The Veils - Troubles of the Brain EP (2011)

Nieuw werk van The Veils!

Troubles of the Brain EP

Dear all,
we are pleased to announce that our new EP will finally be hitting shelves, both physical and digital, on January 24th 2011. After almost 9 years on Rough Trade we've now set up our own record label Pitch Beast Records as somewhat of an experiment in DIY music distribution. Pitch Beast is the term given to animals used in advertising campaigns, like that Labrador puppy who sells toilet paper. Anyway it seemed appropriate. The 6 songs were recorded at home and produced by Bernard Butler and Finn.
We'd be much obliged if you'd pre order your CD on www.theveils.com. You'll receive bonus track Iodine and Iron for your troubles which will not be on the digital release.
Here's the finished tracklist:

1. Bloom
2. Don't Let The Same Bee Sting You Twice
3. The Stars Came Out Once The Lights Went Out
4. The Wishbone
5. Grey Lynn Park
6. Us Godless Teenagers
7. Iodine and Iron (Bonus Track)

Fingers crossed huh.
Your friends
Veils x

Wat mij betreft behoren The Runaway Found en Nux Vomica tot de beste platen van de laatste jaren. Met name buiten Nederland is deze band daarom zwaar onderschat.
Ik ben heel benieuwd hoe deze EP gaat klinken. Het feit dat Bernard Butler achter de knoppen zat (net als op de helft van The Runaway Found en op 'Sit Down By The Fire' van Sun Gangs) belooft in ieder geval al veel goeds.

Last but not least: op Drowned In Sound zijn alvast 3 nummers te beluisteren:


Listen: The Veils The Troubles of The Brain (DiS premiere) / Music News // Drowned In Sound - drownedinsound.com

The Veils - Iodine and Iron on Vimeo

´Iodine and Iron´

klinkt zeer mooi!

Volgt er nog een album na deze EP?

In ieder geval kijk ik al uit naar deze release!

Ik ook!

Zeker één van de beste bands van de laatste jaren.

Echter, door het steeds goedkoper worden van cd's koop ik veel meer en 'vergeet' ik weleens albums, zoals The Runaway Found. Ga m nu draaien.

The Veils geeft ook nog een kerstkado: First Frost! Komt waarschijnlijk niet op de EP terecht.
Is te downloaden als m4a file.... Merry Christmas!

The Veils - First Frost on SoundCloud - Create, record and share your sounds for free

Kan nergens vinden dat het album gelekt is, misschien moet de stem verwijderd worden...

Er is al een advanced copy uitgegeven, dus kan best zijn dat de stemmer hem gehoord heeft.

Ok, I rest my case...

Neemt niet weg dat het wel leuk zou zijn als de stemmer een toelichting gaf...

The Veils behoren wel tot mijn favoriete bandjes: ze maken muziek die goed in mijn straatje past. Getormendeerde zanger die op donkere muziek zijn liedjes de wereld in slingert.

Een nieuwe EP is dus goed nieuws; alhoewel ik ook even graag wil klagen: een volledig album was nog leuker geweest. Maar goed. Zeven nieuwe tracks (de bonus meegerekend) is ook zo verkeerd nog niet en dan ook nog eens met Bernard Butler als mede-producer! Ruim 20 minuten nieuwe Veils die al gejaagd van start gaat met het vrij monotoon doordenderende Bloom. Leuk, maar niet schokkend. Eigenlijk een beetje saai in mijn oren, maar wel zo'n nummer dat nog kan groeien.
Don't Let the Same Bee Sting You Twice laat een ander geluid horen, een geluid waar ik nogal aan moet wennen. Een 'happy klinkend' nummer die haast richting britpop gaat of iets dergelijks. Ik ben er nog niet over uit of ik dit nu wel zo leuk vind. Bij het intro dacht ik heel even dat ze Right Said Fred's Deeply Dippy zouden gaan zingen. Ook The Beatles hoor ik er in terug.
Dat gaat ook op voor The Stars Came Out Once the Lights Went Out dat behoorlijk luchtig klinkt en erg neigt naar het werk van Ed Harcourt. Nu is dat een ook een favoriete artiest van mij, maar ik zet zijn albums wel op als ik in die mood ben. Ik wil sombermansgeklaag van deze band (of ben ik nu zelf de sombermans die klaagt?!).
Hoor ik The Wishbone dan hoor ik Blaudzun. Het is wel duidelijk waar onze landgenoot zijn mosterd vandaan haalt. En laat dit mosterd van uistekende kwaliteit zijn. Prikkelende gitaren, gruizig sfeertje (het is in de huisstudio van Finn Andrews opgenomen dus dat werkt misschien ook wel mee) en lekkere klaagzang. Gelukkig maar.
Grey Lynn Park ademt ook weer Ed Harcourt en is een nummer dat mij goed pakt. De zang is als vanouds en zo hoor ik Andrews dan ook het liefst. Muzikaal gezien is het redelijk opgewekt voor The Veils' doen, maar de conclusie kan wel getrokken worden dat dit voor de hele EP opgaat.
Us Godless Teenagers heeft een lo-fi geluid waar de zang wat gruizig overkomt onder begeleiding van akoestische gitaar. Het Blaudzun-sfeertje is weer overduidelijk aanwezig en dat beschouw ik zeker niet als negatief. Het is een mooi, klein liedje dat zijn eigenzinnige sfeer ontleent aan het gruizige geluid.
En dan is er nog de bonustrack Iodine and Iron een track die zeker niet gemist mag worden. Andrews op zijn breekbaarst: beetje echo op de zang (alsof hij in de badkamer staat te zingen) en op de achtergrond een subtiele begeleiding die slechts ondersteunend werkt. Een prachtig mooi, wederom klein gehouden liedje: hier kan ik geen genoeg van krijgen.

Jammer dat het album een voor mij wat misleidende valse start (met name track 2 en 3) opleverde. Voorlopig heb ik nog niet een echte klik met die nummers. Gelukkig trekt het op een gegeven moment geheel bij en kan ik toch nog tevreden zijn. Ik deel niet de hoogste score ooit voor deze band (integendeel) maar er valt genoeg moois te beleven om toch te spreken van een redelijk geslaagde EP.
Benieuwd wat een volledig album ons gaat opleveren en of er voor een bepaalde stijl gekozen gaat worden: gedurfd uptempo dat mij niet zo aanspreekt of toch de wat sombere kant (wat we natuurlijk al kennen).
3,5* voor nu is van mijn kant wat zuinigjes, maar wat niet is kan nog komen uiteraard want een halfje erbij hangt af van het feit of ik de mindere nummers op langere termijn toch weet te gaan waarderen.

Gelekt!
Deze EP klinkt als een soort solo project van Finn Andrews. Het is dan ook in zijn home studio opgenomen. Echte bandnummers als 'Jesus for the Jugular' of 'Nux Vomica' zijn hierop dan ook niet te vinden. Ook zijn dit allemaal opvallend korte nummers. Het zou me dan ook niet verbazen als er binnen niet al te lange tijd een volledig album zou volgen.

'Bloom' vind ik erg mooi. Er bestaat een akoestische live opname van dat meer poppy klinkt (youtube). Hier is het wat meer shoe-gaze achtig, maar ook erg goed.
'Don't Let the Same Bee Sting You Twice' klinkt heel anders. Doet me ergens denken aan the Beatles. Bevalt mij erg goed.
"The Stars Came Out Once The Lights Went Out". Finn's manier van zingen bevalt mij hier wat minder, maar muzikaal zit het goed in elkaar. Ook weer vrij vrolijk nummer.
"The Wishbone": Aero ik hoor hier juist Woven Hand in. Hoe dan ook, mooi donker nummer. Overigens sprak ik Johannes van Blaudzun onlangs na een optreden waarbij ik de vergelijking met The Veils maakte. Hij was hier duidelijk niet zo blij mee, maar dat terzijde.
"Grey Lynn Park" had wat langer mogen zijn, maar het is een pareltje. Mooie tekst ook.

De EP eindigt met twee akoestische nummers: "Us Godless Teenagers" en "Iondine & Iron". Beide erg intieme en breekbare nummers. Us Godless Teenagers heel melodisch en Iodine & Irone klinkt erg duister.

Laat ik beginnen met 4*

Artiesten zijn daar natuurlijk zelden blij mee, maar de vergelijking is toch best wel terecht vind ik (vooral de stijl van de muziek en de manier van zingen). Zelf zal ik niet zeggen dat het een copycat is, maar het is wel degelijk dezelfde vijver waarin ze ook nog eens erg dicht tegen elkaar aan zitten.
Overigens ben ik een dermate groot Blaudzunen Veils liefhebber dat ik over beiden alleen maar vol lof kan spreken.
Voor wat betreft deze EP zijn zeker 2 nummers behoorlijk wennen voor mij, maar meer omdat ik het niet bij deze band zoek (want de stijl van de nummers zijn wel degelijk mijn ding).
Ik verwacht dan ook dat na gewenning dit nog met een halfje opgeschroefd gaat worden.

Nieuw werk van The Veils (al is het dan geen heel album) is altijd wekom

"Pre order CD’s of the EP have now SOLD OUT. Huuuuuge thanks to all who took the time to order. For any of you who may have missed out the digital version will be available from January 24th. Thanks all!
Veils x " (bron: www.theveils.com)

Korte nummers op dit Troubles of the Brain met dan ook EP in de titel. En inderdaad, je kan zeggen: kort maar krachtig. Want weer maakt the Veils een sterk stuk(je) muziek, waarbij de nadruk op de omschrijving 'mooi' ligt.

Bloom vind ik een prachtige opener. Wat een 'droog en direct' lied is dit geworden, gedragen door een mooie akoestische gitaar en synthesizers samen. Don't Let the Same Bee Sting You Twice klinkt wel heel vrolijk voor the Veils. Maar ja, mogen ze ook eens. Het voortkabbelende in dit kleine poppy nummer vind ik leuk klinken. Wat dan volgt is een fantastisch nummer in de trend van het beste van Franz Ferdinand. Een verrassende sound dus voor the Veils, maar wat is The Stars Came Out Once the Lights Went Out een heerlijk nummer zeg!

En oh, wat is The Wishbone een mooie song. Op de basis van een fraaie drum en stevige bas, samen met een jankende gitaar gaat Finn Andrews weer ouderwets 'klagend' zingen: 'careful what you wish for'. Vervolgens wandelen we door Grey Lynn Park, het lijkt wel een mooi rustig R.E.M. nummer.
US Godless Teenagers is een 'klein' liedje met akoestische gitaar, mooi gezongen door Finn Andrews. Die zang maakt overigens wel dit nummer. Bonustrack Iodine and Iron ligt in diezelfde lijn als de voorganger. Het klinkt alleen iets donkerder. De EP eindigt met deze twee nummers low profile.

Alles bij elkaar is het alweer iets fraais, waar the Veils mee op de proppen komen. Iedere keer ben ik benieuwd als er wat nieuws uitkomt en iedere keer is het genieten geblazen, ook met deze Troubles of the Brain EP, die ik nog wat beter vind dan hun album hiervoor: Sun Gangs.

The Veils blijft mij fascineren wat een prachtige ep heeft meneer Finn Andrews weer gemaakt. Het is misschien net even wat anders dan hun albums. Maar wat zit het weer goed in elkaar. Het commentaar van west over deze nummers ben ik volledig met hem eens, ook ik ben van mening dat deze ep beter is dan sun gangs en deze heb ik al hoog staan

Mooie EP van The Veils. Leuk ook dat ze een eigen label hebben opgericht.

20 minuten aan een stuk mooie liedjes, zonder meer. Ik moet 'm wel nog meer beluisteren, om er echt zicht op te krijgen, maar dit is toch één van de eerste aangename verrassingen van 2011

Heeft iemand deze EP al in de winkel gezien? De Plato in Utrecht had hem niet, en ik zie dat Bol en Amazon hem ook niet physical hebben... En ik wil hem wel physical!

Wat ik me afvraag: waarom is 'Iodine and Iron' maar een bonusnummer? Ik vind dit het beste nummer, het raakt mij het meest in ieder geval..

Ik betwijfel het of je ooit de CD versie in de schappen zult zien: de CD was alleen als pre-order te krijgen en sinds half januari al uitverkocht. Iodine And Iron is alleen op de CD te vinden en zo een 'bonus' t.o.v. de download.

Ik vind eigenlijk alleen -The Stars Came Out Once the Lights Went Out- leuk.

"Cure her of that.
Canst thou not minister to a mind diseased,
Pluck from the memory a rooted sorrow,
Raze out the written troubles of the brain
And with some sweet oblivious antidote
Cleanse the stuff'd bosom of that perilous stuff
Which weighs upon the heart?"

Zonder verdere uitleg refereert de titel van de Troubles of the Brain EP naar bovenstaande regels uit Shakespeare's Macbeth. De introverte Nieuw-Zeelander Finn Andrews met een immer bezwaard hart schetst op de liedjes van deze EP problemen van zijn brein en van de moderne tijd en met deze verwijzing lijkt hij impliciet uiting te willen geven aan een bepaald gevoel van wanhoop. Zijn de problemen van de moderne tijd te genezen en wie heeft het tegengif?

Het meest concrete voorbeeld vinden we in 'The Stars Came Out Once the Lights Went Out', wat ook het sterkste nummer is van deze EP. 'I'm caught between the pen and the page / Lost in the remains of the age / Daddy when you were young was it all this strange?', vraagt Andrews zich af tegen een simpele melodie en een kaal, voortstuwend ritme. Hij begint zijn grip op de hedendaagse wereld kwijt te raken en ergens heeft hij gelijk. In de regels 'I've got the doomsday app. on my iPhone screen / Honey, I've seen the truth and it's worth than it seemed' legt Finn de vinger precies op de gevoelige plek. De veelbelovende wereld van technische vooruitgang is in zijn ogen verwoorden tot het zoveelste speelgoedje van de consument, met onzinnige apps en devices met als voornaamste nut het aantonen van status.

Andrews voelt zich niet meer thuis in die wereld en om te vluchten uit die realiteit grijpt hij terug op ouderwetse kunst zoals Shakespeare. Muzikaal gezien kunnen we die vlucht vinden in een White Album-periode-Beatlesque nummer als 'Don't Let the Same Bee Sting You Twice' - het vergif van de 21e eeuw of de antidote waar Shakespeare over schreef? - een geluid dat vergeleken met de vorige albums van The Veils een stuk opgelatener klinkt. Die verandering was al ingezet met het vorige album Sun Gang en is nu alleen maar verder doorgezet. Een deel van de koerswijziging naar vrolijkere popmuziek is te wijten aan de productie van Bernard Butler, ex-gitarist van de britpopgroep Suede. Dat levert in de genoemde gevallen uitstekende popsongs op, maar een paar andere liedjes missen de diepgang die The Veils zo'n karakteristieke groep maakte. Voorbeelden zijn de ronduit overbodige bonustrack 'Iodine and Iron' en het muzikaal matige 'The Wishbone'.

In 'Us Godless Teenagers' beschrijft Andrews de doelloze generatie van de 21e eeuw. 'We've nowhere left to disappear / There's nowhere left to go around here / And so we hold each other dear'. Maar Finn heeft Finn het hier niet over de huidige tienergeneratie, maar over hun vaders, verbaasd ronddolend in een wereld die misschien niet meer de hunne is. Waarvan hij er qua leeftijd een van is. In dit licht lijkt het een wanhoopsdaad dat The Veils na negen jaar Rough Trade hebben verlaten en hun eigen label hebben opgericht, Pitch Beast Records. Niet meer gebonden aan oude afspraken, maar eigenlijk ook niet helemaal wetend wat ze nu moeten.

Die sfeer van richtingloosheid heeft een groot stempel gedrukt op de Troubles of the Brain EP. The Veils blijven hier zweven tussen eenvoudige popmuziek à la The Beatles, literaire diepgang geïnspireerd op Shakespeare en de dieptragische intensiteit van hun eigen Nux Vomica. Dat gevoel heeft Andrews in een paar songs goed weten uit te drukken, maar even zo vaak leverde het holle liedjes op. Het is nog maar de vraag waar dit stuurloze schip zal gaan stranden, maar dat deze EP een sleutelmoment is in de geschiedenis van The Veils, dat is wel duidelijk.

Origineel: Beautiful Freaks

dit is nu muziek die mij ontzettend goed ligt, ben benieuwd naar hun ander werk. Prachtige, integere muziek Ik denk dat ik de komende weken ontzettend mooie dingen ga ontdekken, Bright Eyes en Boxer Rebellion ken ik ook nog niks van en worden hier ook enorm hoog beoordeeld.

Ik heb het vermoeden dat ik dit jaar weer een pak nieuwe muziek ga leren kennen. Na de beluistering van deze EP, staat vast dat de discografie van The Veils daarbij zal horen. 7 liedjes, zonder al te veel pretentie, gewoon erg mooi. Van aanstekelijke popliedjes tot ingetogen pareltjes, zo evolueert het plaatje ook. ‘Bloom’ is zo’n popliedje, maar niet het sterkste op de hele plaat, vind ik. Het blijft het minst hangen, wat opmerkelijk is, daar het de EP opent. Het klinkt misschien wat te standaard, al te vaak dat soort liedjes gehoord, dat kan er eventueel mee te maken hebben. Dan doet ‘Don’t Let The Same Bee Sting You Twice’ het wel wat beter. Finn Andrews heeft een aanstekelijke stem, vind ik, en dit nummer wordt dan ook nog eens voortgestuwd door een leuk drumritme.

Het volgende nummer is ‘The Stars Came Out Once The Lights Went Out’, en het is – jawel – wederom een aanstekelijk popliedje. Mijn excuses voor het veelvuldige gebruik van het woord ‘aanstekelijk’, maar dat is gewoon het meest treffende woord om dit soort liedjes te omschrijven. De solide basis wordt weer gelegd door bas en drums, en de stem van Andrews wordt daar mooi overheen gedrapeerd, samen met de dromerige gitaarklanken.

Maar dan wordt het pas echt goed. ‘The Wishbone’ begint niet als uptempo-nummer, maar wordt naarmate het nummer vordert wel wat lichter naar mijn mening. De vocalen (niet de klank, maar de frasering) doen me soms denken aan ‘Californication’ van Red Hot Chili Peppers (misschien een rare vergelijking van mij).

De drie laatste nummers (ik reken daar dan het bonusnummer ook bij) zijn ware pareltjes in mijn ogen, en doen me reikhalzend uitkijken naar ander werk van The Veils. Meer ingetogen, je hoort een heel andere band dan op de eerste drie nummers! ‘Grey Lynn Park’ doet erg nostalgisch aan ook, als je weet dat het desbetreffende park zich bevindt in Auckland, Nieuw-Zeeland.

‘Us Godless Teenagers’ zet de trend door; Andrews zingt wat ijler, wat bijdraagt tot de beklemmende sfeer. Het nummer gaat volgens mij over de verloren hedendaagse generatie, waarvan de leden niemand anders hebben dan elkaar. (“We’ve nowhere left to disappear; there’s nowhere left to go around here; and so we hold each other dear”).

Afsluiter ‘Iodine & Iron’ klinkt nog ijler, nog minimaler, nog soberder, nog eenvoudiger, nog mooier. Twee elementen van de Tabel van Mendelejev als titel van een song, is dat nog wel interessant? Ik weet het niet, maar het zou volgens mij kunnen aangeven dat de lyrics over verliefdheid gaan (wat volgens de wetenschap toch een chemische reactie is, vandaar). Als je de lyrics erbij neemt, dan merk je dat het onderwerp inderdaad verliefdheid is, maar het is een kille, koele, verbitterde, verloren verliefdheid. IJzer en jodium zijn dan ook niet de meest warme elementen, het zijn brokken verdriet.

En zo loopt deze EP op z’n eind, voor de mensen die de bonustrack in bezit hebben natuurlijk. Finn Andrews en de zijnen hebben mij helemaal overtuigd van het feit dat ik hun voorgaande albums moet gaan beluisteren, wat ik dan ook ga doen.

3,5 sterren

Je voelt gewoon aan dat je helemaal weg gaat zijn van Nux Vomica. Niet twijfelen, opzetten, en genieten van één van de beste platen van de laatste 10 jaar!

Ik hoop het

'Sun Gangs' stond in ieder geval al wel op m'n PC, en die heb ik daarnet een keer gedraaid, maar kan er nog niet veel meer over zeggen dan dat er enkele erg mooie nummers op staan.

De video voor 'The Stars Came Out Once The Lights Went Out'.. ondertussen, samen met 'Bloom' mijn favoriete nummer van deze EP..

YouTube - The Veils - The Stars Came Out Once The Lights Went Out

Het is even wennen, maar ik ben eruit hoor. Het is alwéér prachtig. Het kon ook al niet anders na die drie sublieme platen.