Amon Amarth - Surtur Rising (2011)
mijn stem
52 stemmen
Zweden
Metal
Label: Metal Blade
-
War of the Gods (4:33)
-
Töck's Taunt - Loke's Treachery Part II (5:58)
-
Destroyer of the Universe (3:41)
-
Slaves of Fear (4:25)
-
Live Without Regrets (4:25)
-
The Last Stand of Frej (5:03)
-
For Victory Or Death (4:30)
-
Wrath of the Norsemen (3:44)
-
A Beast Am I (5:14)
-
Doom over Dead Man (5:55)
-
War Machine * (5:21)
-
Balls to the Wall * (5:22)
-
Aerials * (3:39)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
47:28
(1:01:50)
0
geplaatst: 10 april 2011, 16:43 uur
Aardig album en inderdaad niet veel nieuws onder de zon. Ik moet alleen wel zeggen dat ik het album een stuk "liever" vind dat voorgaand werk. Het rauwe is er helaas vanaf. Vermakelijk, maar niet echt memorabel.
0
geplaatst: 1 augustus 2013, 16:59 uur
Metalhead99 schreef:
Matig album. Het is allemaal wel typisch Amon Amarth, maar het is gewoon saai. Tot nu toe hadden alle albums wel één of meerdere uitschieters erop staan, maar dat heeft dit album niet. Als bonus krijgen we nog een verkrachting van het geniale SOAD nummer Aerials te horen. Amon Amarth kan veel beter dan dit, het lijkt wel of ze een beetje op automatische piloot draaien op dit album. Het is gewoon totaal niet boeiend.
Matig album. Het is allemaal wel typisch Amon Amarth, maar het is gewoon saai. Tot nu toe hadden alle albums wel één of meerdere uitschieters erop staan, maar dat heeft dit album niet. Als bonus krijgen we nog een verkrachting van het geniale SOAD nummer Aerials te horen. Amon Amarth kan veel beter dan dit, het lijkt wel of ze een beetje op automatische piloot draaien op dit album. Het is gewoon totaal niet boeiend.
Ik wou even melden dat ik het dar niet mee eens ben:
Geen uitschieter wat dacht je van war of the gods en a beast i am zulke powervolle nummers en epische gitaar sound sorry dat ik het zeg maar wat je zegt slaat nergens op!!
0
geplaatst: 17 mei 2022, 23:20 uur
Ik ga de discografie van de band in omgekeerde volgorde door, en dan merk je goed hoe het geluid steeds bruter wordt naarmate je dichter bij het debuut komt. Tegenwoordig zijn de scherpe randjes er vakkundig af gehaald, maar hier beukt de band nog lekker ruig door, als een soort opgevoerde kruising tussen Slayer en Iron Maiden. Luister maar eens naar het verpulverende Destroyer Of The Universe. De rest van het album mag er ook zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.