J Mascis - Several Shades of Why (2011)

Several Shades of why, is het 5de soloalbum van Dinosaur Jr. zanger Joseph Donald Mascis, beter bekend als J. Mascis. Waar Dinosaur Jr. veel lawaai maakt en verbluffend goede rocksongs maakt, maakt J. Mascis akoestische breekbare rock/folk, maar hard is het echter nooit.

J. Mascis heeft de hulp ingeroepen van een aantal bevriende artiesten. We horen o.a. Kurt Vile en leden van Band of horses en Broken Social Scene terug op Several Shades of why. Het resultaat zijn 10 mooie liedjes.

Voor dat ik het album ga bespreken wil ik nog even kwijt Dat de albumhoes van Several Shades of shy mooi is en qua sfeer wel wat weg heeft van Dinosaur Jr. Farm. Dat is alvast iets moois voor het oog.
De eerste helft van Several Shades of Why is vrij ingetogen en vrijwel alles is akoestisch. Several Shades Of why begint daarom meteen heel ingetogen, Dinosaur Jr. fans zullen daardoor misschien wat afschikken. De liedjes zijn echter heel goed. In het titelnummer horen we strijkers, en zorgt voor een van de hoogtepunten van het album. Is it done vind ik de mooiste ballad die op het album te vinden is.

Na de tweede helft haalt de 45-jarige Mascis weer even zijn Elektrische gitaar tevoorschijn, en neemt hij, als hij even de ruimte vind, tijd om lekker te soleren. Dit zijn de mooiste momenten van het album. Mascis is een fantastisch gitarist, en als hij weer lekker zijn gang gaat met zijn gitaar, zijn dat vaak meteen ook de kippenvel momenten.
Het langste nummer van het album Can I (5 min), komt het meeste in de buurt van Dinosaur Jr. werk. Maar als hij op Farm had gestaan was het een van de weinige ballads geweest.

Het enige minpuntje aan het album is de stem van Mascis. Zijn stem is zeker niet slecht, maar hij zingt nogal ‘klaaglijk’, daar moet je voor in de stemming zijn. Soms vind ik het een beetje irritand.

Several Shades of why is een geslaagde soloplaat, er staat 10 mooie liedjes op en alles klinkt heel breekbaar, echt en puur. Maar Several Shades of why kent zijn hoogtepunten waneer Mascis zijn gitaar tevoorschijn haalt en ons even een poepie laat ruiken van zijn fantastische gitaar kunsten.

Van: http://daanmuziek.blogspot....

Dit is hem dan. De beste plaat van 2011, tot nu toe. Wat een schitterende plaat, die (misschien) extra prachtig klink vanaf paars vinyl.
J. Mascis kon na alles wat hij met Dinosaur Jr had gedaan al niet meer stuk, maar hij flikt het weer om een huzarenstukje neer te zetten met Several Shades of Why.

Dank u J, voor deze prachtige plaat!

4,5*

Een erg fijne plaat, zeer sfeervol idd en van constante hoge kwaliteit. Mooi zo'n beheerste plaat van een muzikant die toch vooral gekend staat voor een geluidsmuur van feedback en knallende solo's. Prachthoes ook zoals hier al vaak is aangehaald.

Dit afdoen als een akoestische Dinosaur Jr plaat is m. i. wat te kort door de bocht, dan zou je uitkomen op allemaal nummers als 'Is it done' en dit is duidelijk niet het geval. Favorietjes als 'Too deep' of het titelnummer lijken bv. niet echt op het Dinosaur werk.
Aan Masics klaagstem is geen ontsnappen en die zorgt natuurlijk voor een erg duidelijke link. Ik geef toe dat je ervoor moet zijn en/of in de stemming moet verkeren, maar ik heb er altijd enorm van kunnen genieten en dat is hier niet anders. Mss niet de beste zanger maar wel erg karakteristiek geluid en wat mij betreft met best veel emotie.
Daarnaast komt in dit akoestische werk de invloed van Neil Young op Masics mss nog duidelijker naar voren, nooit een kwade referentie.


Deze plaat doet mij eigenlijk enorm verlangen naar een akoestische Dinosaur-plaat, want bassist Lou Barlow heeft qua akoestische / lo-fi songschrijverij al veel meer zijn sporen verdiend dan J Masics (zie ook Sebadoh en Folk Implosion). Ik vind hem voor dit soort muziek ook een betere zanger dan J en had hem graag een aantal nummers horen zingen van deze plaat.
Tot het zover is stel ik mij wel tevreden met het solowerk van beide heren. Ik ben allang blij dat ze samen blijven spelen (blijft allesbehalve een evidentie blijkbaar), fantastische muzikanten zijn het.