Explosions in the Sky - Take Care, Take Care, Take Care (2011)

Ieder album vertelt een eigen verhaal. Vaak wordt een album pas echt mooi als je weet welk verhaal er achter dat album schuilgaat. Songtitels, een albumhoes en vooral songteksten zijn vaak de sleutel tot dat verhaal. Maar hoe werkt dat bij een instrumentaal album? Dan luister je naar de muziek. Instrumenten, klanken en intonaties koppel je aan emoties en gevoelens. Daar knoop je de songtitels aan vast en zo ontrafel je het verhaal. Zo werkt dat ook bij Take Care, Take Care, Take Care.

Last Known Surroundings - Herinneringen
Stel je voor: Je ligt op je sterfbed. Je weet dat het einde nadert en dat het leven binnenkort zal eindigen. Wat ga je dan doen? Dan ga je terugdenken aan die mooie tijd die je gehad hebt. Herinneringen ophalen. Herinneringen aan je jeugd, aan je familie en vrienden. Plaatsen waar je hebt gewoond, waar je vertrouwd mee bent geworden. Avonturen die je hebt meegemaakt. Al het moois wat je ooit beleefd hebt, al het moois wat je ooit gevoeld hebt. Alles komt voorbij.
De muziek in Last Known Surroundings ondersteunt al die gedachten. Eerst een mooie, rustige opbouw. Steeds komt er een instrument bij, de muziek zwelt aan tot een tussentijdse climax halverwege het nummer. Dan is er een moment van rust en dan komt er opnieuw een opbouw. De muziek is sfeervol en tegelijkertijd straalt het een grote positiviteit uit. Dit nummer ademt levenslust. De opbouw kan gespiegeld worden aan de opbouw van het leven. Van geboren worden, tot opgroeien, tot oud worden. Tot aan je sterfbed. Aan het einde van het nummer wordt de muziek plotseling somberder en duisterder. Alle positieve kracht uit dit nummer vloeit in een keer weg. En dan is er stilte...

Human Qualities - Hoop en kracht
Op zulke momenten is het belangrijk om mensen om je heen te hebben die je kunnen steunen. Mensen die je door de zware tijden heen kunnen slepen. Dit nummer heeft een heel rustig begin met sussende en rustgevende klanken. Alsof er mensen zijn die willen zeggen: ‘Het komt goed. Maak je geen zorgen. Wij blijven bij je.’ Klanken om moed, geloof en hoop uit te putten.
Na het rustmoment halverwege dit nummer zijn de sussende klanken verdwenen. Ze hebben plaatsgemaakt voor stevigere instrumentatie. Aan geloof en hoop alleen heb je niets. Je hebt meer dan dat nodig. Kracht en vechtlust zijn onontbeerlijk. Aan de harde, aanzwellende muziek hoor je dat de levenslust weer terugkeert.

Trembling Hands - Wanhoop
De kracht zet zich duidelijk door in dit nummer. Trembling Hands is een nummer met pit. Dit nummer klinkt vanaf het begin al redelijk druk. Alsof er teveel emoties zijn die elkaar verdringen in je hoofd. Dat wordt later in het nummer duidelijk. Na 2 minuten hoor je duidelijk twee ritmes door elkaar. Aan de ene kant hoor je de gitaren die nog steeds volop kracht en hoop uitstralen. Aan de andere kant hoor je de harde, ritmische en chaotische drums. Die drums staan voor wanhoop. Het zijn tegenstrijdige gedachten. Blijf je hoop houden op een goede afloop of geef je de moed op?

Be Comfortable, Creature - Troost
Met de vorige drie nummers in je achterhoofd zegt de titel van dit nummer al genoeg. Dit nummer is maar met één woord te omschrijven: Troost. Ook dit nummer staat bol van de emoties en rustige klanken. Het begin klinkt nog lieflijk, daarna wordt het treuriger. Huilende mensen aan de rand van het bed. Het vertrouwen in een goede afloop slinkt, maar er blijft hoop. Al is het alleen maar om nog wat laatste troost te bieden.

Postcard from 1952 - Herinneringen II
Een oude ansichtkaart roept weer herinneringen op. Terugdenken aan die goede oude tijd. Je weet wel: Vroeger, toen alles beter was. Net als Last Known Surroundings klinkt ook dit nummer verrassend positief. Het is een verfrissend geluid tussen al die sombere nummers.
Het lijkt alsof dit nummer een verhaal op zich vertelt. Het verhaal van de ansichtkaart. Een mooie, oude anekdote over een jeugdvriend of -vriendin of over je eerste echte liefde. Het kan overal over gaan, wij zullen het waarschijnlijk nooit weten. Het mooie aan een instrumentaal nummer is, dat je er een eigen draai aan kunt geven. Dat laat nog wat te fantaseren over.
Ook in dit nummer zwelt de muziek aan en wordt duidelijk naar een climax toegewerkt. Het einde van het verhaal. Daarna volgen nog wat rustige klanken. Een grijns op het gezicht. ‘Wat was dat een mooie tijd!’

Let Me Back In - Verlangen
Tot slot is ook Let Me Back In weer een somber nummer. Er wordt teruggekeerd naar de realiteit. De harde waarheid. Wat geweest is is geweest. Die tijd komt niet meer teug. Nooit meer. Dit nummer staat voor verlangen. Verlangen naar vroeger, toen je nog positief in het leven stond. Toen je nog boordevol levenslust zat.
Dat verlangen slaat uiteindelijk om in bezinning en berusting. De muziek wordt weer kalmer. Je neerleggen bij je lot. Het einde nadert. Het is niet meer te voorkomen of terug te draaien. Het lot roept. Op de achtergrond hoor je de engelen al zingen...

Nu ik het verhaal achter dit album denk te weten is Take Care, Take Care, Take Care ineens vele malen mooier! De nummers hebben allemaal een betekenis en hebben allemaal een emotionele lading. Tot voor kort ergerde ik me nog aan de soms wel erg lange intro’s en outro’s of aan de lange stilte halverwege Human Qualities. Nu zie ik daar wel de pracht van in, omdat ik weet dat het allemaal een betekenis heeft. Alles werkt ergens naartoe en samen vormt het een schitterend geheel. Dit album van Explosions in the Sky blijkt veel diepgravender, betekenisvoller en mooier te zijn dan ik had verwacht. Dit album is een pareltje. Een pareltje waarvan ik nu eindelijk weet wat de titel betekent. Take Care, Take Care, Take Care: Hou je taai, zorg voor jezelf, zorg voor anderen.

Mooi stuk om te lezen. Heeft ervoor gezorgd dat ik het album meteen weer aan het luisteren ben.

Vandaag voor de 4e keer gedraaid en dit is tot nu toe het hoogtepunt van 2011.

Aan stoepkrijt heb ik niks toe te voegen.

Daar waar ik de vorige van Explosion in the Sky maar een tegenvaller vond, laat Take Care, Take Care, Take Care de band weer in relatieve topvorm horen. Ik gebruik het woord relatief omdat de grote uitbarstingen, de monumentale geluidserupties genre 'Greet Death' hier veelal achterwege zijn gelaten. Explosions in the Sky laten het 'Explosions'-aspect achterwege, en gaan meer resoluut voor opbouwende instrumentale post-rock.

Verder zijn de verschillen met eerder werk miniem, ze doen wat ze altijd al hebben gedaan, en ze doen het ook goed. Helder vaak wervelend gitaargetokkel en een stevig doormeppende drummer die voor acht minuten of meer een patroon uitwerken. Het ontbreekt me wat aan voeling met de muziek om hier een hoge score aan toe te kennen, maar in het post-rock genre blijven ze toch één van m'n favorieten.

Dit is zeker een typisch Explosions In The Sky album. Ik heb ze nog niet allemaal gehoord, maar hun sound is wel erg herkenbaar. Dat maakt dit album zeker niet slecht, maar het is wel weinig verrassend. De muziek is mooi, maar ik wist al dat ze hele mooie muziek kunnen maken. Het is een goed album om gewoon 45 minuten bij weg te dromen. Ik mis enkel een nummer, of een gedeelte, dat me helemaal omver blaast, zoals Have You Passed Through This Night? of First Breath After Coma.

Degelijke plaat, maar ik mis die magische touch die 'The Earth Is Not a Cold Dead Place' bijvoorbeeld wel heeft. Dat plaatje klopt gewoon helemaal; hier heb ik toch niet dat gevoel, en het doet me ook heel wat minder. Het lijkt alsof ik mijn ogen niet kan dichtdoen en me laten meedrijven door de muziek. Erg jammer, maar omdat het muzikaal natuurlijk weer erg goed is uitgevoerd, toch een voldoende.

3 sterren

Trucje wordt misschien herhaald, maar wordt er niet slechter op. Vanavond staan ze in de Vera, Groningen, ben erg benieuwd!

Ik ken nog lang niet alles van deze post-rock band (enkel hun debuut en deze plaat), maar ik moet binnenkort maar eens wat meer van ze gaan luisteren, want dit klinkt geweldig.

Ik vind een erg mooi! Vooral Postcard from 1952, SCHITTEREND!!

Een erg sterke Post-Rock plaat, schitterende riffjes en de drummer speelt erg goed.
De opbouw van de nummers is over het algemeen redelijk goed, maar zeker niet origineel.
De verpakking van de cd is trouwens prachtig. 4*

Dit album weet me niet te vervelen, luister het sinds het uitbrengen vrij regelmatig en het blijft mooi. Blij dat ik de heren live heb mogen aanschouwen een half jaar geleden, man wat was dat gaaf! Staan geen missers op dit album, maar de laatste twee zijn wel nog een klasse beter dan de rest. Met name Let Me Back In is fenomenaal.

4*

Het tweede album, dat ik nu ken van deze band. Klinkt goed, hoewel ik ook wel wat Red Sparowes terug hoor in de muziek. Het ligt allemaal vrij dicht tegen elkaar aan in dit genre, maar het verveelt nergens. Mooie hoes trouwens. .

Red Sparowes is wel beter natuurlijk.