menu

Madrugada - The Deep End (2005)

mijn stem
3,93 (176)
176 stemmen

Noorwegen
Rock
Label: Virgin

  1. The Kids Are on High Street (4:57)
  2. On Your Side (3:54)
  3. Hold on to You (6:14)
  4. Stories from the Streets (5:20)
  5. Running Out of Time (6:08)
  6. The Lost Gospel (3:54)
  7. Elektro Vakuum (4:50)
  8. Subterranean Sunlight (3:59)
  9. Hard to Come Back (4:04)
  10. Ramona (3:56)
  11. Slow Builder (6:16)
  12. Sail Away (6:09)
  13. Life in the City * (2:59)
  14. I'm in Love * (3:44)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 59:41 (1:06:24)
zoeken in:
avatar van pejo
3,0
Pas laat ontdekt (vanwege de naam waarschijnlijk gedacht dat het metal zou zijn). Maar dit album staat als een huis en wat een meesterlijke stem. Doet me denken aan the Dears, R.E.M. en Editors, maar toch zeker een eigen stijl. Heerlijke uptempo plaat dus!!

avatar van aERodynamIC
4,5
R.E.M. is vaak genoemd en daar sluit ik me bij aan. Dit album klinkt wat luchtiger en dat bevalt me eigenlijk best heel goed.
Waar de donkere kanten van Madrugada op de eerste albums de boventoon voerden daar is dit veel helderder.
Langzaamaan steeds meer een favoriet aan het worden en inmiddels The Nightly Disease voorbij gestreeft (echt waar ).

Musicguru
Mooi album dit. Vandaag gekocht samen met de eerste. Die had ik nog niet. Erg gaaf, vooral de opener.

avatar van bertus99
4,5
De eerste regels van de kids are on highstreet is een van de beste openingen van een album die ik ken. Die vibrerende, wat vreemde stem, die akkoorden,de klank van de gitaar....het komt zo sterk binnen dat je meteen helemaal wakker bent!

avatar van sander.h
4,0
Prachtig album. Mooi geluid, goede zanger en enkele leuke muzikale uitstapjes. Ik begrijp alleen de R.E.M.-associaties zelf niet zo goed, maar alla. 4*

avatar van LittleBox
3,5
Mooi, die shufflefunctie van de iPod: dan komen er af en toe van die parels voorbij die even aan je geheugen waren ontsnapt. Zoals The Lost Gospel. Wat is dat toch een verschrikkelijk mooi nummer!

avatar van Madjack71
4,0
sander.h schreef: ...Ik begrijp alleen de R.E.M.-associaties zelf niet zo goed..


Ik heb bij tijd en wijle die (dis)associatie ook. Dit album ken ik dan niet, maar bij The Nightly Disease, leg ikzelf ook de link naar een R.E.M uit hun vroege begin periode met name. Daar was de ruwheid ook nog meer aan de orde, terwijl de kunst van het smeden van een song al ruimschoots aanwezig was. Maar goed das 1 album en ik begin nu pas om de rest ook te ontdekken....joehoe.

avatar van bertus99
4,5
Ik denk dat dit na Industrial Silence voor mij op de tweede plaats van Madrugada-albums komt. De associatie met REM heb ik ook wel eens, maar meer in het geluid van de stem van Sivert die in de verte wat op die van Michael Stipe lijkt. Niet zozeer met de muziek echter.

avatar van Madjack71
4,0
Bij het doorlezen van de berichten kom ik namen tegen als; De Dijk, Live, R.E.M, The Doors, Editors en The Dears. Ieder het zijne, maar voor mij klinkt het toch vooral als Madrugada...de zang van Sivert Hoyem en het eigen gitaarspel van Robert Buras, zijn consistent en nergens belegen. O, ja Coldplay werd ook nog genoemd, zelf hoor ik Frans Bauer er wat in terug m.n het nummer als sterren aan de hemel staan, want die worden er hier wel van de hemel gespeeld en gezongen.
Opener The Kids are on High Street zet de toon en nummers als On Your Side, Hard to Come Back, Sail Away laten stuk voor stuk horen wat een topmuzikanten het zijn. Nope, van eerder genoemde bands, heb ik veelal genoeg gehoord na 1 album, maar van Mardugada krijg ik maar geen genoeg van.
Grote klasse.

avatar van bertus99
4,5
Madjack71 schreef:
Bij het doorlezen van de berichten kom ik namen tegen als; De Dijk, Live, R.E.M, The Doors, Editors en The Dears. Ieder het zijne, maar voor mij klinkt het toch vooral als Madrugada...de zang van Sivert Hoyem en het eigen gitaarspel van Robert Buras, zijn consistent en nergens belegen. O, ja Coldplay werd ook nog genoemd, zelf hoor ik Frans Bauer er wat in terug m.n het nummer als sterren aan de hemel staan, want die worden er hier wel van de hemel gespeeld en gezongen.


Ik hoor zelfs Frans Bauer er niet in terug. Inderdaad wel een vage echo van The Doors en van Nick Cave. Maar je hebt gelijk. Madrugada is niet makkelijk te vergelijken. Dat maakte de band zo uniek. Maar uniek en wereldberoemd gaan lang niet altijd samen. Ik heb Sivert in april met zijn nieuwe band gezien in de Melkweg. De Madrugada-nummers die hij speelde sprongen eruit. Zijn nieuwe werk is nog niet op dat niveau.

avatar van Kronos
4,0
Ik hoor deze nu voor het eerst en net als bij alle andere albums van Madrugada ben ik er meteen verliefd op.

avatar van Madjack71
4,0
@Kronos, dat heb ik nou precies hetzelfde.

avatar van Kronos
4,0
Als daar maar geen ruzie van komt.

Alleen Grit ontbreekt nog in mijn verzameling, maar die schijnt ook wat minder te zijn.

avatar van bertus99
4,5
Kronos schreef:


Alleen Grit ontbreekt nog in mijn verzameling, maar die schijnt ook wat minder te zijn.


Inderdaad. Ik vind Grit ook de minste van het vijftal Madrugada-albums.
Maar ik moet daar meteen aan toevoegen dat "minste" hier een heel relatief begrip is. De standaard bij Madrugada is zo hoog dat ook Grit nog een uitstekend album is. Alleen zijn de andere gewoon nog beter.
Op Grit staat overigens Majesty, een van hun populairste songs.
En ook de fraaie nummers Get back in Line en I don't fit.

avatar van Kronos
4,0
Ik heb Grit dan ook maar eens aangeschaft. Verzameling (reguliere albums) compleet.

The Deep End krijgt alvast een dikke 4*.

avatar van Rogyros
4,0
Ik begin Madrugada inmiddels toch wel heel erg goed te vinden. Ik ken nu drie albums van deze band. De eerste twee albums heb ik vier sterren gegeven met een groeivoorbehoud. Deze gaf ik in eerste instantie 3,5 ster, maar groeit ook heel erg snel naar vier. En wie weet...

Het is echt een heel lekker abum. Anders dan de eerste twee, maar daarom niet minder. Hoewel de eerste twee wel heel erg goed zijn.
Klasseband.

Ik ben voor het eerst in aanraking gekomen met Madrugada eind 2001. Ik kreeg van een toenmalige collega een kopietje van The Nightly Disease. Ik heb hem eigenlijk pas begin dit jaar voor het eerst echt geluisterd. Ik begrijp achteraf absoluut niet waarom. Toen ik dat album goed beluisterde, was ik eigenlijk wel redelijk verkocht en na de kennismaking met hun debuut bleef dat gevoel moeiteloos overeind. Als ik nu dit album hoor, tja... Gewoon prachtige muziek. Andere sfeer dan op de eerste twee albums, maar ook erg goed.

avatar van Rogyros
4,0
bertus99 schreef:
De eerste regels van de kids are on highstreet is een van de beste openingen van een album die ik ken. Die vibrerende, wat vreemde stem, die akkoorden,de klank van de gitaar....het komt zo sterk binnen dat je meteen helemaal wakker bent!

Volledig eens! Het is echt een knaller van een openingsnummer. Schitterend!

avatar van Rogyros
4,0
bertus99 schreef:
Ik denk dat dit na Industrial Silence voor mij op de tweede plaats van Madrugada-albums komt.

Dat heb ik ook. Ik vind dit echt een prachtig album. Komt voor mij boven the Nightly Disease, wat meer op Industrial Silence lijkt, maar minder goed. Dit album is wel echt Madrugada, maar wat het komt uit een iets andere invalshoek. Minder somber, wat opener, iets rockiger (vergeef me dit woord) zeg maar. Zeer goed geslaagd.

avatar van bertus99
4,5
Vandaag Industrial Silence en The Deep End achter elkaar gedraaid. Ik vind de eerste toch nog steeds de beste. The Deep End heeft toch veel meer een rockgeluid. De eerste vijf nummers zijn heel erg sterk, van het niveau Deep End. Daarentegen iets te veel rechttoe-rechtaan rock is Life in the City en Subterrenean. Hard to Come back is ook vrij zwaar, maar beter.
Nu nog de drie overige studioplaten luisteren en ik heb weer een goeie shot Madrugada binnen voor de rest van winter.

4,5
Heb nu 4 cds van Madrugada helemaal grijs gedraaid (behalve Grit die is echt minder).
Moet tot de conclusie komen dat deze cd toch wel tot de 2 besten behoort. Samen met Madrugada uit 2008.
Afschuwelijk is wel Ramona. Madrugada presteert het vaker om een topalbum even tussendoor te verzieken met een slecht nummer, maar enfin..
Het hele album is wat heavier dan de overige albums maar als je ervoor in de heavy stemming bent, is het een top album.

Mijn favs: Kids are on highstreet/Hold on to you/Lost Gospel/Hard to come back/Sail Away.
Vooral Sail Away is echt fenomenaal.

avatar van blonde redhead
5,0
pejo schreef:
Pas laat ontdekt (vanwege de naam waarschijnlijk gedacht dat het metal zou zijn). Maar dit album staat als een huis en wat een meesterlijke stem. Doet me denken aan the Dears, R.E.M. en Editors, maar toch zeker een eigen stijl. Heerlijke uptempo plaat dus!!


Bovendien bestaat madrugada een stuk langer dan Editors dus zou het knap zijn als ze daar hun geluid vandaan hebben gehaald. OVerigens begrijp ik als Rem fan de link niet zo. Behalve dat ze beide een geniale zanger hebben, die k qua stem totaal niet op elkaar lijken. En omdat ze allebij misschien niet al te vrolijke muziek maken maar dan kan ik nog wel wat vergelijkingen opnoemen.

avatar van Mctijn
4,5
Halfje omhoog aar 5*. Misschien wel het beste album van de heren. Sowieso het laatste echte Madrugada album met Burås. In november ga ik ze (lees: Sivert Hoyem) weer eens aanschouwen, is alweer een tijdje geleden....

avatar van Kronos
4,0
Mctijn schreef:
Sowieso het laatste echte Madrugada album met Burås.

Op hun laatste horen we hem toch ook.

avatar van Rogyros
4,0
Inderdaad. Het laatste album was al grotendeels opgenomen voordat Buras overleed.

Dit staat op de engelstalige wikipedia:
Even though guitarist Robert Burås died before the album was done, Høyem and Jacobsen continued with the release of the album. Burås' part was already recorded when he died, and the rest of Madrugada stated that finishing the album was like therapy.

avatar van Mctijn
4,5
Ok bedankt, dat stuk heb ik dus gemist.
Dan is dit het een na laatste album met Burås


avatar van Wickerman
4,0
Een prachtig album van Madrugada. Wat melodieuzer en duisterder dan het vorige werk. Er staat werkelijk geen misser op deze plaat. Doet me ergens ook denken aan Abattoir Blues van Nick Cave. Heerlijk.

avatar van Fathead
4,5
Typisch gevalletje te lang niet gedraaid. Wat mij betreft de beste Madrugada, geen zwak moment te vinden. Wat was dit toch een goeie band.

4,5
Prachtig album, meest gevarieerde album. Soms wat gladjes. Ik zet hem op plek 2 na Grit. De ballad the lost gospel blijft verschrikkelijk goed. Heel heel heel soms bespeur ik een hele lichte gelijkenis REM/CAVE

BTW wanneer ik het debuut maar ook the DEEP End er muzikaal op na luister heb ik steeds ook een beetje de sound van Wovenhand in mijn knar.jullie ook??? En bij de track quite emotional denk ik aan de band: Live

Gast
geplaatst: vandaag om 06:10 uur

geplaatst: vandaag om 06:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.