Tyketto - Don't Come Easy (1991)

Het is voor mij net als bij bijvoorbeeld Fair Warning en Gaint, het eerste album schijnt een klassieker te zijn, terwijl het tweede album beter is, die dan weer uitkwam in een tijd dat de wereld er niet geschikt meer voor was. "Don't Come Easy" is een goede plaat, maar met "Strength in Numbers" vond de band hun eigen sound het best, dat op het allernieuwste album "Dig in Deep" (een aanrader) pas verder doorgevoerd werd.

Ik was dit album een beetje uit het oog verloren. In het cassettetijdperk had ik deze opgenomen van een CD uit de bieb, maar toen mijn cassettes de deur uit gingen heb ik het album nooit meer gehoord, aangezien deze plaat niet op streamingplatforms te vinden is.

Tijdens een strooptocht langs een paar platenzaken kwam ik een vinylexemplaar tegen en zo kan het dat ik dit album na - pak hem beet - 20 jaar eindelijk weer hoor. Vanaf de eerste noot van Forever Young tot de afsluiter is het een feest om dit album weer te horen. Fantastische nummers die geraffineerd in elkaar zitten en uitstekend zijn ingespeeld. Tel daarbij de fantastische zang van Danny Vaughn en je hebt een van de beste AOR-albums aller tijden.