Jethro Tull - Heavy Horses (1978)

Een realistischer album dan "Songs from the Wood" maar met dezelfde folk rock-sound. Goed onderhouden, stevig gespeeld en mooie teksten. Start overtuigend met "And the Mouse Police Never Sleeps", "No Lullaby" is een zeer sterke song, "One Brown Mouse" is eerder grappig en doorbreekt de sleur wat. Geen fenomenaal einde, maar toch een aardigheid, die "Weathercock". Aanrader voor de fans.

Net als z'n voorganger een mooie mix van rock en folk, met boeiende "landelijke" teksten die variëren van geestig (de opener) tot oprecht ontroerend (het titelnummer), voor mijn gevoel net zo geïnspireerd als Songs from the wood maar net iets minder goed doordat veel nummers iets minder beklijven en daardoor iets minder indruk maken. Ik lees dat Ian Anderson tijdens de opnames voor het eerst iets merkte van wat later als COPD gediagnosticeerd zou worden; ik weet niet of dat er iets mee te maken heeft, maar op Acres wild en Moths vind ik hem qua timbre soms net op Cat Stevens lijken. Beetje jammer ook dat het mooie slotnummer (en daarmee dus het album) eindigt met een fade-out, maar al met al (en met dank aan die heerlijke arrangementen vol vette gitaren en wervelende fluiten) is dit toch een redelijk sterke plaat met het titelnummer als absoluut hoogtepunt.