John Miles - Rebel (1976)
mijn stem
67 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: London
-
Music (5:58)
-
Everybody Wants Some More (3:38)
-
Highfly (3:53)
-
You Have It All (7:01)
-
Rebel (3:19)
-
When You Lose Someone So Young (4:35)
-
Lady of My Life (4:08)
-
Pull the Damn Thing Down (7:18)
-
Music [Reprise] (2:11)
-
Jose * (3:03)
-
You Make It So Hard * (3:04)
-
There's a Man Behind the Guitar * (3:59)
-
Putting My New Song Together * (4:21)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
42:01
(56:28)
3
geplaatst: 28 juli 2021, 12:06 uur
Bovenstaande discussie nog eens nagelezen. Over smaak ...
De CD-versie uit 1987 teruggevonden op de kofferbakmarkt van Schoorl en nog eens zo onbevangen mogelijk (ik weet het: dat lukt niet, want altijd bevooroordeeld) beluisterd in de huiskamer. De honden sliepen gewoon door, kan ik melden, wat ze bij sommige andere platen niet doen. En ik noteer dat als winstpuntje voor de heer Miles.
Laat ik er zelf dan wat van vinden: mooi debuut. Lekkere randsymfonische muziek en fijne oefening voor producer Alan Parsons en arrangeur Andrew Powell om de hier uitgevonden kunstjes door te trekken naar het eigen Alan Parsons Project.
De opener kan ik natuurlijk dromen. Het lijkt me een verdienste, maar kan net zo goed verkeerd uitpakken in de beoordeling. Rebel is een met orkest gevulde, daardoor wat bombastische plaat inderdaad. John Miles is best in staat een goede song te schrijven, al is hij nog wel duidelijk op zoek naar een eigen stijl.
When You Lose Someone So Young kan zo uit het boekje van Elton John komen en Lady of my Life is een weinig verhulde nadoenerij van Stevie Wonder.
Niet alles is sterk genoeg voor de hoofdprijs, maar de paar fraaie songs zijn genoeg voor een ruime voldoende. En nogmaals: hier is The Alan Parsons Project proefrondjes aan het draaien, en dus valt er productioneel heel wat te genieten. Geen toeval dat Miles regelmatig op de Project-albums als vocalist optrad.
De CD-versie uit 1987 teruggevonden op de kofferbakmarkt van Schoorl en nog eens zo onbevangen mogelijk (ik weet het: dat lukt niet, want altijd bevooroordeeld) beluisterd in de huiskamer. De honden sliepen gewoon door, kan ik melden, wat ze bij sommige andere platen niet doen. En ik noteer dat als winstpuntje voor de heer Miles.
Laat ik er zelf dan wat van vinden: mooi debuut. Lekkere randsymfonische muziek en fijne oefening voor producer Alan Parsons en arrangeur Andrew Powell om de hier uitgevonden kunstjes door te trekken naar het eigen Alan Parsons Project.
De opener kan ik natuurlijk dromen. Het lijkt me een verdienste, maar kan net zo goed verkeerd uitpakken in de beoordeling. Rebel is een met orkest gevulde, daardoor wat bombastische plaat inderdaad. John Miles is best in staat een goede song te schrijven, al is hij nog wel duidelijk op zoek naar een eigen stijl.
When You Lose Someone So Young kan zo uit het boekje van Elton John komen en Lady of my Life is een weinig verhulde nadoenerij van Stevie Wonder.
Niet alles is sterk genoeg voor de hoofdprijs, maar de paar fraaie songs zijn genoeg voor een ruime voldoende. En nogmaals: hier is The Alan Parsons Project proefrondjes aan het draaien, en dus valt er productioneel heel wat te genieten. Geen toeval dat Miles regelmatig op de Project-albums als vocalist optrad.
* denotes required fields.