Tyketto - Don't Come Easy (1991)

Door een recensie van iemand hier op MuMe m.b.t. een andere band aan Tyketto gekomen. Ik zou niet meer weten wie.
Maar ben er zeer content mee. Prima band.
Voor mij een groeialbum. Zat eerste op 3*, maar is nu al een dikke 3,5*.

Forever Young blijft toch een geweldige song, maar zeker ook Standing Alone, Strip Me Down en Sail Away zijn het vermelden waard.

Zoals ik al aangaf 3,5* voorlopig.

Geweldige AOR plaat. Vreemd dat Veronica de kreet Forever Young niet over naam. Had het een hit geweest en dat verdient deze plaat. Fantastische zanger.

Prima melodieus hardrockalbum. Veegt kwalitatief gezien min of meer de vloer aan met veel stijlgenoten uit de Amerikaanse LA scene. Forever Young steekt overal met kop en schouders bovenuit en had met het juiste marketingapparaat inderdaad een hit kunnen zijn.
Danny Vaugn is een begenadigd zanger/songwriter die nog altijd prima platen maakt.

Wat mij betreft de beste plaat van de afgelopen 20 jaar.
Supermelodieuze AOR rock. Catchy riffs, waanzinnige productie,, geweldige zanger en werkelijkwaar niet één zwak nummer.
DIKKE DUIM!

Mega geweldig album!!! Staat absoluut in mijn top 10 beste albums aller tijden lijstje! Danny Vaughn is één van de beste zangers die er op deze aardkloot rondloopt, wat een strot!!
Als je trouwens fan bent van Danny; probeer ook eens het Waysted album Save your prayers. Daarop zingt hij ook en dat heeft wel wat weg van dit album.

Prachtige cd! Alles klopt gewoon. Goede muziek, krachtige zang en mooie melodieuze composities. Luistert heerlijk weg. Muziek is in de stijl van Steelheart en House of Lords. Een dik verdiende 5 sterren!

Zo, dat zijn er dan al 2 die bekend zijn, samen met Savatage's Streets. Ik kan wel een eindje meegaan met je enthousiasme over dit plaatje, het zingt allemaal lekker mee.

Toch is het geen cd die ik regelmatig pak, misschien omdat het allemaal ietsje te gelikt is? Toen hij uitkwam heb ik hem regelmatig gedraaid waardoor de meeste nummers wel in het hoofd blijven zitten. 4 * voor "old times sake"

Je bent oplettend bezig Anne!
Ik kan er nog wel een paar verklappen; Somewhere in time van Maiden, Physical graffiti van Led Zep, The river van Bruce, Hysteria van Def Leppard...
Ik luister dit album trouwens ook bijna nooit meer hoor maar toen ie net uit was heb ik 'm ontzettend veel geluisterd! Die nummers roepen heel veel mooie herinneringen op. Dat speelt bij mij ook altijd erg mee

Hardere versie van Foreigner/Journey...

Wordt tegenwoordig ook wel onder de glam-metal ofwel pop-metal gecatalogiseerd... Maar het neigt meer richting AOR, al is dat eigenlijk niet echt een muziekstijl...

Er waren veel van dit soort technisch begaafde bandje toentertijd, alleen de Grunge heeft de vloer met ze aangeveegd (ik denk aan Extreme, Thunder etc.)

Het glampredikaat vind wat te klein voor Tyketto. Sommige songs hebben een serieuzere inslag.
Maar goed het beestje moet een naam hebben.

Grunge vind ik best aardig, maar het is jammer dat dit soort bands daardoor vrijwel volledig verdwenen. Ofschoon Tyketto/Danny Vaughn stug doorging met muziek maken.

Forever Young is toch wel een klein klassiekertje, dacht ik zo.

Ik vind Grunge ook fijn... En het vreemde is, dat de betere Grunge bands (Alice in Chains, Pearl Jam) toch ook wel neigingen richting bluesrock/hairmetal hadden...

De troep (zoals Nirvana) zat meer richting de punk...

Maar zo'n Forever Young kan je makkelijke tussen de Alice in Chains en Pearl Jam inprogrammeren, geldt ook voor een band als Thunder...

Die vergelijking zie ik ook wel. De vroege albums uit begin jaren 90 liggen nog vrij dicht tegen het genre aan. Grotendeels heeft het dezelfde oorsprong. Alleen de thematiek is anders.

Het melodieuze genre is ten onrechte verguisd.

Echt wel! Je leest tegenwoordig ook steeds vaker dat bands als Pearl Jam en Alice in Chains refereren aan bands uit het melodieuze circuit als ze gevraagd wordt naar bands waardoor ze beïnvloed zijn. Namen als Cheap Trick, Thin Lizzy en UFO komen dan bijvoorbeeld voorbij.

Nu mag het gelukkig weer een beetje. Ik vind het zo raar dat een genre ineens 'not done' is.

Toch zijn veel glam/hair/sleaze/aor bands gedropped door de majors...

Ook de muziekpers en de tv-zenders hadden er geen zin meer in...

De wel bekende melodie van "Smells Like Teen Spirit" was geïnspireerd door "More Than a Feeling" van Boston. De muts dragende Pearl Jam leden werden net zo geregisseerd in beeld gebracht als in de ergste jaren ´80 videoclip, alleen moest er nu vanaf stralen dat het puur is en niet aangekleed door stylisten. Ik wil zeker deze bands niet afkraken (o.a. Alice in Chains vind ik top), maar wel hoe inderdaad de muziekbiz ermee om ging. Grunge in en de rest uit. Alleen Headbanger´s Ball had nog aandacht voor oorspronkelijkere bands, tot ook MTV dat niet meer zag zitten. Tja en nu zitten we met bands als Knikkerbak die alternatief, maar o zo commercieel zijn. En saai...

Tyketto had vet doorgebroken moeten zijn maar helaas, 1991 was geen geschikt jaar meer voor hun...

Doorgebroken of niet. Dat lat onverlet dat Tyketto / Danny Vaughn zeker nog een aantal interessante platen heeft uitgebracht.

Zeker weten

Vaughn schijnt nu toch ook met een nieuw Tyketto album bezig te zijn? Brook St. James zou meewerken en schrijven aan het album alleen niet op tour kunnen i.v.m. z'n baan. Zo'n topper als dit debuut verwacht ik niet meer maar iets in de stijl van Strength in numbers of Vaughn's laatste album (Traveller) moet toch lukken.

Het blijft toch een ijzersterk album, soms erg gladjes, maar door het stemgeluid van Danny Vaughn en de soms puntige solo's van Brooke St. James heeft het echt wel zn heftige en rauwe momentjes...

De ballads zijn Journey-achtig, maar ik vind Vaughn echt krachtiger zingen dan Perry.
De productie van de plaat is ook ijzersterk...

Danny Vaughn's stem is wel es vergeleken met die van Jami Jamison (Survivor) en daar zit wel wat in.

Dat lijkt zo omdat Vaughn een bariton is en Perry een tenor. Baritons kunnen lekker zweven tussen laag en hoger. Dat komt krachtiger over.
Perry's timbre is echter wel buitencategorie vind ik.

Juist. Niet meer geevenaard in de AOR. Beste AOR-zanger tot op heden, al doet hij al bijna 20 jaar niets meer....

Toch zo rete-jammer dat het maar bij 3 platen is gebleven, met deze band.
Al heeft Danny Vaughn wel 1001 projecten en bandjes sindsdien gehad...

Volgend jaar kunnen wij een nieuw album verwachten met de originele line-up.

Ook een tip: Waysted - Heaven Tonight.

Kijk dat is nog eens goed nieuws. Ik kijk daar zeker naar uit.


Waysted is het bandje van Vaughn van vóór Tyketto?!?

Ja, dat klopt. Met die verlepte bassist van UFO.

Eind van dit jaar zou het album toch al uitkomen meen ik? Nou ja, maakt ook niet zo heel veel uit. Als ie maar uitkomt! Heb Tyketto een paar jaar geleden gezien ter ere van het 20 jarig jubileum van dit album. In de originele bezetting, dus met Brooke St. James! Ze speelden 'm helemaal live, aangevuld met de beste nummers van Strength in numbers. Dat was me het avondje wel zeg, sodeju!!!

Danny Vaughn is in top vorm op deze top-plaat. Jammer dat hij het hierna voor gezien hield.
De opvolger van deze plaat met nieuwe zanger was een zware tegenvaller.
Ze treden nu weer op in de oude bezetting, zie you-tube voor nieuwe nummers die
nu al gespeeld worden, cd komt volgens Danny uit in mei 2012.
De eerste helft van de CD is werkelijk schitterend, daarna zwakt het iets af.

Opvolger Strength in Numbers is gelukkig nog mét Danny Vaughn en hoewel wat wisselvalliger dan deze is ie bepaald geen zware tegenvaller. Daarna ging het inderdaad vreselijk mis met Shine (die bedoel je waarschijnlijk ook gok ik).

Goed nieuws overigens dat Danny weer meedoet, ik ben benieuwd!