The Decemberists - Picaresque (2005)

Geweldig album, Eli, the Barrow Boyis mijn favoriet, maar je moet ze allemaal na elkaar horen, ik val zelden op nummers, alleen op full cd's. 4,5*

The crane wife viel me wat tegen, maar 'k ga zeker de vorige eerst proberen en daarna the crane wife misschien nog eens, als die meevalt.

Grappig. Lost At Sea is prachtig naar mijn mening, evenals The Engine Driver en On the Bus Mall.

Die stem lijkt trouwens verdomd veel op die van Jeff Mangum.

4,5 ster.

Het laatste halfje & een plek in mijn top 10!

Het duurt soms een tijdje om er achter te komen dat dit een geniaal album is. Het gemiddelde is voorzichtig aan het stijgen (al moet ik voorzichtig zijn met dit soort uitspraken, want ik merk dat het soms het stemgedrag nog wel eens wil beïnvloeden).

Enkele maanden geleden was ik, geloof ik, de derde die dit album in z'n top 10 zette (op 1, waar die nu nog staat), nu hebben 11 mensen 'm erin staan.

Over het album is al veel gezegd, momenteel vind ik gewoon alle nummers zo goed, dat ik er geen favoriet uit weet te kiezen!
Al is misschien is 'The Engine Driver' een beetje ondergewaardeerd.

Ik kijk al weer uit naar een nieuw album (ja, The Crane Wife heb ik ook al redelijk grijs gedraaid)

De meer folky songs (accordeon enzo) doen me af en toe denken aan de Dexy´s Midnight Runners. Mooiste nummers naar mijn smaak zijn de ogenschijnlijke tussendoor-niemendalletjes, nummers 3 en 8. Simpele, maar behoorlijk geniale popliedjes.

Ja, eens. Plus nummer 10.
We bit our tongues.
Sucked our lips into our lungs
'til we were falling.
Such was our calling.

Dat nummer doet me altijd denken aan Neutral Milk Hotel, trouwens.

Zeer mooi album met een peer erreg ontroerende nummers, ik heb er zelf een krop in de keel van gekregen.

Wat een goede plaat is dit eigenlijk. Maanden terug al eens een enkele keer geluisterd en toen 4* gegeven. Daarna een beetje vergeten hoe het precies klonk en niet meer gedraaid. Op een of andere manier moeten bandjes waarvan de naam met 'The' begint toch iets harder werken om in aanmerking te komen voor luisterbeurten bij mij ... Tot vorige week: zag ik dit voor de verandering eens niet over het hoofd. Beetje geluisterd met het idee dat die 4* wel omlaag zouden gaan, maar dat bleek geenszins het geval. Sterker nog: er is een halfje bij nu.

Ik haal even het eerste bericht bij dit album van (wie anders dan) aERo aan:



En daar sluit ik me dan vervolgens deels bij aan. Met de laatste zin ben ik het helemaal eens. Dit doet me inderdaad aan van alles denken. Bij de stem komt inderdaad Molko meteen bovendrijven, maar bij mij drijven verder hele andere namen over. Neutral Milk Hotel herken ik hier wel aardig in terug, en, verbazingwekkend genoeg, ook de Waterboys. Niet zozeer in de instrumentatie en muziek op zich, maar wel in de albumopbouw (afwisseling lange en korte nummers) en de sfeer. Dit doet me nogal aan vissersdorpen enzo denken. Weet ook niet waarom

Neutral Milk Hotel ja.
Vooral in On the Bus Mall
Bij de tekst:
We bit our tongues.
Sucked our lips into our lungs
'til we were falling.
Such was our calling.

Had zo van Mangum kunnen zijn.

Nummer 3, bij naam Eli the Barrow Boy, durf ik met enige stelligheid zelfs een van de mooiste liedjes van deze eeuw te noemen

Mja, het is wel lekker, maar het verveelde mij vrij snel eigenlijk. Draai het nu nooit meer. Niet lang houdbaar.

Dit is een topplaat. Het is bijna ondoenlijk om hier een favoriete track uit te kiezen, maar als ik dan toch eentje moet kiezen dan is het The Sporting Life . De combinatie van een upbeat ritme en een tekst met een verrukkelijk tragi-komische ondertoon raakt bij mij voor 100% de juiste snaar. Het gevoel voor ironie dat in deze song wordt gelegd vind ik onweerstaanbaar. Een verhoging naar 4,5* is wel op zijn plaats.

Best wel grappig dat the decemberists hier op een riot grrrl label zitten Past iig niet echt bij hun soort muziek..

Na het luisteren van The Crane Wife (die ik overigens geweldig vond) wou ik dit ook eens proberen. Dit leek op een teleurstelling uit te komen. Allen The Infanta vond ik wel leuk maar de rest sprak mij niet heel erg aan. Waar op The Crane Wife nog heel veel te beleven was qua muzikale diversiteit komt dit nogal eentonig over. Het is wel aardig maar niets springt eruit. Het ging mij het ene oor in en het ander oor uit. Totdat...

The Mariner's Revenge Song! Wat een geniaal nummer is dat zeg! Ik heb sinds een lange tijd niet een nummer gehoord dat op alle fronten zó uitblinkt. Allereerst zat ik de volle 8 minuten aan mijn mp3 speler gekluisterd om het meer dan briljante verhaal te volgen. Vervolgens merkte ik ook nog dat het een perfect lopend verhaal is, zo natuurlijk goed vertelt dat je bijna vergeet dat het rijmt. Wat ontzettend knap is dat! Vervolgens waren de instrumentale stukken ook nog eens geweldig. Het ritme, de melodie, en vooral de accordeon. Wat een perfecte instrument keus! Met name het versnellende stukje aan het eind levert mij echt kippenvel. Dat komt uiteraard niet alleen door de muziek maar ook door het lugubere uitblijven van de zang, waardoor je dat stukje opvult met je eigen fantasie. Alles in dit nummer valt meer dan op zijn plaats.

Al met al red The Mariner's Revenge Song deze cd en kom ik toch uit op 3*

Wat een *fantastische*, gedreven plaat. Her Majesty had ik vrij snel opzij gelegd maar wat ben ik blij dat 'Piqaresque' alsnog zijn weg heeft gevonden. Crisis zeg, The Infanta, The Bagman's Gambit en ja toch vooral het magistrale Mariner's Revenge Song knallen de boxen uit je lichaam in, en met toegankelijker liedjes als The Sporting Life en Sixteen Military Wives is de plaat helemaal af. The Decemberists combineren het beste van Neutral Milk Hotel en Belle & Sebastian, zeg maar. Jongens jongens, het is toch een tijdje geleden dat ik *zo* onder de indruk was van 53 minuten muziek...

4,5*.

Nu snel Her Majesty eens afstoffen...

Ik kan me wel vinden in het verhaal van UndahCovah. Mij wil dit album ook nog niet echt pakken, terwijl The Crane Wife mij wel direct wist te boeien. Een aantal mooie nummers zoals de eerste twee en het, idd schitterende, The Mariner's Revenge Song. Daar blijft het tot dusverre bij..

Maar je vindt The Mariner's Revenge Song ook geweldig?

Dat staat er toch? Of misschien heb je niet meegekregen dat ik dat er later aan heb toegevoegd. Maar om in herhaling te vallen, dat doe ik graag als het gaat om zo'n mooi nummer, JA!

The Decemberists leerde ik pas goed kennen door de MuMe-ladder waarbij hun songs mij erg bevielen en waarom dan niet een gans album van hen beluisterd? En ook dat bevalt mij erg.
Folky pop/rocksongs met pakkende melodieën en teksten waarbij de soms op de rand van het valse balancerende zang mij sterk doet denken aan Neutral Milk Hotel (die ik ook via MuMe leerde kennen). Maar als geheel weet het album mij te boeien en ik ken hiervoor (om te beginnen) 4* toe.

Graag gedaan. (Ik heb The Mariner's Revenge Song genomineerd)
Ik vind de zang van Colin Meloy trouwens heel erg meevallen en niet te vergelijken met die van Jeff Mangum. Jeff Mangum zingt gewoon echt heel erg vals, waarbij het bij Colin Meloy soms misschien op het randje zit, maar dat valt me dan nooit zo op, en het stoort me al helemaal niet. Wat mij betreft heeft hij een prachtige, unieke stem, die heel goed bij de muziek past, en nog het meest in de buurt komt bij de stem van Brian Molko (Placebo).

The Crane Wife zal je trouwens ook wel bevallen, Luc.

The Crane Wife was het enigste wat ik kende tot voor kort. Dus es goed kennis gemaakt met deze Picaresque. Na de eerste paar luisterbeurten was het zeker geen voltreffer en een pak minder dan de opvolger. Nu zie ik het anders. Nummers als The Infanta, We Both Go Down Together, The Bagman's Gambit en The Mariner's Revenge Song zijn toch fameuse kleppers. Toch iets wat minder dan The Crane Wife.

het ritme van the sporting life is toch wel helemaal iggy's " lust for life " ???????

Prachtige dubbel lp.
Begint gelijk al mooi met het up tempo Infanta, hoogepunten te over met oa Engine Driver, Military Wifes, Mariner's revenge song maar ook the sporting life.
The Decemberists kunnen liedjes terugbrengen tot de essentie maar ook tegen het bombastische aanzitten en er dus net niet overheen gaan.
Voor mij is dit hun beste plaat.
Ga ze zien half maart!

Grappig, ik zie net dat er op de dubbel lp op kant 4 extra nummers staan.
The Vinlyl 2xLP features genuine gatefold LP packaging, just like it was the 60's, with a 24 page, full color booklet glued to the inside of the jacket. The booklet contains all new photographs from the Picaresque photo shoot. The LP also includes Picaresqueties, 5 songs recorded during the Picaresque sessions not to be found on any other Decemberists release

Waanzinnig mooie booklet, ook prachtige nummers, je zou er bijna een platenspeler voor kopen toch?
Geldt bv ook voor Illinois, Grinderman II, de Porstishead Third box, the Nadja lp versies, kunststukjes, wel wat duurder maar prachtig.

De folknummers bevallen mij erg goed, maar er staat ook wat indie rock op waar ik eigenlijk niets mee heb. The Decemberists hoor ik het liefst intiem spelen in roots, folk of country setting met aandacht voor de harmoniezang.

Ik heb daarom veel meer met hun laatste album, maar ook hier staat voldoende kwaliteitswerk op.

Wat vind je trouwens van The Crane Wife?

Ken ik nog niet. Bij The Hazards of Love moet ik binnenkort nog wel een berichtje plaatsen.

Wel dan ben ik zeker benieuwd of The Decemberists de kaap van de 4 sterren haalt.

Indie rock? Welke nummers versta je daaronder, Stijn?

Nummer één, vier en zeven. Nummer twee ook een beetje.