Status Quo - Dog of Two Head (1971)

Een minder bekend en dus onderschat Quo album. Ging juist vooraf aan de grote successen

Ik zie dat ik hier maar 2.5.* aan heb gegeven, vind ik bij nader inzien een fractie te laag. 3.0* 'Somethin...' en 'mean Girl' zijn wel erg lekkere nummers. Maar de grotre succesen moesten nog komen.

Eddie ik ben het helemaal met je eens, ik geef ook drie sterren en ik zal alle Status Quo albums van sterren voorzien. Wat een schande dat de SQ fans zo weinig van zich laten horen!!

Tijd voor rerechtigheid Hans

Ik ben wel benieuwd naar dit album, ik ken alleen een aantal losse nummers die me overigens wel aanspreken, zoals Mean Girl en Something's Going On in My Head. Staat het nummer Nanana 2x op dit album of is dat een foutje in de tracklist?

Nee die staad er twee keer op, wel vaker geloof ikzelfs, alleen op het laatste is het het complete nummer. en er staan nog twee reprise versie's op volgens mij. ik zal vanavond eens kijken ik heb hem op LP (collectors Item )

Lang geleden dat ik deze hoes zag. Hier heb ik ooit de LP van gehad, maar waar die is gebleven. Heeft vast een keer in de zon gelegen, toen kon ik er een mooie fruitschaal van boetseren.

Kwam met toeval enkele weken geleden in bezit van deze cd en was verbaast. Wat een heerlijke plaat. Wist niet dat deze jongens zo muzikaal konden zijn. Heb de cd nu diverse keren gedraaid.

voor de bluesliefhebbers ! luister ook eens naar "ma kelly's greasy spoon"

Steengoede vroege plaat van deze boogie-rockers. Hun eigen stijl was zich goed aan het ontwikkelen en dat hoor je.
Met Mean Girl hadden ze al een voorloper van hun latere grotere hits;
Al was het niet hun eerste, want met Pictures of Matchstick Men scoorden ze al een eerste keer, al was dat dan pure psychedelica !
Maar hier komen de boogie-rockers er dus aan en ze raken stilaan op kruissnelheid !
Prima album ! ****

'Dog of two head' is een hartstikke goed album.
Op dit album is het vertrouwde Quo-geluid te horen: recht toe, recht aan.
De wat langere stukken laten prima gitaarwerk horen, het handelsmerk van Status Quo. Bij optredens gingen de heren flink met hun lange haren schudden en de fans deden hartstikke mee. Ik denk dat Quo de uitvinders van het headbangen moeten zijn. Led Zeppelin en Deep Purple konden er ook wat van.
In kleine stukjes wordt er naar de song 'Nanana' toegewerkt.
Hoewel dit album uit 1971 komt, werd 'Mean girl' hier pas in 1973 op single uitgebracht, met 'Everything' van het vorige album op de achterzijde. Quo stapte over naar Vertigo waarvoor ze 'Piledriver' opnamen. Ze hadden in Engeland succes met 'Paper plane', 'Caroline' en 'Roll over lay down' en de vorige platenmaatschappij Pye bracht regelmatig oud Quo-werk uit om van het nieuwe succes van deze band te profiteren.

Eerste rockplaat van Status Quo uit 1971 waarmee ze de psychedelische 60's definitief achter zich zouden laten, al zouden de grootste hits na '72 volgen. Vergeleken bij hun werk uit die periode een verademing waar vooral zanger Francis Rossi (samen met Richard Parfitt het langst gebleven lid) nog veel plezier aan zou beleven. Daarom werd Dog Of Two Head destijds als hun eerste echte album (hoewel dat voor vele andere fans weer Piledriver is) gezien maar is toch nog relatief experimenteler dan het latere werk. Een nummer als Gerdundula, wat op zich een goed nummer is, zou minder voor de hand liggen. Ook de keuze voor een paar fragmenten van Nanana waarvan nummer 9 de volledige versie is. Wel vormt deze plaat de basis voor de Quo's rock 'n roll-stijl met als meest representatieve voorbeelden het ijzersterke Umleitung, Mean Girl en Railroad. Nostalgische plaat, letterlijk nostalgisch vormgegeven als een compacte LP. Zeker perfect om medefanatici die het (nog) niet bezitten te imponeren.

Glad vergeten
Vijf sterren heb ik gestemd.
*****

ook ik geef een hele dikke vijf voor deze geweldige plaat. Samen met Ma kelly het beste wat ze ooit gemaakt hebben. Gewoon lekkere zeer opwindende gitaarrock . Waarvan het geweldige umleitung en someone's learning met zijn tomeloze inzet het absolute hoogtepunt van deze plaat is . prachtige obsederend gitaargeweld . Gerdundula is ook vreselijk leuk en heel erg aanstekelijk.......kortom er staat geen enkele misser op deze fantaaaastiese pure bluesboogierock plaat........voor de rest kan ik me helemaal vinden in martyn's8 recensie....waarvan akte ! ( toch vind ik ma kelly de eerste rockplaat...(is it really me/gotta go home!!)

Na de grote successen hoor.
Status Quo heef 2 bloeitijden gekend, heel in het begin met Pictures of Matchstick Men, Ice in the sun en GreenTambourine.

Daarna poosje rustig en toen begon het met Paperplane en mean girl.


ik ook maar heb mijn lp's allemaal weggegevn.

Umleitung blijft toch hilarisch goed! Achtung Baby!

Dat is: 3 akkoorden?

Net een soort verlengde EP, deze uit 1971. Plaat met een verhaal dat al begint als je de Siamese hondentweeling ziet. Liefde dat maar niet van de grond komt en als het erop aankomt dan nog met misselijke onderbuikgevoelens blijven zitten ook. Can I come because I need your love? Na het aanhoren van de songs en met een beetje geluk vast wel. Emoties waar velen zich in kunnen herkennen. Tussenfragmenten uit Nanana zijn volgens mij goed bedoeld maar hebben als herhalingen op plaat geen meerwaarde. Verder verbind dit album niet alleen de honden op de hoes met elkaar maar vormt tegelijk een mooie overgang tussen de post-psychedelica rock en de rock 'n roll waar het naartoe ging.

Lekkerder bluesrock dan 'Railroad' van dit album bestáát volgens mij niet.

Toch wel een erg goed album van Quo! Nog niet onder druk van een maatschappij om hits te scoren maar nog lekker ongecompliceerd muziek maken met je maten! De gretigheid en spontaniteit spatten werkelijk van dit album af! Enig minpuntje vind ik het herhalen van Nanana. Voor het overige is het puur genieten!!
Wie denkt te weten dat Quo alleen maar hapklare hits maakt moet dit album maar eens luisteren!

Prima album van Quo. Umleitung is een tikje saai, des te beter zijn something's going on in my head, Mean girl, Railroad en Someone's learning. Met die extractions van Nanana rekken ze de plaat twee minuten, meer nut heeft het niet. Gerdundula en de complete Nanana zijn wel leuke nummers.

Je kunt hier niet de vole punten voor geven.
Als je 3 dezelfde nummers op een plaat zet en
ze voegen niets toe, dan heb ik mijn bedenkingen.

Hij haalt nog wel een voldoende, zonder de nanana een ruime voldoende.

Somethings going on... behoort tot de top 10 van Quo nummers

Helemaal mee eens!
Hoogst irritant is het zelfs vind ik maar ja, zal de dope wel geweest zijn destijds

Vind dit niet zo'n sterke Quo plaat. Opvolger Piledriver had veel betere nummers en rockte ook echt. Dit is het toch allemaal een beetje net niet.

Gewoon een lekker ongecompliceerd plaatje. Prima nummers - met Gerdundula en Umleitung als mijn favorieten. Sommige andere nummers nog erg poppy. Het echte Status Quo werk kwam pas later - maar dit klinkt al lekker. Jammer van het wat mislukte Nanana-opsplitsexperiment.

Net gevonden op vinyl in de kringloop! 1,50. en in prima staat. dikke plaat geen krassen en gave hoes. ben helemaal geen Quo fan, maar deze plaat gaat er wel in! 4* dat genoeg?

De nieuwe Status Quo stond hier nog een beetje in de stijgers. Athans dat gevoel heb ik altijd bij deze plaat. De echte Quo stond pas op bij Piledriver. Af en toe hoor je welliwaar waar Quo naartoe zou gaan. Maar echt vlammen doet de band niet echt. Railroad komt daar nog het meest bij in de buurt. De rest is niet echt super wat mij betreft.

Bij de volgende vijf studio platen begon mijn oude liefde pas echt te knallen. Met als afsluiter Status Quo Live!

Mean girl, Something going on in my head, Someone's learning en het vet relaxte Umleitung mogen er anders ook echt wel zijn vind ik. Al snap ik wel dat sommigen het allemaal nog een beetje net niet vinden. Dat het album aan de korte kant is helpt wellicht ook niet mee. Zeker niet als je bedenkt dat er 3 opvullertjes opstaan...

Dat Nanana haalt het niveau wel naar beneden, want verder staan er toch wel aardige nummers op. Alleen is de zang zo vlak.

*** Umleitung ***

Voor mij is dit juist de beste Quo: Ma Kelly's - Dog - Piledriver - Hello - Quo!
Periode 1970-75 dus ... vijf super elpees!
Toen later Alan Lancaster ook nog vertrok werd het ...... veel minder.