MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Joe Bonamassa - Dust Bowl (2011)

mijn stem
3,95 (158)
158 stemmen

Verenigde Staten
Blues / Rock
Label: J&R Adventures

  1. Slow Train (6:49)
  2. Dust Bowl (4:33)
  3. Tennessee Plates (4:18)

    met John Hiatt

  4. The Meaning of the Blues (5:44)
  5. Black Lung Heartache (4:14)
  6. You Better Watch Yourself (3:30)
  7. The Last Matador of Bayonne (5:23)
  8. Heartbreaker (5:49)

    met Glenn Hughes

  9. No Love on the Street (6:32)
  10. The Whale That Swallowed Jonah (4:46)
  11. Sweet Rowena (4:34)

    met Vince Gill

  12. Prisoner (6:48)
totale tijdsduur: 1:03:00
zoeken in:
avatar van frankholst182
3,5
Mij iets te amerikaans, maar gelukkig kan hij wel gitaren. Productie iets 'too much'. Alles zegt me: dit is een goed album, maar op 1 of andere manier heb ik het gevoel dat ik dit album nooit meer ga opzetten.

avatar van Ronald5150
4,5
"Dust Bowl" is wederom een geweldig album van Joe Bonamassa. Het begint al met de hoes die direct een onheilspellende sfeer uitademt. Deze sfeer komt ook terug in de meeste van de nummers op "Dust Bowl" Alleen op de nummers waarin hij samenwerkt met John Hiatt ("Tennessee Plates"), Glenn Hughes ("Heartbreaker") en Vince Gill ("Sweet Rowena") wijken qua sfeer hiervan af. Eigenlijk wel een beetje jammer, maar het zijn op zich nog steeds prima nummers.

Opener "Slow Train" zet direct de toon. Bonamassa en zijn band imiteren met hun instrumenten een op gang komende stoomtrein en is een denderend begin van een fantastische plaat. Het titelnummer "Dust Bowl" schroeft het tempo wat terug en roept onmiddelijk weer die onheilspellende sfeer van de hoes op. Bonamassa kiest er op "Dust Bowl" voor om weer terug te gaan naar de essentie van de blues en dat verwoord hij perfect in "The Meaning of the Blues", waar hij een van zijn beste gitaarsolo's van de laatse jaren laat horen.

Een ander hoogtepunt komt met "The Last Matador of Bayonne". Een prachtige slow blues, een van die nummers waarom ik zo'n ontzettende liefhebber ben van Bonamassa. Mooie stem, fantastisch gitaarspel, kippenvel solo en de originele combinatie tussen trompet en gitaar maken het helemaal af. Ook "No Love on the Street" is een absolute topper. Hierop is de eerste prille samenwerking tussen Joe en Beth Hart te horen, wat later zou resulteren in de plaat "Don't Explain". De afsluitende song "Prisoner" is een cover van Barbara Streisand. Een niet voor de hand liggende keuze, maar Joe zet de song volledig naar zijn hand en maakt er een intense bluesballad van.

"Dust Bowl" is een van mijn favoriete Joe Bonamassa platen, maar eigenlijk heeft Bonamassa nog geen slechte plaat afgeleverd. Iedere keer ben ik weer verbaasd over het hoge niveau, ondanks dat de platen elkaar in hoog tempo opvolgen. Respect!

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 11:54 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 11:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.