The Feelies - Here Before (2011)

Wie had dat ooit gedacht, the Feelies brengen een vijfde album uit .
Maar een en ander is na het uitbrengen van de solo plaat van Glenn Mercer in 2007 toch weer aan het ( rock en ) rollen gegaan.
En na de reunieconcerten was er al sprake van een te verschijnen nieuwe plaat.
Maar zoals eerder nemen the Feelies de tijd, en zit er nu, 4 jaar na Wheels in Motion , die nieuwe plaat dan aan te komen.

Zowel de cd:
http://www.bar-none.com/alb...

als een vinyl versie::
http://www.bar-none.com/alb...

zijn nu in de pre-order te bestellen.
Lees hier meer: http://www.bar-none.com/the...

ook kun je al een stukje beluisteren op bovenstaande link

Release verwacht op 12 april a.s.

Ik ben benieuwd, hun voorgaande albums kunnen me erg bekoren.

Is dit gezelschap weer actief? En is dat wel verstandig? Soms kun je het maar beter laten voor wat het eens was - om het aureool om het oude werk niet te breken.

Ze zijn nooit inactief geweest, alleen zijn the Feelies niet het enige wat ze doen.
Afgaande op het laatse wat uitkwam, Glenn Mercer's solo plaat, en wat ik her en der van de reunie concerten hoorde, kijk ik toch uit naar de nieuwe plaat.
Verwacht niet hun beste album ooit of zo, maar een degelijk album goed voor een 3,5 of 4 punten is al heel erg welkom.

Het feit dat ze weer compleet in de originele samenstelling spelen, dus Mercer en Million weer samen, doet die verwachting m.i. stand.

Wow, wat een verrassing; ik wist hier niets van! En nog een mooie cover ook.
Volgens mij zou dit wel eens iets kunnen worden.
Een beetje de sound up to date brengen, meer hebben ze in principe niet nodig om een sterke hedendaagse plaat af te leveren.

nu volledig te beluisteren op spotify

spotify:album:spotify:album:2C0MCSbjGPoasbGsvi2Rtu - Spotify - open.spotify.com

Heb ook een degelijke lek kunnen vinden, klinkt weer prachtig allemaal

Heb 'm zojuist opgezet en Nobody Knows klinkt in ieder geval héél fijn. Ik heb geen verwachtingen, maar ik ben in ieder geval blij om dat typische Feelies geluid te horen .

voor mij het nieuws van 2011!!! Wat een verrassing..The Feelies met een nieuw album!! Nu ook nog een tour (door Europa..en dus Nederland) en ik ben helemaal in de zevende hemel!!

wat ik nu gehoord heb krijgt van mij meteen 4 punten!

cd wow: 7,99 euro!!!

Wat losse berichten samengevoegd. Er is ook een edit-functie.

Toepasselijke titel na 20 jaar ...

Fan zijn van the Feelies is en was een oefening in geduld.

Verrek bestaan die gasten nog???
Ken ze van hun eerste elpee Crazy Rhythms en een van de mooiste titels uit de geschiedenis van de popmuziek: "everybody's got something to hide except me end my monkey"

Hmmm...dat die nog een album uitbrengen.

Ken ze via de MuMe ladder van dit jaar.

Ben toch wel erg benieuwd.
Zal die Spotify link eens snel gebruiken.

Die titel is natuurlijk wel afkomstig van The Beatles en niet van The Feelies. YouTube - The Beatles - everybody's got something to hide except me and my monkey

En zo leer je ieder dag weer iets

....niet alleen de titel, het is gewoon een cover. Misschien niet meteen op het eerste gehoor herkenbaar, maar toch.
Hebben the Feelies altijd gedaan; covers spelen van hun favorieten / invloeden:
Velvet Underground, Beatles, George Haarison solo, Stones, Jonathan Richman, Television , Neil Young. Misschien wel ontstaan doordat een bandje wat vooraf ging aan the Feelies louter en alleen een coverband was.
Maar ja, veel bands zijn zo begonnen.

Ben wel erg benieuwd naar deze.

Een nieuwe van The Feelies! Nice!!!

Volgens Plato Zwolle pas vanaf 12 mei in de winkels?

hier in alle winkels te vinden, sinds een dag of 4 ... 12 april wellicht ?

Is ook verkrijgbaar in 96khz-24bit high res flac op hdtracks.

zo dan .... daar is de AIVD wel even zoet mee

wat een genot...oude tijden herleven

€ 6.39 bij emusic

Is it Too Late?
To do it Again?
Or should We Wait,
Another Ten?
Nobody Knows
Everybody cares
Everyone's Asking


zo opent Here Before,
en wat mij betreft ben ik blij dat ze niet nog eens 10 jaar hebben gewacht,
en mogen ze van mij, gezien de kwaliteit van het gebodene, er nog wel een paar albums aan vast knopen.

Zoals cddrive al zegt: oude tijden herleven, maar dit keer op een positieve manier:
the Feelies zijn op een prettige manier the Feelies gebleven.
Gelukkig heten ze niet allemaal Davies.

Want hier geen nieuw album waarvan je na beluistereing moet concluderen: ja dat was er dus duidelijk 1 te veel.
Alle ingredienten zijn hetzelfde, de bandleden zijn hetzelfde, maar ook, de kwaliteit van de songs is weer hetzelfde als, voor het laatst, 19 jaar geleden.

Okee Mercer's stem is ietsje minder stemvast dan 20 jaar geleden, wat lager ook. Maar hij heeft nog steeds dat lekkere relaxte gevoel. Wat zo lekker soms samengaat met en soms ook dwars staat op die dubbele gitaarpartijen.
Heerlijk weer die slaggitaar van Bill MIllion die gaat weer door en door.
Wat ook opvalt is dat Brenda's bas spel beter en meer prominent is geworden, soms zelfs bijna frivool. Meid toch... het feit dat ze met Wild Carnation meer op de voorgrond trad, zal daar aan meegeholpen hebben.
En Dave? Die zit weer als vanouds ineengedoken met zijn lange lijf achter een floortom, subtiele ritmedingetjes te doen, met 1 stok en een tamboerijn.


Het album overtreft mijn verwachtingen, hoewel die, eerlijkheidshalve, misschien een beetje 'kunstmatig' laag waren. Want stel je voor dat een album van een van je favoriete muziekclubjes, na zo lang wachten, wel tegenvalt....da's pas balen.

Inderdaad; om aan de titel van het album te refereren: ze zijn hier eerder geweest, en voor mij mogen ze weer een tijdje blijven, en moeten we maar gewoon genieten van hoe lang het deze keer weer allemaal duurt.
Want een ding is zeker bij the Feelies, met het begrip tijd gaan zij op een geheel 'eigen wijze' om.
En nu maar hopen dat, over tijd gesproken, Bill voldoende vakantiedagen over heeft om er een tour door Europa in te plannen.
Maar laten ze het toch vooral op hun eigen manier blijven doen, want dat is en blijft hun kracht.

Dus Stan, Glenn, Bill, Brenda & Dave: welcome back !!

Ik ben een blij man.

Kijk, dat vind ik nu fijn om te horen.

En een leuk album ook nog. We hebben dit jaar toch al een aantal beroerde comebacks van tijdgenoten gehad (OMD, Martha en haar Muffin om maar wat te noemen), en deze is toch wel bijzonder geslaagd.
Het niveau en de onbevangenheid van Crazy Rhythms hebben ze nooit meer gehaald. Maar deze doet niet onder voor de latere albums. Leuk!

Wie heeft er nu nog wel de onbevangenheid van 31 jaar geleden divart.... ?

Wat dat niveau betreft;
ze hebben natuurlijk na Crazy Rhythms een switch gemaakt, de band kreeg een andere samenstelling, de stijl veranderde mede daardoor drastisch.
Ik heb het zelf nooit als minder ervaren, wel heel duidelijk anders.

Dit nieuwe album ligt dan ook logischerwijs in het verlengde van The Good Earth en Only Life, ik denk overigens ook niet dat een Crazy Rhythms Part Two, anno nu, geloofwaardig zou zijn geweest.

Ik doe mijn best, maar lukt toch ook niet helemaal vrees ik .
Maar daarom vind ik debuutalbums vaak zo leuk.


Nee, denk ik ook niet. Maar wat ik bedoel ligt toch meer in termen als sfeer, (jeugdig) enthousiasme, spelplezier en fijne liedjes gecombineerd met een zekere rijpheid en ontwikkeling.
Nou ja, met de fijne liedjes en sfeer zit het op dit nieuwe album wel goed

Ik snap precies wat je bedoelt hoor, debuutalbums zijn een fenomeen op zich, en het komt natuurlijk vaker voor.

Hetzelfde zie je bijvoorbeeld bij Is This Real van Wipers.
Dat album staat in vergelijkbare verhouding tot haar opvolgers, als Crazy Rhythms dat doet.

Maar in mijn geval merk ik dat ik zowel Is This Real als Crazy Rhythms echt beduidend minder draai dan die opvolgers.
Dat frisse, jeudige, meer opstandige ook, daar heb ik niet altijd zin (meer?) in...op zijn tijd prima, maar echt niet meer voor alle dagen.

Misschien is dat ook wel normaal; gewoon het lot van een ouder wordende liefhebber,
zou dat meespelen?