Strong Arm Steady - Arms & Hammers (2011)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Blacksmith
-
Had Enough (4:33)
-
Make Me Feel (4:19)
met Jelly Roll
-
Klack Or Get Klacked (4:50)
-
Gangsta's (5:11)
met Kobe
-
Can't Let It Go (4:12)
met Blaqthoven
-
All the Brothers (3:42)
met Chace Infinite, KRS-One, Planet Asia en Talib Kweli
-
Blow My Horn (4:26)
met Kurupt
-
Trunk Music (3:59)
met Game
-
Much More (4:46)
-
On Point (2:57)
met Too $hort
-
Chiba Chiba (Part 2) (2:37)
-
When Darkness Falls (4:43)
met Marsha Ambrosius
-
Bust Yo Shit * (4:36)
-
Smoking and Drinking * (4:56)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
50:15
(59:47)
0
geplaatst: 19 maart 2011, 18:49 uur
Na het debuut Deep Hearted (2007) maakte Strong Arm Steady (SAS) met het goed ontvangen In Search of Stoney Jackson (2009) een uitstapje naar een nieuw geluid. De formatie uit L.A. liet haar bombastische, gepolijste beats achter zich en werkte een heel album lang met producer Madlib. Dit resulteerde in toffe producties die voornamelijk bestonden uit doffe soulsamples, vinyl gekraak en andere warme geluiden. Na twee jaar keren Phil da Agony, Mitchy Slick en Krondon terug met Arms & Hammers, waarop de heren naar hun eigen sound teruggrijpen.
Al bij de eerste track Had Enough zetten speelse keyboardakkoorden, piepende synthesizers en een gezongen refrein het Westcoast-sfeertje neer. Deze componenten worden door onder anderen DJ Khalil, Blaqthoven en Jellyroll behalve op dit nummer eigenlijk op de hele plaat in de beats verwerkt. En ook gastartiesten als Game, Too $hort en Kurupt dragen bij aan deze ambiance. Dus klinken zowel de producties als de gastverzen naar verloop van tijd enigszins plichtmatig en vooral ongeïnspireerd. De beats zijn kleurloze pogingen tot bangers en ook de grote rappers die voor Arms & Hammers zijn uitgenodigd wekken de schijn alleen bereid te zijn geweest hun restjes aan SAS te schenken. Ook de vocalen van Phil da Agony, Mitchy Slick en Krondon zelf weten de nummers niet omhoog te krikken. De mannen komen voornamelijk met doorsnee straatraps en opschepperij die het prima als beatopvulling doen, maar nergens vernieuwend of verfrissend klinken. Hierdoor ontstijgt slechts een handvol tracks - Had Enough, Make Me Feel, Chiba Chiba Pt. 2 en When Darkness Falls - het niveau van middelmaat, omdat op deze nummers alle personages hun rol wél passievol weten te vervullen.
Al met al levert SAS met Arms & Hammers geen slechte, maar wel saaie plaat af. Met In Search of Stoney Jackson had de groep een prima album afgeleverd, maar nu wordt duidelijk dat het vooral kwam door de ijzersterke producties van Madlib. De heren hadden duidelijk een klassieke Westcoastplaat voor ogen en hebben ook op deze wijze de beats laten maken en de gastartiesten uitgekozen. Helaas klinkt het geheel uitgekauwd: de producties lijken al eerder en beter de revue te zijn gepasseerd en ook de grote gastartiesten maken hun gewichtige naam niet waar. Nu is het maar hopen dat SAS voor het volgende project een inspiratievolle producer kan strikken om het nieuwe werk van de groep naar een hoger niveau te tillen.
Bron: Hiphopleeft
Al bij de eerste track Had Enough zetten speelse keyboardakkoorden, piepende synthesizers en een gezongen refrein het Westcoast-sfeertje neer. Deze componenten worden door onder anderen DJ Khalil, Blaqthoven en Jellyroll behalve op dit nummer eigenlijk op de hele plaat in de beats verwerkt. En ook gastartiesten als Game, Too $hort en Kurupt dragen bij aan deze ambiance. Dus klinken zowel de producties als de gastverzen naar verloop van tijd enigszins plichtmatig en vooral ongeïnspireerd. De beats zijn kleurloze pogingen tot bangers en ook de grote rappers die voor Arms & Hammers zijn uitgenodigd wekken de schijn alleen bereid te zijn geweest hun restjes aan SAS te schenken. Ook de vocalen van Phil da Agony, Mitchy Slick en Krondon zelf weten de nummers niet omhoog te krikken. De mannen komen voornamelijk met doorsnee straatraps en opschepperij die het prima als beatopvulling doen, maar nergens vernieuwend of verfrissend klinken. Hierdoor ontstijgt slechts een handvol tracks - Had Enough, Make Me Feel, Chiba Chiba Pt. 2 en When Darkness Falls - het niveau van middelmaat, omdat op deze nummers alle personages hun rol wél passievol weten te vervullen.
Al met al levert SAS met Arms & Hammers geen slechte, maar wel saaie plaat af. Met In Search of Stoney Jackson had de groep een prima album afgeleverd, maar nu wordt duidelijk dat het vooral kwam door de ijzersterke producties van Madlib. De heren hadden duidelijk een klassieke Westcoastplaat voor ogen en hebben ook op deze wijze de beats laten maken en de gastartiesten uitgekozen. Helaas klinkt het geheel uitgekauwd: de producties lijken al eerder en beter de revue te zijn gepasseerd en ook de grote gastartiesten maken hun gewichtige naam niet waar. Nu is het maar hopen dat SAS voor het volgende project een inspiratievolle producer kan strikken om het nieuwe werk van de groep naar een hoger niveau te tillen.
Bron: Hiphopleeft
* denotes required fields.
* denotes required fields.