Alamo Race Track - Unicorn Loves Deer (2011)

had me eigenlijk nog niet echt verdiept in wie er meespeelde op dit album. Maar het is duidelijk hoorbaar . goede zaak,

Geweldige plaat wat mij betreft. Lekker tegendraads en totaal niet hip.
De eerste referenties die bij mij opkwamen waren The Kinks en The Beatles (wat voornamelijk door de (samen)zang komt), maar de plaat is ook lekker folky en dromerig.

De zanger heeft een mooie stem, de melodiën zijn pakkend en instrumentaal zit alles meer dan snor. Ook de productie is voortreffelijk. Er gebeurt van alles tijdens de nummers (vooral goed hoorbaar met koptelefoon) maar geen moment klinkt het druk of overgeproduceerd.

4*

Het intro van Lindyshop lijkt overigens op een nr van de Dolly Dots (voor de kenners, Love you just a little bit more....)

Achtereenvolgens The Moon Rides High, Motorman and Owls, Lindyshop en Records.
Wat een serie! Ben benieuwd welke band hier dit jaar nog over heen gaat, dat zullen er heel weinig zijn.

Toen ik in December 2009 het voorlaatste optreden van Johan zag in de Effenaar, dacht ik dat er nooit meer zulke goede muziek zou worden gemaakt in Nederland. Maar anno 2011 lijkt er in mijn ogen een band te zijn opgestaan die wat mij betreft wel eens de 'nieuwe johan' kan worden. Want de 5 koppige band Alamo Race Track heeft een prachtig album afgeleverd.

De mooiste albums van Nederland komen ongetwijfeld uit op het platenlabel Excelsior. Excelsior staat namelijk garant voor kwaliteit. Dat is geen geheim meer. Zo kwamen dit jaar al de goed geslaagde nieuwe albums van Lola Kite en Bastian uit. Maar Unicorn Loves Dear spant dit jaar wel echt de kroon. Ralph Mulder, de zanger van Alamo Race Track is net zo'n 'excelsioricoon' als Marien Dorleijn (Moss), Jacco de greeuw (Johan) en Anne Soldaat, en weet net zulke mooi liedjes te schrijven. Verder zijn de overige 4 leden van Alamo Race Track ook nog eens goede muzikanten.
De band liet ons 5 jaar wachten op een vervolg van het geweldige Black cat john brown. Op Black cat john brown hoorde we voor pakweg de helft luisterliedjes (waarmee Unicorn loves dear vol mee staat) en voor de andere helft stond het vol met mooie indierock. Na 5 jaar is er dan eindelijk het vervolg. En wat voor een...

Alle 11 liedjes op Unicorn Love Dear klinken af. Er is hard aan de nummers gewerkt en alles klinkt vrolijk en speels. Een Referentie die bij me op komt is Fleet Foxes (die overigens 2 Mei met een nieuw album komen). Maar waar Fleet Foxes altijd bloedserieus klinkt, klinkt dit veel speelser en leuker. De mooie liedjes met de vrolijke en soms geestige zang is heel prettig om naar te luisteren.
Elk liedje leunt op mooie arrangementen en slimme tempowisselingen, dit maakt het geheel heel mooi en ontspannend. Het album luisterd ook erg goed weg, ik kan het zo een keer of drie achter elkaar horen, zonder dat het gaat vervelen.
Het begint al bij de opener Apples dat in eerste instantie een erg simpel gitaarliedje lijkt. De simpele gitaarakkoorden en een opvallen ontspanne zingende Raph Mulder. Maar niets lijkt minder waard, want na even komen er allemaal speciale 'ingrediënten' in het nummer zoals: bijzonder slagwerk, elektrische gitaar, strijkers en xylofoon. En met dit soort verassende goed werkende verassingen staat Unicorn Loves Dear vol.

Zo is Het steengoede tweeluik Hypnotised I en Hypnotised II (met het titelnummer ertussen) mooi dromerig, en werkt inderdaad een beetje hypnotiserend. De twee nummers doen me een beetje aan Sufjan Stevens denken, en dat is een compliment want sufjan is geweldig (en er is zeker geen spraken van jatwerk).
En zo is afsluiter Killerlake zeer creatief en verslavend.

Als ik dan toch nog een heel klein puntje van kritiek mag geven op dit wonderschone album. Het accent van Ralph Mulder is vrij 'Nederlands'. Soms is dit wel opvallend, nergens echte storend. Per slot van rekening is Mulder ook een Nederlander, dus echt gek is dit niet. Het is hem vergeven.

Op dit moment is er maar een band die net zo goed is als Alamo Race Track, namelijk Moss. Samen staan deze twee bands in mijn ogen aan de top van de hedendaagse Nederlandse muziek. Overigens is 2011 tot nu toe een fantastisch Nederlands Muziekjaar. Dit jaar kwamen al de goede nieuwe platen van de staat, lola kite, Bastian en Dazzled kid (voicst) uit, maar deze Alamo Race Track spant echt de kroon. Ik durf zelfs met een gerust hard, na een drie weken en een hele hoop luisterbeurten te zeggen dat we hiet te maken hebben met een mijlpaal is in de Nederlandse muziekgeschiedenis. Als er nog een band is in Nederland die dit jaar, unicorn loves deer weet te overtreffen eet ik mijn schoen op. Prachtplaat, van Nederlandse Bodem!

van: Daan's Muziek blog: Alamo Race Track - Unicorn loves dear - daanmuziek.blogspot.com

Prachtig album van een sympathieke Nederlandse band.
Geen enkele misser wat mij betreft.
Serieuze kanshebber voor mijn eindejaarslijstje!

Dit jaar brengen The Strokes, Fleet Foxes, De Staat, Radiohead, White Lies, The Low Anthem en nog meer gevestigde namen mooie albums uit, maar Unicorn Loves Deer, een creatie van eigen bodem is toch echt het beste album van 2011 tot nu toe.
Mooie composities met mooi dromerig instrumentgebruik, verslavend à la the XX, heel knap

4,5*

idd, er moeten nog wel heel veel fantastische albums uitkomen, wil deze niet hoog in mijn eindejaarslijstej komen

Ik ga ze ook live zien, hopelijk net zo mooi als op plaat

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik vandaag dit album besproken, beluister het hier.

Fraaie titel en hoes. Ben benieuwd!

Verhoogd naar 5* tot nu toe mijn favorieten plaat van 2011, Bijzonder prachtig!

Sterke plaat, onwaarschijnlijk dat dit uit Nederland komt ergens. Eigenzinnig, met veel weerhaakjes die zich langzaam vastzetten in je trommellies. Zeer, zeer fijn!

Ik wil het heel graag goed vinden, zo goed als hun vorige plaat, maar de stem van de zanger werkt op dit album ontzettend op mijn zenuwen.
Als ik alle positieve reacties lees, heb ik bijna het idee alsof ik naar een andere CD luister dan jullie. Een CD van zeursmurf.

Gewoon nog een paar keer luisteren en vind jet het dan niet goed, helaas..

Oei, een anderhalf dat is niet mild. Hoe smaken kunnen verschillen... Ik vind dit echt één van de beste platen van de laatste jaren.

Toch een pareltje van eigen bodem dit. De eerste keer dat ik Word's Sweet Trouble hoorde vond ik het helemaal niks door die stem, want er wordt toch behoorlijk apart gezongen op dit album. Nu vind ik dat een prachtig nummer. Maar ook de rest is bijzonder mooi. Lekker rustig en folky. 4* is hier echt op zijn plaats, kan hier behoorlijk van genieten.

Hoera! De eerste 4,5**** van dit jaar kan ik vergeven en dan ook nog aan een plaat van Nederlandse bodem. Mooi klein en accoustisch gehouden, prachtige songs met een duister randje. Ik vind dit erg mooi. Soms is het net een beetje uit de bocht, loopt de samenzang net niet synchroon zoals in het spooky 'Killer Lake', maar dat maakt het juist zo spannend. Radiohead, Elbow, Anna Calvi, De Staat, Arctic Monkeys, Tim Knol maakten dit jaar mooie platen, ik gaf ze allemaal 4****, maar dit 'Unicorn Loves Deer' voert na een half jaar mijn jaarlijst 2011 duidelijk aan.

Absoluut een goede plaat en ook beter dan de albums die jij hier opnoemde maar gelukkig zijn er ook zat betere platen gemaakt dit jaar. Overigens wel erg veel nederlandse cd's en grote bands. Dus misschien dat je die nog niet gehoord hebt inderdaad.

Ik snap je reactie heel goed. Als je verwacht een geniale zanger te hebben dan kan het een teleurstelling zijn. Het is echt zo'n houden van of haten zanger. Omdat de stem vaak tegen het valse aan zit. Maar hij bevalt mij erg goed.

Het heeft een tijdje geduurt maar dit album is inmiddels op me aan het inwerken!
Waar het aan ligt kan ik zo niet zeggen, waardoor ik het in eerste instantie niet zag zitten ook niet.
Wat ik wel kan zeggen is dat ik de stem van de zanger een beetje raar vond.
Inmiddels ben ik daar aan gewend geloof ik. De melodietjes zijn zo vrolijk en toch-best-wel-pakkend en ze blijven je ook soms goed bij.
In principe zou je sommige stukjes na een keer luisteren al mee kunnen zingen.
Dat zegt toch wel iets, geloof ik.

Weer eens iets anders

ik luister deze de laatste tijd weer steeds meer. wat een geweldig album. misschien wel mijn favoriete album dat ooit gemaakt is dat van Nederlandse afkomst is. Veelzeggend is het wel dat hierna ook bijna altijd The Beatles op gaan. Als je je ogen dichtdoet kan je gemakkelijk The Beatles zien spelen en zingen. en dat is bedoeld als compliment.

weet je wat. dit verdiend gewoon 5 sterren.

Zo, wat is dit goed zeg. Update naar 5 sterren.

Die 4* van 2015 blijven staan. Dit album luistert erg prettig weg, waarbij vooral de opener Apples en Word’s Sweet Troubles erg fraai zijn. Ook Hypnotised I en II behoren tot mijn favoriete tracks.
Het zijn allemaal erg knap gemaakte songs met duidelijk een herkenbaar eigen gezicht. Dat komt deels ook door de zangstem. In het intro van Lindyhop is het even net of 16 Horsepower wordt geïmiteerd door de banjo. Het bijzondere is dat het titelnummer me nog het minste raakt.
Leuk wel dat het album ook scoort in Best Ever Albums. Een 404e plek in de charts over 2911.