat maakt de muziek tamelijk onvoorspelbaar en moeilijk te categoriseren, hetgeen meteen ook verklaart waarom deze band buiten de (briljante) klassieke singles (allemaal aan het begin van beide CD's geplaatst) nooit het commerciële succes heeft gekregen dat ze op artistieke gronden wel verdienen. De af en toe ietwat nietszeggende wegwerpnummers (Putty in your hands, Honey in your hips – dat zijn twee verschillende titels) of "ouderwetse" bluescovers neem ik dan maar voor lief: dit is gewoon een geweldige compilatie van een groep die in geen enkel hokje paste en daarom een halve eeuw later nog steeds fris klinkt. (Overigens staan hierop dus ook de enige drie Yardbirds-nummers waarop Beck en Page samen op dueling guitars te horen zijn: de single Happenings ten years time ago [met John Paul Jones op bas], de B-kant daarvan Psycho daisies [proto-Led Zeppelin], en het nummer dat de band voor hun optreden in Michelangelo Antonioni's Blow-up (1966) opnam, Stroll on – alledrie nog steeds stevige en bijzondere nummers.)