Daniël Lohues - Hout Moet (2011)

Gaat Daniël Lohues nu weer een nieuwe plaat uitbrengen?

Fantastisch, want de 'Allennig'-platen zijn erg mooi, puur en sober in hun eenvoud.

Jazeker, weer een nieuwe plaat van één van mijn favorieten. Op zijn eigen website is de volgende omschrijving te lezen. Het beloofd weer een mooie plaat te worden!

Na zijn indrukwekkende 'Allennig' serie van de laatste jaren komt Daniël Lohues ook dit jaar met nieuw werk. De liedsmid uit Erica gaf zijn album en het bijbehorende theaterprogramma de titel 'Hout moet'. Daarover zegt hij; 'Als een boom omgezaagd is zie je vaak na een jaar weer een nieuw takje met blaadjes uit de overgebleven stronk komen. Het hout is nodig geweest. Het nieuwe takje staat voor hoop. Zo gaat het in de natuur, dat relativeert lekker weg'.

In zijn nieuwe songs, veelal geschreven op reis door de V.S en Canada, kijkt Daniël positief naar de toekomst en liefdevol naar wat gebeurd is. Allennig is hij op deze cd niet. Daniël nodigde twee Emmense muziekvrienden - Bernard Gepken en Guus Strijbosch - uit, om bij hem thuis aan de keukentafel in Erica een aantal van zijn nieuwe songs te spelen. Guus op de contrabas en Bernard op gitaar, mandoline en soms op de drums. Met een selectie uit die stapel nieuwe liedjes zijn ze de studio ingedoken om samen met Bart Wagemakers -al jaren Daniël's vaste steun en toeverlaat in de opnamestudio- de nummers op te nemen. Zo ontstond een bijzonder album, vol nieuwe juweeltjes, alles gespeeld op vintage akoestische instrumenten. Handgemaakte, ambachtelijk muziek. In zijn typisch Lohuesiaanse teksten neemt de schrijver ons mee naar zijn gedachtenwereld. Bijvoorbeeld over de noodzaak soms diep het bos in te gaan om droog brandhout voor het vuur te vinden.

In Daniël's liederen zit overal van alles achter. Het vuur staat hier voor de liefde, het bos voor de wijde wereld. Ook maakte hij een lied over een levenswijsheid die hij leerde van een Canadese Japanner. 'Aordig doen tegen mensen die niet aordig doen'. Verder zijn er op 'Hout moet' songs te vinden over een Pool met heimwee, een scene bij de hemelpoort, een lofzang op het menselijk geheugen en nog meer on-allerdaagse thema's waarbij Daniël's typisch Nedersaksische humor tussen de woorden in te vinden is. Een warm, positief, prettig-melancholiek nieuw album, zoals alleen Daniël Lohues het maken kan.

Hij is inmiddels al op spotify te beluisteren en de eerste indruk is weer ouderwets goed. Lohues is een van de weinige (van in totaal 4 ) Nederlandstalige artiesten die mij ook écht raken. En dan bedoel tot aan kippenvel en natte ogen aan toe. Inderdaad deze jonge is best gevoelig .

En ondanks het feit dat het Drents niet mijn dialect is (ben een echte Brabander) draagt dit juist bij aan de intensiteit van zijn teksten. En mensen die nog een dialect beheersen zullen beamen dat deze taal veel rijker is aan woorden en uitdrukkingen.

Tot zover de emotionele kant van de plaat, inhoudelijk wil ik er nog niet zoveel over zeggen omdat ik pas tot 1 luisterbeurt ben gekomen, maar het zou wat mij betreft ook 'Allennig V' genoemd kunnen worden. Dit om aan te geven dat 'Hout Moet' qua tekst en stijl in dat prachtige straatje past.

heerlijke plaat weer!
afwisselende muziek: verschillende stijlen en stemmingen, maar wel heel erg Lohues.

met name 'holt veur op t vuur' in combinatie met de dubbelzinnige titel van het album is erg geestig

Voor mij met afstand de beste Nederlandse songschrijver. Een geweldig vervolg op zijn vierluik. En zoals hierboven al terecht opgemerkt, het is een afwisselende plaat geworden.
En wat dat dialect betreft, ik kom zelf uit Brabant maar heb weinig moeite om zijn teksten te begrijpen.

Woon wel in Drenthe maar heb op meerdere plekken in het land gewoond. Drents is gewoon Nederlands met een licht accent. Als je dat niet verstaat moet je je echt na laten kijken. Natuurlijk heeft elk dialect woorden die nadere uitleg behoeven. Maar iemand die oprecht meent dat hij dit totaal niet verstaat is oprecht lui. Ik vind Daniel Lohues fantastisch, niet omdat hij in het dialect zingt, maar omdat hij gewoon prachtige muziek maakt. Zowel tekstueel als muzikaal ligt het mij prima. Dat hij in het dialect zingt maakt me niks uit. Muziek moet gewoon puur zijn en bij Lohues werkt dat het best in zijn eigen taal. Als mensen geforceerd een dialect in stand proberen te houden prik je daar zo doorheen. Dialecten veranderen onophoudelijk en sommige verdwijnen, daar doe je niks aan. Het enige dat helpt zijn dit soort hoogstandjes. Wat ik van deze CD mee heb gekregen zou deze bij mij wel eens hele hoge ogen kunnen gaan gooien, maar ik moet het nog wat vaker horen allemaal.

Ik moet toch maar eens kennis gaan maken met de albums van Lohues, veel goede dingen over gehoord en met zo'n mooie albumtitel + score moet dit wel een mooie plaat zijn.

Zo dat was even schrikken! Zelden zo'n mooie nederlandstalige plaat gehoord.

Had het niet verwacht maar deze muziek raakt me echt. Ook het nummer over poolse gastarbeiders vind ik erg mooi en ook nog eens actueel.

Dit zou wel eens de goede kant op kunnen gaan

Verstaan doe ik het wel maar begrijpen niet altijd, al op het eerste nummer, ''Van Lege naar Hooge'', ik heb geen flauw idee wat er bedoeld wordt...

Ik ben helemaal verslaafd aan Prachtig Mooie Dag, inmiddels ook de rest van het album beluisterd en dat klinkt zeer goed. Waar ik me eerst een beetje stoorde aan zijn stem en het accent is dat nu juist wat dit extra charme geeft. Zeer leuke plaat!

Zo onbekend moet dat accent ( neem aan dat je de ' toal' bedoelt) toch niet voor je zijn als je uit Apeldoorn komt?
Zitten toch behoorlijk wat overeenkomsten in met het taaltje uit de A'doorn en omgeving.

Binnenkort ga ik naar 'Hout Moet' in Groningen. Het album klinkt beter dan de laatste twee Allennig delen. Dit in tegenstelling tot Allennig I en II, waarbop de liedjes veel energieker zijn. Ik sluit me aan bij Protonos; dit is een singer-songwriter plaat van de bovenste plank. 'Tesknie Za Domem' is op en top Daniel Lohues, maar het heeft de allure van een Beatles liedje. Luister maar eens goed naar de songstructuur.

Heb je dat tegen mij? Ik kom helemaal niet uit Apeldoorn, maar uit een dorpje tussen Nijmegen en Arnhem, daar hebben sommige mensen ook wel een accent maar niet zoals dit.

Maar het is nog veel sterker: mijn vader's familie komt uit de Achterhoek en die hebben ook dergelijk taaltje, lijkt er behoorlijk op zelfs, dus mijn halve familie praat echt zo (kan het zelf niet). Vreemd met het accent ben ik ook zeker niet maar toch moest ik er echt aan wennen in de muziek. Maar ik moet zeggen dat ik er wel heel erg snel aan gewend was hoor, na ongeveer 3x Prachtig Mooie Dag draaien o.i.d.

Ik vind trouwens de coupletten van Tesknie Za Domem trouwens ontzettend lijken op die van Hero van Enrique Englesias (of hoe schrijf je dat). Dit nummer is gelukkig wel vele malen beter

Dan ga je een geweldige avond tegemoet. Ik heb Daniel deze maand in Deurne gezien en het was weer prachtig. Bij zo ongeveer elk nummer van dit nieuwe album vertelt hij een inleidend verhaal met achtergronden en hoe het nummer tot stand is gekomen. Heeft mij weer een paar leuke inzichten gegeven en voor nóg meer diepgang bij sommige nummers gezorgd.

Na heel veel luisterbeurten ben ik er nu zeker van dat dit een volwaardig 4* album is, dat qua niveau het nét, maar dan ook nét niet haald bij de Allening-reeks.

Lohues: Als een boom omgezaagd is zie je vaak na een jaar weer een nieuw takje met blaadjes uit de overgebleven stronk komen. Het hout is nodig geweest. Het nieuwe takje staat voor hoop. Zo gaat het in de natuur, dat relativeert lekker weg'.

Inmiddels aan mijn vader laten horen en die is helemaal fan van Holt Veur op 'T Vuur

Wat een kei, die Lohues.

Omdat ie zo mooi is, en volledig van toepassing op vandaag, een prachtig mooie maandag:
Live

Leuk

Er zit misschien wel een verhoging in voor deze prachtplaat.

Een uitgebreid interview Met Daniel Lohues; over Hout Moet, over de Allenig reeks, geloven, zijn inspiratie, het weer samen met anderen muziek maken, liedjes schrijven enz. enz.
Weinig mensen in het wereldje van de muziek zijn zo zichzelf : boeiend.

Mijn beroep is songschrijver

Interview Deel 1

Interview Deel 2

Interview Deel 3

Interview Deel 4

Interview Deel 5

...is dat nou zo moeilijk?

van leege naor hooge
in ene grote booge
vanuut de modder naor de hemel
en dan weer trugge
en opnij

van laag naar hoog,
in een grote boog,
vanuit de modder naar de hemel
en dan weer terug
en opnieuw

...en wat Lohues bedoelt? zoiets als na regen komt zonneschijn, oftewel er is altijd hoop.

Vanavond naar Daniël Lohues met zijn voorstelling Hout Moet. Op de reacties afgaande moet het weer een bijzonder mooie avond worden.

Ik moet nog wel aan deze plaat wennen. De liedjes zijn afstandelijker en minder persoonlijk ten opzichte van de Allennig reeks, en dat aspect mis ik toch wel.

Ik ga straks proberen of er hier in de buurt nog ergens kaarten te krijgen zijn.

Hoe was het Thomzic?

Oldfart, ik hoop van harte dat jij nog aan een kaartje komt voor Lohues. Hij heeft gisteren weer voor een onvergetelijke avond gezorgd. Drie uur lang is het een boeiend schouwspel, waar Daniel zijn liedjes tot leven laat komen met anekdotes, verhalen over Erica, Drenthe, en Amerika en zijn relativeringsvermogen.
Het optreden bevat 11 van de 12 nummers van dit album op, aangevuld met hoogtepunten uit de Allennig reeks (Hier kom ik weg, Annelie, Tik Tak oa). De nummers van Hout Moet kwamen nu ook beter over, door de omlijsting van verhalen.
Grijp je kans wanneer deze bijzondere en fascinerende troubadour in de buurt komt; Lohues stelt je niet teleur!

Het was een prachtig mooie dag!

Uiteindelijk gelukt om kaarten voor 8 juni a.s. in Emmen te krijgen, wel niet de mooiste zaal, maar wel bijna een thuiswedstrijd voor Lohues.

Een zeer aangename verrassing dit Hout Moet van de Dylan der Nederlanden. Mooi vormgegeven, afwisselend en kleurrijk in melodie. Het bevat een aantal pareltjes voor de ziel, zoals de opener Van Leege Naor Hooge of het lieflijke Holt Veur op 't Vuur. Bij de Hemel in de Rij, kan eenieder zelf wel iemand voor de geest halen die voor mag gaan. Aordig Doen Tegen Mensen Die Niet Aordig Doen, een simpele filosofie die de Dalai Lama kan beamen. Prachtig Mooie Dag....heeft een zelfde soort instant zonneschijn over zich als In the Summertime van Mungo Jerry. Flinke uptempo gaat Lohues ook goed af met zijn Sleuteltie Lig. De ingetogen pianonummers klinken alsof hij ze nonchalant uit zijn mouw schud maar zijn sterk in al zijn eenvoud. Toch maar eens die Alennig serie eens opduikelen.
Beste nederlands(talige) product van dit jaar wat mij betreft...

Nu iets meer dan 12 uur geleden begon het concert in de Muzeval te Emmen...en ik ben nog steeds onder de indruk....er nog helemaal vol van.

Ik ga de woorden van Thomzic hier niet herkauwen, maar er is geen woord gelogen.
En Madjack's omschrijving van Lohues als de Dylan der Lage Landen....ja, ook daar kan ik helemaal inkomen.
Het was een paar jaar geleden dat ik Lohues live had gezien, maar wat heeft hij zich ontwikkelt tot een allround muzikant, een veel betere zanger geworden ook. En nu ook een geweldig performer bij wie de zaal bij elk woord aan de lippen hangt.

Thuiswedstrijd voor de twee muzikanten die meespeelden, en voor Daniel natuurlijk bekend terrein ook, misschien daardoor; maar zelden zo'n 'warmte' uit een zaal voelen komen.

Nog maar een paar optredens, dan is deze tour ook weer voorbij.
Benieuwd waar hij volgend seizoen weer mee komt.

Zag hem laatst bij de opnames van Spijkers met Koppen. Hij speelde vol overtuiging, mooi om deze man aan het werk te zien

...gisteravond ook; toch 70 keer met 'Hout Moet' opgetreden; en toch weer dat speelplezier en die passie. Een rasmuzikant en songschrijver dat is ie.

Als ik toch een puntje van zorg mag uiten:
ik hoop dat hij dat ook blijft; een muzikant, want zijn verhaaltjes moeten niet gaan doorschieten naar de kleinkunst kant, wat mij betreft.
Ik vind nu al dat het vooral gaat om liedjes spelen en zingen , mis het echte puur musiceren soms als ik duidelijk ben...

Maar bijvoorbeeld tijdens ' Zo Weijt Alles Ooit Veurbij' ging hij even muzikaal gezien los. Bracht een prachtige gedreven solo ten gehore op die bloedmooi klinkende twaalfsnarige Guild.
Ook op de vleugel liet hij horen wat een muzikale bagage hij allemaal meedraagt. En tijdens
Wie Wet der Toevallig Waor 'T Sleuteltie Lig? gaat hij loos op de mandoline zoals eerder een Led Zeppelin dat kon doen.
Van die dingen heb ik tijdens het optreden het meest van genoten. Dat mag hij van mij veel en veel vaker doen.
Maar misschien was ik daar in Emmen wel de enige...wie zal het zeggen.