Kurt Vile - Smoke Ring for My Halo (2011)

Kurt Vile staat hoog in het jaarlijstje 2011 van Oor en de plaat van zijn oude band The War on Drugs Slave Ambient bevalt mij prima. Logisch dus dat ik deze soloplaat ook opzette. Op Smoke Ring For My Halo hoor je de warme sfeer van Slave Ambient ook terug, alleen klinkt deze plaat toch echt anders. Er wordt veel minder gebruik gemaakt van electronica / synthesizers. Sterker nog, soms is het semi-akoestisch.

De mooie soms bijna psychedelische sfeer ontstaat vooral door de bijzondere stem van Kurt Vile gekoppeld aan de fraaie warme songs, die veelal rustig maar zeker niet saai zijn. Het gevaar bij dit soort albums is dat het op een bepaald moment maar blijft doorkabbelen, maar hier blijf je luisteren. Ik word eigenlijk heel ontspannen van dit plaatje. Het is veel mooier dan je in eerste instantie denkt.

Het album vormt zo alles bij elkaar een mooi geheel, er staat ook daarom geen minder nummer op. Baby's Arms, Jesus Fever, Runner Ups & Ghost Town zijn wel mijn favoriete nummers.

Nog een goede tip: nu bij CDWow.nl 5,99 thuisgestuurd en op voorraad (ik had 'm in 5 dagen binnen).

Jeetje wat een topplaat toch!

Vooral het toffe nummer Jesus Fever heel catchy eigenlijk.

Met Slave Ambient heb ik weer eens een plaat te pakken (de enige in 2011) die ik al maandenlang bijna dagelijks luister. Nauwelijks verassend dus dat ik ook bij Kurt Vile terecht ben gekomen. Jesus Fever ademt dezelfde sfeer uit als WoD, maar dan misschien iets minder gericht op het repetitieve element. De songs van Kurt Vile lijken iets meer een standaard pop song structuur te handhaven. Desalniettemin ben ik erg benieuwd geworden naar deze meneer, vooral omdat er zo weinig War On Drugs platen zijn...

Ik heb hem afgelopen september live gezien in Nijmegen, en daarna een beetje uit het oog verloren. Vandaag eindelijk Smoke Ring for My Halo aangeschaft. Ik vind het een heerlijk dromerige folk/rockplaat, zeker met die gruizige en galmende productie.

En ook deze plaat ontloopt niet de traditie die er is ten huize IllumSphere. Het unieke dat Kurt Vile bezit, namelijk zijn stem, is niet zo sterk om maanden in mijn collectie te blijven. Zijn stem vind ik nog steeds fascinerend, maar een fascinatie kan je niet blijven fascineren. Zeker niet als het niet zo sterk is, iets dat ik wel beweerde enkele maanden terug. Het openingsnummer Baby's Arm is geweldig, laat daar geen twijfel over zijn. Het dromerige dat het nummer heeft, daar hou ik wel van. Helaas is dit ook het enige nummer die ik geweldig vind. Na dit nummer daalt de kwaliteit enorm, al is Jesus Fever ook geen mis nummer. Heel jammer dat Kurt niet sterker uit de hoek komt met zijn bijzonderheid.

Wat een mooi album, luister em met enige regelmaat. Het is voor mij geen groeiplaat meer, het komt gewoon over. Bijzondere stem heeft Kurt.
Runner ups is mijn lievelings. Ga dit jaar zowel Kurt Vile and the Violators als War on Drugs live zien, zin in!!!
Nu hopen dat het in zijn geheel live net zo goed en intens klinkt, mijn verwachtingen zijn best hoog.

Dit is echt een fantastische plaat. Luister hem al een aantal weken, en ik blijf hem waarderen.

Wanneer komen The War on Drugs? Of ga je naar een festival?

Ik plaats hem volgens mij al zolang ik hier aangemeld ben in m'n rotatielijst. Prachtalbum.

Berichten verplaatst naar Kurt Vile

Gaaf album van Kurt Vile; destijds een beetje links laten liggen en er niet goed ingedoken, maar ik mag er graag naar luisteren. Baby's Arms en Runner Ups is wel constant herhaling en geen ander akkoordenschema(tje) ertussen door of op een andere manier de song beëindigen. Als nummer ben ik niet zo weg van Peeping Tomboy, maar voor de rest een lekker (psychedelisch) album. Beste nummer vind ik Puppet To The Man.

Afgelopen weekend was ik in Barcelona bij het Primavera Sound-festival, en Kurt Vile was daar ook met zijn Violators. Cygnus en Herman, die daar óók waren (ja de wereld is klein!). Wilden per se naar Kurt Vile, wat betekende dat we vroeger dan me lief was naar het festivalterrein moesten. Ik ging maar mee uit solidariteit. Ik had me een beetje ingeluisterd met liedjes van zijn 2011-album, en ging eens op MuMe kijken wat er daar over gezegd werd. Ik kwam hier terecht en zag tot mijn verbazing dat ik hier al eens 3* had neergeplemd. Gaandeweg het optreden begon ik me steeds meer af te vragen in welke toestand ik die stem heb geplaatst. Ik hoorde namelijk enkele en alleen maar fantastische songs. Ik heb staan genieten als een malle, en uiteindelijk was ik blijer met dit optreden dan Cygnus en Herman. Nu luister ik dit album weer terug en scoort het met gemak 4*.

X

Je sluit je berichten voortaan af met een kusje?

Nee, alleen nu.

Op het begin had ik hier maar weinig mee, maar de afgelopen zomer is dit album uitgegroeid tot een van mijn favorieten. Hoe het kan weet ik niet. Opeens was de klik er, opeens vielen alle nummers volledig op hun plaats. Het is toch wat.

Sinds lange tijd weer eens opgezet. Blijft fantastisch!

Society Is My Friend met de koptelefoon op

Ha, hier wordt het interessant. De voorgaande albums vond ik hier en daar wel erg veel sonisch geneuzel. Maar nu staat het geluid in dienst van songs met een kop en staart. En wat voor songs. Prachtig gespeeld, mooi geluid (idd. 'Society Is My Friend' met die ruizende en rinkelende gitaar. Prachtig. Ook 'Jesus Fever' en 'Ghost Town' springen er uit.

na zeven jaar nog een halfje er bovenop geplakt. Deze, voor mij toen, eerste ontmoeting met Kurt blijft maar groeien. Het verveelt niet (ik beluister hem wel zelden in zijn volledigheid). Elk nummer heeft wel iets unieks.Nu Runner Ups als favoriet nummer toegevoegd (ipv Baby's Arms)

Misschien krijgt de plaat met de tijd ook een stuk nostalgie mee.

4,5 sterren.
Ik hou van deze plaat.

Heerlijk album! Geweldige muziek en ondanks dat Kurt zangtechnisch niet de beste zanger is creëert hij toch altijd een mooie sfeer met zijn stem.

De beste van Kurt, hoogtepunt On tour, jesus fever en in my time.
Het lome laidback van Kurt komt op deze plaat het beste tot uiting, op de volgende 2 platen staan fantastische tracks maar ook wat mindere, dat is hier veel minder.
De gig van deze tour in Paradiso was ook machtig.