Intergalactic Lovers - Greetings & Salutations (2011)

Na het zien van de bandnaam dacht ik: "Het zoveelste indiebandje dat de hemel wil bestormen." Na het luisteren van dit album is mijn beeld echter totaal veranderd. Intergalactic Lovers, een nieuw bandje uit België kwam afgelopen maart uit met hun debuutalbum Greetings & Salutations.


Zoals ik al zei had ik de verwachting dat dit het zoveelste bandje was dat met flitsende gitaartjes en wat elektronische bliepjes de alternatieve scene betrad. Niets is echter minder waar. Het Go Back to the Zoo-gehalte van deze band is op zijn minst zeer laag te noemen. Na het eerste nummer stel ik mijn verwachten gelijk bij. Het nummer Shewolf is een fantastische opener. De stem van de zangeres Lara Chedraoui klinkt fantastisch en creëert een heel volwassen sound.


Na Shewolf staan er nog vele andere nummers op die mijn aandacht trekken. Het nummer Delays dat in een aflevering van De Wereld Draait Door gespeeld werd afgelopen seizoen is hiervan een uitstekend voorbeeld. Het is een wat meer uptempo nummer dat makkelijk in het hoofd blijft hangen, maar niet op een vervelende manier.


Intergalactic Lovers zijn er in geslaagd om een album te maken. Met een album bedoel ik dat het een geheel is en niet een verzameling mooie nummers. Er zitten weliswaar een paar nummers in die ik iets minder leuk vind, maar het past allemaal in het geheel, zo ook de uitschieters als Shewolf, Soul for Hire, Delay en Bruises. Het album is een soort verhaal geworden en heeft echt zijn eigen sound. Het is geen 13 in een dozijn. Tegelijkertijd kan je ook niet zeggen dat het geheel ontoegankelijke muziek is, de eerste luisterbeurt wekt de interesse met een aantal nummers en later komt de schoonheid van meerdere nummers aan het licht.


Ik ben van mening dat dit een van de betere debuutalbums van het jaar is. Bovendien vind ik het veel beter geslaagd dan het onlangs uitgekomen album van die andere Belgische band, dEUS. Kortom, heel knap gedaan.

klik

Naar aanleiding van Liquid Love, de nieuwe plaat van de Lovers, ben ik hun eerdere albums weer eens wat meer aan het draaien. Ik recupereer wat stukken van mijn bericht uit 2015, maar gewoon omdat ik op een aantal vlakken daar nog hetzelfde tegenover sta. Zo is en blijft Lara Chedraoui voor mij de voornaamste aantrekkingskracht bij de Intergalactic Lovers. De manier waarop zij als een elfje over het podium dartelt en ondertussen de meest zielroerende teksten uitstoot... Ze wordt begeleid door een uitstekende band, maar dit is zo'n gevalletje van een frontvrouw die alle aandacht naar zich toe trekt. Of dat nu in het erg aanstekelijke Delay is of in het met emoties doordrenkte Bruises of een meebruller zoals Howl, ze geraakt overal mee weg. Soms oogt dit nog wat onevenwichtig qua tracklist, maar verder is dit meer dan 10 jaar later nog altijd een debuut om U tegen te zeggen. En dan te bedenken dat ze indertijd nog een aantal nummers links hebben laten liggen, want zo'n Feel For You en Gimme (die zijn uitgebracht op de vandaag niet meer te vinden Intergalactic Lovers EP uit 2010) mist op het album. Om nog maar te zwijgen van een pareltje als Help Me Make It Through The Night (dat de B-kant was van de Feel For You single), maar dat hebben ze gelukkig nog wel eens gespeeld bij de Toots sessies in 2014. Toch knap hoe de groep van in hun prille periode zo'n herkenbaar geluid wist te brengen. Ik ben benieuwd naar wat Liquid Love gaat geven, maar de gelijknamige single belooft al veel goeds.