Snoop Dogg - Doggumentary (2011)
mijn stem
61 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Priority
-
Toyz N da Hood (2:40)
met Bootsy Collins
-
The Way Life Used to Be (3:43)
-
My Own Way (3:05)
met Denaun Porter
-
Wonder What It Do (3:43)
met Uncle Chucc
-
My Fuckin' House (5:07)
met Young Jeezy en E-40
-
Peer Pressure (4:07)
met Traci Nelson
-
I Don't Need No Bitch (3:59)
met Devin the Dude en Kobe
-
Platinum (4:29)
met R. Kelly
-
Boom (3:50)
met T-Pain
-
We Rest N Cali (4:10)
met Goldie Loc en Bootsy Collins
-
El Lay (4:06)
met Marty James
-
Gangbang Rookie (3:46)
met Pilot
-
This Weed Iz Mine (3:43)
met Wiz Khalifa
-
Wet (3:45)
-
Take U Home (3:55)
met Too $hort, Kokane en Daz Dillinger
-
Sumthing Like This Night (3:37)
met Gorillaz
-
Superman (2:05)
met Willie Nelson
-
Eyez Closed (5:02)
met Kanye West en John Legend
-
Raised in da Hood (3:39)
-
It's D Only Thang (3:16)
-
Cold Game (3:49)
met LaToya Williams
-
Sweat [Wet - Remix] * (3:16)
met David Guetta
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:19:36
(1:22:52)
0
geplaatst: 28 maart 2011, 12:57 uur
Wat een heerlijk nummer is On My Way toch 
Mr. Porter's beats groeien met het jaar, ook zijn gezongen refreintjes kan ik steeds meer waarderen
Verder is het een vrij standaard Snoop plaatje, bij vlagen doet het niet onder voor Tha Blue Carpet Treatment, wat ik Snoop's beste album na Doggystyle vind. Maar helaas is de tijdsduur té lang en zitten er teveel missers tussen zoals Wet (uiteraard) en Platinum. Ook de track met Young Jeezy is verschrikkelijk. Er staan natuurlijk wel weer een paar flinke uitschieters op die denken aan de oude Snoop, zoals het bazen-anthem I Don't Need No Bitch (DJ Khalil op z'n best overigens) en Gangbang Rookie. Snoop blijft een aangenaam stemgeluid hebben, dat laconieke en monotone blijft zijn kracht. Ook de funk druipt ervan af op Wonder What It Do en We Rest In Cali
3*, als Snoopy nou maar stuk of 15 sterke tracks had gekozen, dan was het een perfect album geworden maar helaas. Hij laat nog wel soms zien dat hij het nog in zich heeft...
Mr. Porter's beats groeien met het jaar, ook zijn gezongen refreintjes kan ik steeds meer waarderen
Verder is het een vrij standaard Snoop plaatje, bij vlagen doet het niet onder voor Tha Blue Carpet Treatment, wat ik Snoop's beste album na Doggystyle vind. Maar helaas is de tijdsduur té lang en zitten er teveel missers tussen zoals Wet (uiteraard) en Platinum. Ook de track met Young Jeezy is verschrikkelijk. Er staan natuurlijk wel weer een paar flinke uitschieters op die denken aan de oude Snoop, zoals het bazen-anthem I Don't Need No Bitch (DJ Khalil op z'n best overigens) en Gangbang Rookie. Snoop blijft een aangenaam stemgeluid hebben, dat laconieke en monotone blijft zijn kracht. Ook de funk druipt ervan af op Wonder What It Do en We Rest In Cali
3*, als Snoopy nou maar stuk of 15 sterke tracks had gekozen, dan was het een perfect album geworden maar helaas. Hij laat nog wel soms zien dat hij het nog in zich heeft...
* denotes required fields.