Low - C'mon (2011)

Bij eerste beluistering klinkt C'mon vrij degelijk, maar meeslepend wordt het nergens (of het moet in het langste nummer "Nothing but heart" zijn). Geen elektronica hier zoals op Drums and guns, gewoon het ouderwetse instrumentarium. Maar het materiaal lijkt niet echt van heel hoog niveau te zijn, echt pakken wil het me althans nog niet.

Een groeiplaat begrijp ik ? Ik was benieuwd, in huize dix wil niet zoveel groeien.

Bij de eerste kennismaking bleek ik wel een tikkie teleurgesteld omdat de plaat stylistisch gezien een stap terug is ten opzichte van Drums & Guns. Veel van wat er op díe plaat geprobeerd is pakte niet zo goed uit ... maar dapper was het wel. C'mon speelt nogal op veilig, en ik had juist wel een beetje op Drums & Guns plus gehoopt. Neemt niet weg dat hier weer een paar kathedralen van sound op die maken dat je je verstand verliest, het volume opschroeft tot voorbij het betamelijke en je doen overwegen om het komende vakantiegeld in een set superieure speakers te steken.

En inderdaad, na een paar draaibeurten ga je ook de countryeske arrangementen waarderen. Ook al zijn die wat belegen, in de wereld van Low waren ze niet eerder zo nadrukkelijk. Toch een groeiplaat.