Johan Borger - Sometimes (2011)

Een folkplaat met een gemiddelde van dik boven de 4* zou best eens iets voor mij kunnen zijn. Natuurlijk, ik had het album vroegtijdig kunnen afzetten, maar dat vind ik zonde van mijn tijd (ik wil als ik er eenmaal aan begin ook een oordeel over kunnen vellen, zeker als ik me erger aan de muziek). Nichterig is wellicht niet het goede woord, te hard voor deze site ook denk ik. Wel is de zang te braaf en te 'blij' voor mij. Blij niet in de zin van vrolijk, maar in de hippe zin van het woord in 2004.

Ik vind het gewoon een wat domme uitdrukking en verder niet te hard voor deze site ('zal in jouw kringen bladibla'... je snapt het wel: ik vind het zo niksig, kan er niks mee en nogal onnodig negatief)


Duidelijker zo.

En voor je spitsvondigheid in je tweede zin een tien van juf de Mier (als in de pools uitgesproken variant van 2004)

Verder lijkt het me onnodig dat ik het jammer vind dat het niet aanslaat, maar ik snap het overigens best wel. Het is niet spannend of uitdagend, laat staan vernieuwend. Het is een totale sfeer die je moet pakken. En mij bevalt het goed alhoewel ik ook wel besef dat dit geen 2011 top 10 materiaal zal gaan worden.
Deze cd staat wel gewoon in de kast en daar ben ik blij mee.

Jammer dat je het niets vindt Rhythm & Poetry. Smaken verschillen. Jammer van het "nichterig". Erg onnodig volgens mij. Maar goed gelukkig zijn er mensen een stuk enthousiaster. Vandaag een mooie recensie uit Belgie (ctrl.alt.country e-zine):

Zelden zo geraakt geweest door iemands eersteling als door “Sometimes” van de jonge Nederlander Johan Borger. Op dat debuut klopt hoegenaamd alles. In het gezelschap van een schare bevriende muzikanten en familieleden blikte Borger zijn “maiden release” verspreid over een aantal weekends in een tot opnamestudio omgetoverde living in Ermelo in. Een gegeven, dat wellicht deels de ongemeen warme sfeer die ervan uitgaat verklaart. Al mogen we in dat verband zeker ook niet de gloedvolle stem van Borger zelf, zijn ontwapenend mooie samenzang met zijn zus Mariecke en de te allen tijde louter ten dienste van de liedjes geleverde bijdragen van gastmuzikanten als Bertolf Lentink, Mischa Porte en anderen vergeten. Al die elementen dragen bij tot een volstrekt tijdloos geheel, aansluitend bij het oeuvre van tal van grote singer-songwriters uit de late sixties en de vroege jaren zeventig. Ergens tussen folk, Americana en pop neemt Borger ons mee op een tijdsreis langsheen zo menig een belangrijke halte in zijn nog jonge bestaan. En hij maakt ons dusdanig als het ware deelachtig aan zijn eigen volwassenwording. “Sometimes” drijft dan ook op gevoelens. In veelal uitermate intimistisch aandoende liedjes denkt Borger na over zichzelf en het leven, staat stil bij teloorgegane liefde en gaat op zoek naar blijvend geluk. Zelf verzorgt hij daarbij bijdragen op zowel de akoestische als de elektrische gitaar, lap steel, piano, Wurlizer en mandoline, Bertolf Lentink tekent voor enkele gesmaakte passages op dobro en lap steel en Mischa Porte zorgt voor onwaarschijnlijk subtiel drumwerk. Akoestische en elektrische bas, Hammond B3, viool en banjitar vervolledigen waar nodig het klankbeeld. Onze lievelingsmomenten op een plaat tot de nok toe gevuld met echte beauties: het al mijmerend de scheurtjes in het behang van het eigen liefdesleven afdekkende titelnummer, het al evenzeer onder de huid gaande “Traveling On” en het met een ronduit heerlijke lap steel-bijdrage opgewaardeerde Americana-kleinood “On My Way Now”. Als Borger het in die deunen gehaalde niveau ook in de toekomst weet aan te houden, dan zal Nederland al snel te klein voor ‘m gaan blijken. Sure thing! Echt onwaarschijnlijk goed, dit album!

Pracht plaatje. Onlangs bij de cd-release geweest in het mooie Amersfoortse theater "De lieve vrouw" en dit live optreden heeft mij over de streep getrokken. Lang geleden dat ik een stel muzikanten zo sympathiek zag samenspelen. Een vleugje zenuwen aan het begin stoordden geenszins en richting het einde van het concert kwamen er grapjes bij kijken en liet Johan zich van zijn charmantste kant zien.
Er valt qua muziek niks op af te dingen, de uitspraak is prima, de intonatie goed, mooie woordkeuze, etc.
Nu goed, al met al een zeer indringend plaatje van Nederlandse bodem waar iedereen trots op kan zijn. (Ook al hou je niet van deze muziekstroming).

En ik kan het tenslotte toch niet laten een sneer uit te delen aan Rhythm & Poetry. Kritiek leveren is goed en nodig, maar spastisch tegen schenen aan schoppen en met onsympathieke beledigingen strooien is ronduit triest.

Van mij de volle 5*.

Vandaag kijk in de volkskrant bij de muziekrecensies, en wat zie ik tot mijn verbazing: een stukje over deze plaat! Dat vind ik toch wel erg leuk, dus daarom zet ik het hier neer.

"Johan Borger behoort tot het genre van de thuisfluisteraars. Zijn debuut, Sometimes, is echte huisvlijt, opgenomen met zijn zingende zus Mariecke en nog wat familieleden en aanverwanten. Dat is bepaald geen garantie voor spannende muziek. En toch is Sometimes een mooi album geworden. Met breekbare samenzang van broer en zus, omzichtig begeleid door een fluwelig getokkelde gitaar, een eenzame slide en wat slagwerk in de verte."

Een score van 3/5.

- Ariejan Korteweg

Top, Ariejan, dat je dit album een plekje in de volkskrant hebt gegeven!

ja! geweldig he?! Eigenlijk waren wij ook wel verbaasd dat het er ineens in stond moet ik eerlijk zeggen. Toch weer een bewijs dat het album steeds meer gezien wordt en uiteraard ook met veel dank aan de recensent die dit toch maar mooi heeft willen recenseren.

Toch maar even omhoog halen in de update lijst: liefhebbers van William Fitzsimmons (en met zijn laatste album heeft ie er een hoop nieuwe bij gekregen) zouden eigenlijk verplicht naar dit album van eigen bodem moeten gaan luisteren.

Voor wie het leuk vindt: Johan Borger speelde afgelopen zondag bij 3FM en moest in 1 uur een nummer in elkaar zetten. Het eindresultaat is dit geworden: ‪[3FM Jouw WeekendFinale] 1 Uurservice: Johan Borger - Goodnight My Friend‬‏ - YouTube

Dit is sowieso een cd die ik blij draaien: zeer goed teken!

Dat is nog eens een goed compliment We krijgen vaker terug dat het album nog wat moet groeien. Voor wie het album eens wilt luisteren kan dit nu ook via Spotify doen. Daar is hij nu ook op te vinden..

Ik zag hem bij Plato Rotterdam in de bakken staan: hebben jullie ook goed voor elkaar (tijdens mijn vakantie heb ik deze cd graag gedraaid).

Leuk! Ja, de Plato heeft het album, gelukkig, helemaal omarmt en daardoor in elke Plato verkrijgbaar. Velvet Breda heeft er ook veel werk van gemaakt en is nog steeds koploper met meest verkochte cd's en lp's. Ik denk gevolgt door Concerto waar de cd het ook best goed heeft gedaan. Wij zijn erg blij met de steun van deze winkels moet ik zeggen.

Leuk hoor. Nu nog een keertje live aanschouwen

Dat moet je zeker doen, Aero! We hebben onlangs nog een video laten maken van de cd presentatie. Dus zo klinkt het live: YouTube - Johan Borger & Band - So I Finally Did Break Down (Live)

Mooi hoor!

Johan Borger speelde vorige week 2 nummers op radio 2. Dus voor degene die nog niet overtuigt zijn van zijn kwaliteit check: Live: Johan Borger - radio.omroep.nl

Eigenlijk zou dit album nog even de 20 stemmen moeten halen voor einde van dit jaar
Wie heeft er zin om te luisteren en te stemmen? (Hij is vrij gemakkelijk te vinden op het internet)

Het nummer "Sometimes" is Utrechtse song van het jaar geworden!
3voor12 - Johan Borger maakt Utrechtse Song van het Jaar - 3voor12.vpro.nl

Aardig album.. Maar kabbelt vooral ook voort! Kan je zeggen dat het de sfeer van het album is. Maar dat vind ik te makkelijk. En dan wordt het ook nog geassocieerd grootheden als 'Thomas Dybdahl' en 'Josh Ritter'. Het doet mij eerder denken aan die andere goede Nederlandse singer- songwriters 'Dennis Kolen' en nog het meest aan 'J.W. Roy'. En dat is absoluut geen belediging. En sorry, dan vind ik persoonlijk 'Jan Willem Roy' net even iets beter uit de verf komen. Luistertip; 'Kitchen Table Blues' van J.W. Roy... Maar ik kan ook zeker zijn latere Nederlandstalige albums waarderen.

De nieuwe single van Johan Borger; 'When Lightning Strikes' heb ik ook geluisterd (Spotify) en klinkt ook zeker niet verkeerd. Is meer up-tempo en ben ook zeker wel benieuwd naar zijn nieuwe album; 'Wild Geese Calling'.

Oké, de 2,5 ster die ik aanvankelijk toekende aan het album is wel erg karig. Nog eens geluisterd. Een laid back album! Muzikaal dik in orde. En een aangename zangstem. Niet mis mee. Maar ik mis het extraatje. Bij alle singer- songwriters die ik waardeer is er eigenlijk wel iets mis. Een snik, 'n ietwat krakende stem, of wat dat dan ook. Iets unieks. Dit is te gewoontjes (of te 'goed'). Het wordt nergens spannend. Nu hoeft dat ook niet altijd. Misschien moet ik het eens opzetten als - over een maand of 5 - wanneer de eerste lente zonnestralen mijn gezicht verwarmen..

Het is inderdaad laidback, maar wel erg laidback...