Talib Kweli - Gutter Rainbows (2011)

Wat vond ik dit een hard album. Maar wat heb ik hard gehuild nadat ik die remix op fucking BUMPY RIDE zag staan en hoorde. Hoe kan je zo een track maken nadat je zo een nice album dropt. Een groot smet op dit album. Maar nu zie ik dus dat die niet op elke versie staat, jullie hebben geluk.

Verder heerlijke beats, en die flow van Talib.

Peace

"You ain't got a verse better than my worst one" herhaalt Kweli, die ik eigenlijk alleen van enkele ijzersterke gastbijdrages bij The Roots kende, constant in "Palookas". Dan wil ik wel eens weten tegen wie hij het heeft, want de hierboven aangehaalde regels zijn ook bepaald geen sterke versregels. Gelukkig is de rest van het album, op het uiterst zwakke "Mr. International" (goedkoop kutrefrein) wel wat sterker.

De muziek hier is interessant: funky en optimistisch. Als er toch nog een regenboog in de ghetto is, is dat A) omdat het regent en de zooi kut is, B) de zon schijnt en de boel best goed is eigenlijk en C) omdat Kweli met lekker funky gitaartjes en muziek in zuurstokkleuren aankomt zetten. Dat is leuk, hoewel het meestal geen memorabele nummers oplevert.

Dat doet het flink afwijkende "Tater Tot" (is dat Duitsch of wat anders?) wel. Met een flink vervormde zanglijn, een erg ruw en donker geluid en vrij realistische samples van pistoolschoten (het is zelfs een beetje eng) werkt Talib hier tot het absolute albumhoogtepunt. Een ijzersterk nummer op een verder oerdegelijke plaat.