2 Unlimited - No Limits! (1993)

No limit (No No No No No No.. en nog wat) heeft een zekere klassieke status vind ik. De rest vind ik niet zoveel behalve de zeer gezellige X-out in Rio (geloof ik) mix van "Let the beat control your body" (van de 12")

beetje eentonig...dacht vroeger trouwens dat no limit van de smurfen was 2*

En voor de Belgische muziek natuurlijk. 2 Unlimited was het geesteskind van Jean-Paul De Coster en Phil Wilde, twee belgen wiens productiehuis die voor de muziek en de teksten zorgden. Ray en Anita zijn de Nederlanders die mochten rappen en zingen en de groep vertegenwoordigen. Goeie keuze!

En ik ben nog steeds fan. Niet dat we dit nog op de radio horen natuurlijk, maar 2 Unlimited was z'n tijd voor. In '91 hebben ze de toon gezet en werden door de 90's heen nooit overtroffen. Terwijl de duidelijk soortgenoten eerder blijven hanger onder 'Oh, ken je die nog?', is deze groep legendarisch. De échte grote klassiekers in het genre, zeg maar.

Wat de nr. 1 hits betreft, de groep had over heel europa verschillende voltreffers en ook daarbuiten bleef succes niet uit.

Ik draai hem nooit meer maar ik koester mijn gesigneerde exemplaar nog steeds Het is nu vooral lollig om No Limitrs terug te horen... Maar ben het toch ook wel een beetje met Esteban eens...

Tja...2 Unlimited-No Limits was de eerste cd die ik zelfstandig kocht. Daarvoor moest ik het doen met bandjes van Sesamstraat (in retrospectief de shit, maar ik heb geen idee meer waar die bandjes gebleven zijn ) en cd's van Kinderen voor Kinderen.

Indertijd had 2 Unlimited iets magisch voor me. Afgezien van de tenenkrommende ballads aan het einde (vond ik toen al) vond ik bijna alle nummers voldoende tot erg goed en nog steeds heb ik warme gevoelens voor nummers als Tribal Dance, Faces en Let the Beat Control Your Body.

Daarbij vond ik Ray destijds een geweldige rapper (wist ik veel van rap af ) en Anita deed het ook best leuk. Ik heb echt veel plezier aan deze cd beleefd en nu ik het jaren later weer luister vind ik dat de nummers pakkender zijn dan de gemiddelde top-40 hit van dit moment. Ook logen de wereldwijde verkoopcijfers er destijds ook niet om en vraag ik me af of er ooit een Nederlandse act geweest is die wereldwijd zoveel verkocht heeft.

Het zou overigens een tijdje duren voordat ik mijn volgende "echte" cd zou kopen. Ik kocht na dit album vooral (happy) hardcore, totdat ik in 1997 het licht zag en direct bij de release Radiohead-OK Computer kocht.

Na al die jaren kan ik dit album nog steeds niet slecht vinden en destijds heb ik er veel luisterplezier aan beleefd, dus 3,5*

N.B.: Op de tracklist hier ontbreken overigens de nummers 15 en 16, mixen van respectievelijk Get Ready For This (nog zo'n strak nummer) en No Limit.

Wat een jeugdsentiment weer! Ik heb het album nog steeds, erg veel gedraaid destijds! Nostalgie!
Let the Beat Control Your Body was favoriet!

Mijn ultieme jeugdclassic. M'n ouders moeten er toendertijd compleet ziek van geworden zijn. Ik was 12 en heel erg verslaafd.

Jaren later blijkt het gewoon één formule wat op de drie laatste tracks na (bij míj zitten er trouwens nog twee bonustracks bij...) de hele cd lang wordt toegepast. Alleen is de uitvoering bij de ene track wat beter geslaagd dan bij de andere track. Tribal dance en Faces vind ik eruit springen. Faces vind ik in de albumversie trouwens een stuk beter geproduceerd dan in de singleversie.

Verder is het gewoon pretentieloos spul wat nergens over gaat, en van hun stemmen ben ik niet meer zo gecharmeerd, maar het heeft wel 'iets' waardoor ik snap waarom het zo'n succes was. Dat 'iets' (plezier en nul pretenties, vooral) ontbrak grotendeels bij de opvolger Real Things. Bij die cd merkte je dan ook dat de hype minder werd.

dikke tieten bedoel je met dat ' iets'



muzikaal natuurlijk niks, maar het klonk wel ff lekker

Ik had het al uitgelegd: 'plezier en nul pretenties'. Ik ben vrouw en hetero en kijk op een andere manier naar zo'n act.

(Al heb ik Ray nooit een echt lekker ding gevonden. Ik was fan om de muziek.)

Deze twee grote voordelen maakten het voor mij nou net een beetje dragelijk om de clipjes te zien (met het geluid zacht uiteraard), ondanks dat er ook een groot achterdeel bij hoorde.

Voor eurohouse was dit wel kwaliteit...

ja ja in z'n genre ongeevenaard briljante plaat, je kan em nog dagelijks opzetten en het verveelt nooit! die prachtige beats! die zoetgevooisde stemmen! die prachtige kleding! die clips! jammer dat ze ooit gestopt zijn...

alleen maar jeudherinneringen aan deze plaat; wat waren ze groot in 1993.

Hier was ik gewoon vroeger helemaal verslaafd aan ..
Af en toe nog leuk om deze cd op te zetten .
De hits van dit album blijven fantastisch vind ik en heb ik zelfs nog op mijn MP3 staan.
Ook Throw the Groove Down en Where Are You Now? vind ik nog wel leuke nummertjes.

2.5* vanwege sommige té gedateerde nummertjes die niet meer zo plezant om naar te luisteren zijn als vroeger ..

Album Toppers:

01. No Limit
02. Tribal Dance
03. Faces (al is de single-versie beter als de album-versie.)

P.S.: Vroeger toen ik nog maar paar jaartjes oud was. (kom uit '92) en mijn ouders deze CD opzetten wilde ik altijd dat ze nummer 10 overzetten want ik vond dat sampletje in het begin te eng

2 unlimited is wel een van de eerste groepen die onvervalste top40 techno ten gehoor bracht. Samen met figuren als Dj Paul Estak en Charly Lownoise vooral jeugdsentiment.
Het is natuurlijk allemaal erg fout allemaal, maar ach onder de noemer proud to be fout is het gewoon altijd humor als je het weer eens hoort.
Het is nog lang niet zo erg als de Thunderdome reeks...

Ik was 17 toen Get Ready for This uitgebracht werd. Was gelijk helemaal verliefd op dat nummer. Workaholic en Twilight Zone volgden en ze waren toen al mateloos populair. In 1993 kwam dan de single No Limit uit. Ongelooflijk, dat nummer maakte hun zelfs wereldberoemd! In Engeland werd met alle gemak de 1e plaats bereikt en in Amerika deed Get Ready for This hele goede zaken (bereikte zelfs de Billboard Hot 100). De singles die daarna kwamen vond ik al stukken minder (Tribal Dance en vooral Maximum Overdrive vond ik maar zozo), alleen Let the Beat Control Your Body met die heerlijke bass erin kan ik nog wel waarderen.

Als ik het nu weer luister irriteer ik me vooral aan de rap van Ray, allemachtig, zo simpel! Anita heeft ook geen geweldige stem natuurlijk, maar is nog vrij verteerbaar. Ik zag dat ik in februari '06 1,5* had geveven, da's wel erg laag, 2,5* volstaat

Jeugdherinneringen van toen we nog niet beter wisten.

Mijn eerste cd!
Ach voor een jochie van acht vind ik het best acceptabel

No Limits was in '93 welgeteld mijn 2e cd die ik kocht voor mijn kleine hifi-set. Ik heb 2 Unlimited de eerste jaren vele malen geplaybackt en was een groot fan van deze Eurodance formatie. Een tijdloos album zo blijkt want wanneer ik vandaag de dag in een gekke bui het besluit te draaien beleef ik er nog steeds plezier aan. Een onbekende topper is voor mij wel het nummer 'Break the Chain.' Uiteraard zijn de niet vermelde mixen van 'Get Ready for this' en No Limit' ook aanstekelijk.

En Faces vind ik op een paar nrs na hun leukste single

L-L-L-L-Look around you, did you see those faces? Faces... joy and pain!

Ik heb 'm 4* gegeven... 3,5 voor de cd zelf en 0,5 voor het sentiment. Heb 'm lang niet meer gedraaid. Toch maar weer es doen!

Wat je niet allemaal kan doen met een rol aluminiumfolie...Heel crea....Wat een rotwoord trouwens...aluminijumvolie...

No limits was gewoon zijn tijd 10 jaar vooruit. Brilliant.

Deze , hoofdzakelijk, Belgische groep is puur jeugdsentiment voor mij, zoals het wellicht voor zovelen is. Heb die cd helemaal tureluurs gedraaid.
Sinds een dik jaartje is er ook weer een heuse 90's revival aan de gang en wordt deze muziek weer regelmatig gespeeld én zijn er zelfs heuse 90's party's (ja, dat bewijst dat mensen van de 'generatie' geboren tussen 80 en 86 oud worden ... )

Dat 2 Unlimited z'n stempel heeft gezet op de jaren 90, is afgelopen week helemaal duidelijk geworden.

Voor 't eerst werd de TOP 999 van de Jaren 90 uitgezonden op MNM, één van de grootste radiostations in Belgie. Er werd massaal gestemd en uit maar liefst 1000 nummers stond '2 Unlimited' buiten heel wat andere notaties ook effectief twee keer in de top tien. 'No Limit' op nr. 6 en 'Jump for Joy' op nummer 3. Deze groep is misschien toch wel wat legendarischer dan gedacht.

No Limit is wel heel geniaal!

Dit is een van mijn favorieten uit mijn vroegere jeugd. En een cd die eigenlijk nooit is gaan vervelend of echt beschamend is gaan klinken (in tegenstelling tot veel tijdgenoten). Het wa sook typisch zo'n cd die iedereen wilde hebben en leuk vond.

De producers van 2 Unlimited verstonden duidelijk hun vak. De tracks klinken nog steeds retestrak en hebben die heerlijke energie in zich. Als het gaat om commerciele dansmuziek dat is dit niveau aan kwaliteit nauwelijks geëvenaard. De eerste 12 tracks hadden allemaal wel als hitsingle kunnen worden uitgebracht. Alleen die (overbodige) ballads zijn echt zwaar gedateerd. Maar die skipte ik vroeger ook al.

Deze muziek heeft geen pretenties en doet noch pogingen om heel serieus genomen te worden. Het is gewoon vrolijke dansmuziek zonder nonsens. En daarin is No Limits ijzersterk. Commercieel gezien erg aantrekkelijke muziek maar dat is ook aangevuld met een gezonde hoeveelheid variatie en het zit vernuftig goed in elkaar. Eigenlijk zit daar nergens een zwak moment in. Ook heeft 2 Unlimited zich nooit schuldig gemaakt aan ranzig jatwerk.

Hoogtepunten zijn wel het flink knallende "Tribal dance" en het heerlijk rondspringende "Kiss me bliss me". Een nummer dat ik met de jaren steeds beter ben gaan vinden is "Invite me to trance". Een geslaagd experiment met vroege trance dat afwijkt van de normale knallers.

Berichten verplaatst naar 2 Unlimited

De hits hierop zoals No Limit, Tribal Dance, Faces en Maximum Overdrive vind ik wel aardig maar na een tijd slaat de verveling toe wegens gebrek aan afwisseling, sommige nummers klinken als doorslagjes ervan. Op het einde brengen ze twee ballades (Where Are You Now en Shelter for a Rainy Day) en dat blijkt duidelijk niet de sterkste kant van 2 Unlimited te zijn. Van typische hitparade-acts kun je beter een (goede) compilatie aanschaffen dan hun reguliere albums.

No Limit is best wel een klassieker, tribal dance is wel lollig, Maximum Overdrive een regulier housenummertje van die tijd. De rest is vergetelijk vond ik vroeger Let the beat control your body nog wel leuk en Where Are You Now maar inmiddels niet echt meer geweldig.
Het is puur jeugdsentiment, maar eerlijk gezegd is het niet meer waard dan 2*