Roxette - Charm School (2011)

Ik ben al sinds eind jaren '80 een supergrote Roxette-fan. Ik heb 115 Roxette-songs op m'n i-pod staan (en ik vind ze allemaal zalig goed) en je kan dus gerust zeggen dat Roxette mijn favoriete groep is.

Maar ook IK moet spijtig genoeg toegeven dat in die 9 jaar stilte er iets is veranderd ... dit album heeft een paar hoogvliegers zoals de 1ste song (Way out), de 4de song (Speak to me) en natuurlijk de 3de song wat hedendaags een grote hit is (She's got nothing on but the radio).

Maar al de rest is middelmatig at best en daardoor is het album een bittere tegenvaller. De ROCK in Roxette is minder aanwezig (herinner je nog songs als "Fireworks" en "Opportunity nox") en Per & Marie proberen tevergeefs een modern tintje aan hun songs te geven. De balades zijn mooi maar inderdaad veel te tam en blijven nauwelijks hangen.

Room Service vond ik altijd hun zwakste album maar het doet pijn om te moeten toegeven dat dát album een meesterwerkje is t.o.v. dit album hier.
Enfin - misschien dat het volgende album dit duo terug op de juiste weg kan duwen.

Maar dit is een tegenvaller .....

Misschien ben IK wel veranderd in die 9 jaar tijd en is de NIEUWE Roxette niet meer aan mij besteed, lol.
Of misschien heeft dit album wat tijd nodig om zich te plaatsen ....

Bye for now

Heel aardig nieuw album van Roxette.

Bij het doorspitten en herinrichten van de cd wand kwam ik dit album tegen, welk ik in de tijd van de release weinig aandacht heb gegeven. Veel mensen haalden hun neus misprijzend op wanneer de naam Roxette viel, maar door het langdurig wegblijven van ABBA in de jaren '80 werd Roxette een soort Zweeds opvolger. Meer dan andere acts als Ace of Base wist de groep, eigenlijk bestaand uit het beroemde duo per Gessle en Marie Fredriksson, grote stadions in Azië en Zuid-Amerika gevuld met 80.000 mensen op zijn kop te zetten. in de jaren '80 en '90 hebben ze een niet onaardig oeuvre afgeleverd waar heel wat parels tussen zitten. Ontelbare hits (meerdere in de Bill mBoard top 100) en mondiaal succes.

Zelf stapte ik in bij look Sharp met het onovertroffen chances en de prachtige ballad Laten to your heart. Met Joy ride wisten ze het succes te consolideren en hun eigen stijl en sfeer verder uit te werken.

Terug naar Charm School, naar nu blijkt een hee fris en afwisselend album waarvan diverse tracks zo op Joyride hadden kunnen staan. De composities zijn afwisselend up-tempo pop en ballads, meer aangename arrangementen. Sommige tracks hebben qua compositie een sixties-seventies feel, maar zijn door de moderne productie echt van “nu”. Marie Fredriksson is nog erg goed bij stem en de ballads worden prachtig gezongen.

Uiteindelijk heeft Roxette in 20 jaar tijd tien albums uitgebracht die allemaal wel enkele interessante tracks bevatten. Joyride heb ik destijds grijsgedraaid, tracks als Spending my time en Fading like a flower en met name Things will never be the same, staan tot aan vandaag als een huis.

Tussen 1984 en 2013 bracht Marie Frederiksson ook nog acht Zweedstalige albums uit, die in Scandinavië heel succesvol waren, haar albums wijken af van het Roxette idioom en worden ook door critici hoog gewaardeerd. Zij verzorgde ook gastrollen op albums van o.a. Frida Lyngstad (Djupa Andetag).

In 2002 werd Marie Frederiksson met een hersentumor in het ziekenhuis opgenomen, er volgde een lang en intensief behandeltraject dat diepe sporen trok door haar leven. Toch kwam ze terug, solo én met Roxette, vrijwel tot het einde wilde ze muziek blijven maken voor haar fans en followers.

In december 2019 is ze overleden op 61 jarige leeftijd, in januari 2020 is er een IM concert georganiseerd dat kort daarna in Zweden op tv was te zien. De internationale muziekwereld verloor aan haar een getalenteerde, bijzondere en heel sympathieke zangeres.