Daniël Lohues - Hout Moet (2011)

Dat Daniël Lohues een steengoed liedjesschrijver uit het Drentse is, dat wist ik al wel. ‘Allennig IV’ wist me vorig jaar te betoveren in al z’n eenvoud en onschuld, dat sympathieke taaltje ook! Dat hij akoestische gitaar en piano afwisselt om zichzelf te begeleiden in liedjes die invloeden vertonen uit de folk-, de bluegrass-, country-, roots- en blueshoek, wist ik ook al. Wat leert het nieuwe album, ‘Hoet Moet’, ons dan? Eigenlijk niets nieuws, maar Lohues is de artiest bij uitstek die van mij nooit hoeft te veranderen.

De teksten kan ik nooit helemaal ontcijferen, vrees ik, maar de essentie krijg ik wel altijd mee. Een belangrijk thema op deze plaat is de speciale band die de mens in de loop der tijden met de natuurkrachten heeft ontwikkeld. Neem ‘Holt Veur Op ’t Vuur’. De mens heeft altijd al behoefte gehad aan warmte (één van de belangrijkste ontdekkingen aller tijden is het vuur, natuurlijk), en deze song staat daar voor. Een tikkeltje venijn, met dat fluitje en een wat heviger zingende Lohues. “Dus op zuuk naor holt, wan anders wordt het kolt..”

Verder heeft Lohues het ook over de kleine kantjes en probleempjes van mensen. Wat er aan hen knaagt. Hoe je wordt beloond na een voorbeeldig leven (‘Bij de Hemel in de Rij’), hoe je heimwee kan hebben naar je arme thuisland (‘Tesknie Za Domem’) en over de ideale wereld (‘As Iederien Nou Zo Was Zoas Wij Mussen Wezen’). De mooiste boodschap echter horen we in ‘Aordig Doen Tegen Mensen die Niet Aordig Doen’. Tja, de titel zegt het eigenlijk zelf al. Alsof Lohues zo nu en dan zijn huis eens uitkomt om volop malafide bankdirecteurs te knuffelen. Mooi, mooi, ontroerend.

En als al die mooie boodschappen ook nog eens in uiterst fraaie tassen verpakt worden, dan klopt het plaatje helemaal. ‘Hout Moet’ is op de eerste plaats een verzameling erg mooie songs, en Lohues blijft bij z’n roots, en dat geeft de man ook zo’n hoge aaibaarheidsfactor. Ik bedoel, probeer maar eens om ‘m niet sympathiek te vinden, en je komt er gegarandeerd bekaaid van af.

Enige smet vind ik dan nog ‘Prachtig Mooie Dag’, wat toch net iets te naïef en simpel klinkt, maar het liedje duurt nog geen 3 minuten, dus dat is geen ramp. Als Daniël Lohues aan dit tempo dit soort kwalitatief hoogstaande songs blijft produceren, kan ik niet anders dan enorm respect voor hem hebben. Met ‘Aordig Doen…’, ‘Herinnerings’ en ‘Tesknie Za Domem’ heeft Lohues wat mij betreft weer minstens drie klassiekers geschreven, en het levert ‘m weer een hoge score op.

4 sterren

Na de "Allennig" reeks komt Daniel Lohues nu met "Hout Moet". De aanpak is iets anders dan de toch vrij sober vormgegeven, maar geweldige reeks "Allennig" platen. Lohues wordt nu ondersteund door twee bevriende Drentse muzikanten en daardoor is het geluid op "Hout Moet" wat voller en rijker. Verwacht echter geen big band praktijken, de insteek is nog steeds gericht op singer/songwriter, al krijgt ook nu de folk wat meer de overhand. "Hout Moet" is weer zo'n plaat zoals Lohues ze alleen kan maken. Mooie luisterliedjes in zijn geliefde Drentse taal. De teksten zijn zoals altijd raak, vol relativeringsvermogen en een unieke kijk op het leven. Ik heb het al vaker gezegd maar Daniel Lohues is een aanwinst voor het Nederlandse muzieklandschap, een uniek artiest, eentje om te koesteren. "Hout Moet" bewijst dat opnieuw.

Geweldig album van Daniël Lohues met prachtige kleine meesterwerkjes zoals As Iederien Nou Zo Was Zoas Wij Mussen Wezen, Wie Wet der Toevallig Waor 'T Sleuteltie Lig?, Aordig Doen Tegen Mensen Die Niet Aordig Doen, Zo Weijt Alles Ooit Veurbij en Prachtig Mooie Dag. Lohues zingt het Nedersaksisch, meer specifiek in het Drents, en de teksten bevatten ook plattelandse wijsheden. Ontzettend knap dat hij dit alles muzikaal zo sterk weet te onderbouwen.

Geniale tekst is: "Aordig doen tegen mensen die niet aordig doen want die benn aordigheid 't hardste neudig, harder dan wij". En luister eens naar het briljante 'As Iederien Nou Zo Was Zoas Wij Mussen Wezen', prachtige zang en mooie begeleidende piano.