Live - Secret Samadhi (1997)

Laatste redelijke album van deze band. Hierna gingen ze volledig overstag voor het grote publiek en was het afgelopen met het weinige dat deze band nog had te bieden.

Deze opvolger van meesterwerk 'Throwing Copper' mag er nog best zijn. Toch begon Ed zich in deze periode al langzaam op te werpen als de nieuwe messias waarna het eigelijk gedaan was met deze band.
Secret Samadhi begint hier en daar al spirituele trekjes te vertonen, maar nummers als 'Rattlesnake', 'Lakini's Juice', 'Ghost', 'Freaks', 'Gashead Goes West', en vooruit 'Turn My Head' zijn wel gewoon van behoorlijk kwaliteit. 4*

Dit vind ik een ontzettend ondergewaardeerde plaat. Die duistere, haast freaky kant van Live is de kant die ik het liefste beluister. Natuurlijk "Throwing Copper" is met recht een cultalbum van de jaren '90. Maar deze opvolger heeft mijns inziens te weinig krediet gekregen.

Muzikaal kan dit nog goed mee met 'Throwing Copper' (Lakini's Juice is gewoon hun beste nummer), maar tekstueel begint dit al zwaar de keel uit te hangen.

Alles hierna is gewoon bagger (Op 'the distance' staat ook nog wel 'iets').

Muzikaal in het verlengde van hun vorige "Throwing Copper" en dus minder verrassend, alleen klinkt het iets verfijnder en spiritueler en is de zang van Ed Kowalczyk (de grootste troef van Live) zo mogelijk nog sterker.
"Rattlesnake", "Lakini's Juice" en "Freaks" vind ik de beste nummers op dit in het geheel prima schijfje.

Ik denk dat ik deze net iets meer prefereer boven Throwing Copper. Alhoewel ik die laatste vaker heb gehoord, vooral op tv en radio. Beide zijn top albums uit de jaren '90 rock muziek. Hierna werden ze inderdaad iets prekeriger en gingen ze zich meer als rock star gedragen, alhoewel The Distance to here een paar van hun beste nummer bevat. Vanaf die VI plaat hield het voor mij op. Secret Samadhi is nog lekker rauw, hard en melodieus. Het einde van Lakini's Juice vindt ik erg mooi en verder blijven o.a. Turn my Head, Freaks en Graze top songs.

Ik vind dit een goede cd van live. De stem kan ik erg waarderen.. Ik heb deze cd gevonden in me vaders collectie.

Ik kan de zang van Ed K. erg waarderen, jullie hebben het allemaal over dat dit album nog heel rauw is.. dat vind ik wel meevallen.. of zijn de volgende live albums veel rustiger gepolijster dan dit??

Zoals meer mensen hier, vind ik dit ook het laatste echt goede Live album. Die donkere sfeer over de hele plaat, spreekt me heel erg aan. Songs als Freaks, Lakini's Juice, Graze, Rattlesnake en Insomnia and The Hole In The Universe zijn echt heel erg lekker. De Live van nu (eigenlijk al vanaf 2001) heeft dat duistere totaal overboord gegooid en dan krijg je van die baggerplaatjes als Overcome. Jammer, hoop dat ze nog voor 1 plaat de holy spirit kunnen vervangen voor echt SPIRIT zoals op deze en Throwing Copper.

Laatste écht goede plaat van LIVE, daarna werd het helaas wat te mainstraim. Het album rockt lekker en heeft een 'donkere' sfeer. Zoals ook op het vorige album past de hoes daar weer geweldig bij.

Amen.

"Amen" zegt men aan het slot van een religieus gebed. Ik kan aan "Secret Samadhi (1997)" weinig religieus ontdekken. Of bedoeld West te zeggen dat hij instemt met het feit dat Secret Samadhi (1997) het laatste, echt goede, album van Live is. Maar ook dan zeg ik geen "amen". "Secret Samadhi (1997)" is inderdaad een heel goed album maar opvolger "The Distance to Here" en voorganger "Throwing Copper" vind ik persoonlijk beter.

Ik vind dit één van de beste Live albums. Al kan ik hun laatste en Birds of Pray ook wel waarderen. Gas Hed Goes West vind ik een fantastisch nummer, maar ook nummers als Turn My Head en Unsheathed zijn gaaf. Live is Live trouwens ook (nog steeds) een geweldige band.

Heropsychodreamer blijft voor mij een heeerlijk nummer

Ik moet zeggen dat dit toch wel een heel modder vet album is!

Ik ben altijd wat 'rommelig' door de discografie van Live geskipt. Toen in 1994 Throwing Copper verscheen was ik snel een liefhebber en nog steeds vind ik dat album erg goed. Ik bleef toen lang twijfelen over Mental Jewelry (in die tijd had je nog geen termen als 'pindakazen') en tot op de dag van vandaag heb ik dat album niet beluisterd.
Het album dat 5 jaar later pas volgde voor mij was The Distance to Here en V volgde daar netjes achteraan. Birds of Pray heb ik gelaten voor wat het was en toen kwam Songs from Black Mountain, dat me weinig meer deed.
Heel opmerkelijk dus dat pas na release van dat album Secret Samahdi volgde, want buiten de bekendere nummers had ik daar nog nooit wat van gehoord terwijl het toch nog redelijk te pruimen viel las ik her en der.
Het maakt verder ook niet zo veel uit natuurlijk: ik vind dit een prima album met aardig wat grote gebaren, maar daar heb ik op z'n tijd geen enkel probleem mee en ik behoor zeker niet tot het legioen Live-tegenstanders.

Deze plaat opent met drie van de sterkste Live-nummers ooit. Freaks is ook nog dik in orde. Over het geheel genomen is Secret Samadhi toch wat zwakker dan het monumentale Throwing Copper, dat van begin tot eind helemaal raak is.

Secret Samadhi vind ik het beste album van Live. Hierna werd het alleen maar minder.

Over de nummers van dit album hangt een donkere sfeer die ik wel kan waarderen.

Muzikaal is deze verreweg superieur aan Throwing Copper, tekstueel ben ik wel met je eens, de bagger hierna ook overigens, alhoewel ik The Distance from Here nog regelmatig draai, en nog wel met enig plezier ook....

Live was eens zó goed!

What went wrong? They're only in it for the money?

Zoals zoveel andere bands...

Inderdaad. Throwing Copper was een sterke plaat, maar dit album mag muzikaal dan wel goed zijn, de gedrevenheid was er toch wel een beetje vanaf. Dat ze ineens in Armani-pakken stonden op te treden was ook een beetje jammer.

"Een beetje jammer...."

Ik ben er definitief uit: Voor mij is dit het beste Live album.

We're on speaking terms....

Waarom is volgens jou deze beter dan Throwing Copper, Nick?

Mag ik? Dieper, spannender, gevarieerder, volwassener....

Tuurlijk mag je.

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik dit album voor het laatst gedraaid heb. Zou hem nog eens moeten horen om mijn mening goed te kunnen verwoorden. Ik kan het nu niet zo 123 benoemen.

Wie kopt 'm in ?