Little Feat - Waiting for Columbus (1978)

Ultieme live-album van een band die ik in 2004 live (Bospop Weert) heel erg vond tegenvallen. Vooral de Rhino-versie met niet eerder uitgebracht materiaal is interessant. Subliem geluid, schitterend album.

Zoals ik al eerder schreef: Lowell je wordt nog steeds gemist.

vandaag gekregen, vanavond luisteren!

hmm..het is echt geen slechte cd, goed optreden.maar magnifiek?in mijn ogen niet.lijkt ook wel érg veel op The Band naar mijn mening, soms dacht ik dat ik per ongeluk een cd op had staan van The Band.een 3.5, zeker niet minder.

Ik vind dit wel een heerlijk live-album.

Mooie registratie van een band in vorm.

4 sterren toch ! ****

Werkelijk steengoeie live registratie van een onderschatte band, die dankzij voorman Lowell George enigszins bekendheid verwierf.

Jammergenoeg veel te laat opgenomen deze plaat. George nam alle zangpartijen opnieuw op in de studio en da's helaas te horen.Ik heb de DeLuxe uitvoering maar eens voor mijn verjaardag gevraagd, want je wilt toch alles wel hebben waar Lowell op staat, maar kwa intensiteit en pure speelvreugde haalt dit album het niet bij de Electrif Lycanthrope bootleg.

Droombolus, brother,

Ik ben met stomheid verbaasd. Jou mening staat averechts tegenover de mijne.
Is deze plaat van een van jou favoriete bands niet meer 2,5 waard?
Lowell George zingt naar mijn mening juist de sterren van de hemel en de speelvreugde spat er van af.
Al jaren boeit deze plaat van het begin tot het eind en ik beschouw Little Feat samen met The Who, Led Zeppelin en Deep Purple tot de Eredivisie van de "Live" bands.
Dat er in de studio hier en daar wat oneffenheden zijn bijgesteld mag toch niet zo'n grote invloed op je stemgedrag hebben?
Ik heb er in ieder geval geen moeite mee, bijna alle Live registraties worden in de studio bijgewerkt.


Neemt niet weg, dat je me heel nieuwsgierig hebt gemaakt naar die bootleg. Hoe kan ik eraan komen?

Hoi Droombolus,

als je het eerdere live-werk van Little Feat waardeert, probeer het dan eens met Late Night Truck Stop (2cd, 1973). Meer recht-toe-recht-aan, en vooral Dixie Chicken werk.

Droombolus mag graag een beetje mopperen,
dan zal hij wat ik één van de mooiste live registraties vind van The Feat ook wel niet zo waarderen: namelijk de DVD Little Feat Rockpalast Live; een optreden een jaar eerder dan deze plaat.

Ook daar de nodige technische problemen ( veel voorkomend tijdens live optredens destijds) en soms idiote camera-shot keuzes, maar een Feat die net als op Waiting for Columbus laat horen (en zien) dat er maar weinig live bands hun niveau haalden.
Ze waren gewoon een erg coole live band, in de goede zin van het woord. Ben blij dat ik dat zelf nog heb mogen meemaken.

Ik heb het Little Feat Rockpalast live optreden nog goed in herinnering.Geweldig ondanks kleine technische problemen.

En met Waiting for Columbus is er ook niets mis mee. Schitterend album!

Zojuist voor de eerste keer beluisterd. Een stevig aantal nummers zweeft ergens rond perfectie. Een band die boogiet, woogiet, honkie tonkt en funkt als geen ander. Gro$artig!

Everybody come join the band, oh, oh, oh,ooooh.......
Toch een van de allerbeste livealbums die ik ken (en ik ken er aardig wat). De sfeer, het speelplezier, alles spettert de speakers uit. Payne is hier nog net niet zo opdringerig als hij later zou worden. Wederom louter hoogtepunten op dit album, al blijf ik waarschijnlijk altijd een zwak houden Fat Man in the Bathtub.

Oh jaaa.....deze had ik als dubbelelpee eind jaren zeventig en draaide ik toen grijs. Willin' is nog steeds een van de mooiste songs aller tijden. Er is ook een versie van Steve Earle van. Die is minstens net zo mooi. Staat op zijn album Sidetracks

Ik heb Wailting for Columbus ooit uitgeleend en nooit meer terug gekregen, dus al 25 jaar niet meer gehoord. Ik ga er gauw achteraan.......op cd dan wel te verstaan want die LP kan ik niet meer draaien en ik weet sowieso niet meer aan wie ik die uitgeleend heb in 1980

Er is een nieuwe, perfect klinkende dubbelcd-uitgave. Ok, ik wist dat ze gesneden hadden om de dubbelelpee op 1 cd te persen, maar gelukkig zijn ze er weer bij:
- Don't Bogart That Joint
- A Apolitical Blues
Op CD 2.
Wat ik niet wist: oorspronkelijk had WfC een driedubbelelpee moeten worden, en ook toen is er wat weggesneden:
- One Love Stand
- Rock And Roll Doctor
- Skin It Back
- On Your Way Down
- Walkin' All Night
- Cold, Cold, Cold
- Day At The Dog Races
nu ook op cd2! En om de cd op te vullen:
van "Hoy Hoy":
- Skin It Back
- Red Streamliner
- Teenage Nervous Breakdown
Day At The Dog Races vind ik 100% "Little Feat zonder Lowell George" en ik luister er naar met bewonderende ergernis, en de nummers van Hoy Hoy waren niet nodig geweest.
De rest van de "nieuwe" nummers is geweldig!

Sorry guys,

Ik was hier al een tijdje niet meer langs geweest



Die heb ik gelukkig meteen gekocht toen ie uitkwam want is weer heeeel snel uit de handel genomen. Op zich is het geen slechte CD , maar je kunt horen dat de toen nieuwe bezetting nog niet echt op elkaar ingespeeld is en vooral op CD 2 wordt de geluidskwali wel heel erg bedenkelijk.
Uit deze periode is ook een "echte" 70s bootleg, Aurora Backseat. Die is denk ik iets later opgenomen, de band begint daarop al aardig op stoom te komen en in z'n geheel bevalt die me beter dan LNTS .........




Je kunt ook zeggen dat ik krities blijf, zelfs op mijn muzikale helden En inderdaad: Ik heb Rockpalast op video en vind het niet echt super en het haalt ook niet de klasse die ze op Pink Pop 76 nog wel hadden.
Het is opgenomen na de release van Time Loves A Hero, een album waarop Lowell George vooral schittert door afwezigheid en je ziet op de beelden dan ook duidelijk ( figuurlijk dan toch in ieder geval, want de belichting zuigt ... ) dat het hem allemaal niet meer zo erg boeit. Blijft Feat natuurlijk wel een wereldband, alleen dan zonder extra toegevoegde waarde .........

Ook ik prijs mijzelf gelukkig dat ik ze 2x live gezien heb, in 75 op het Warner Bros Festival en in 76 in Ahoy' ....... En dan vragen ze me nog regelmatig waarom ik nooit meer naar concerten ga ........

Ik heb ook de special remastered version dubbel cd
echt een geweldige live registratie

Indrukwekkende liveplaat van Little Feat .
Een band met een enorme muzikale bagage , want het musiceren is groots hier . De kiene ritmische overgangen zijn soepel en de heren draaien hun hand nergens voor om .
Of het nu Country , Blues , Funk , Rock of Jazz is , geen punt .
Hier nog met Lowell George en dat waren toch de hoogtijdagen .
Briljant componist met een eigen stijl en in de liveuitvoeringen met verrassende wendingen gespeeld .
Feitelijk allemaal sterk materiaal . Willin' ( geweldige countrysong) , het ritmisch lekker tegendraadse Fat Man In The Batthub en het lekker lang uitgerekte Dixie Chicken zijn mijn favorieten .
Een genot deze plaat , werkelijk waar !

Ja dat klopt Bikkel. Ik heb deze liveplaat in de jaren 70 grijs gedraaid. Daarna, met het wegdoen van mijn lp-collectie (een daad die ik later erg heb betreurd) ben ik Waiting for Columbus uit het oog verloren. Maar ik kan me de sound en de sfeer nog heel levendig voor de geest halen. Opwindend, razendknap,top geluidskwaliteit.

Ik heb daarna nooit naar de oudere studioplaten van Little Feat geluisterd, vooral omdat er niks meer verscheen. Alleen The last Record Album kende ik, maar dat was volgens mij al zonder Lowel George en die was toch wel heel essentieel.
Toevallig ben ik een paar dagen geleden de oude feetplaten Dixie Chicken en Feets don't fail me now tegen gekomen. Hun vroege jaren 70 werk dus eigenlijk.
Hoewel waiting for Columbus mij uitstekend beviel heb ik me destijds eigenlijk nauwelijks verdiept in het studiowerk van deze band...raar inderdaad, maar ik was nogal wisselvallig in mijn smaak indertijd.
Dixie Chicken en Feets don't fail me now dus. Na dertig jaar ga ik dan toch een vervolg geven aan Waiting for Columbus

Ik ben ook eigenlijk net begonnen met het ontdekken van deze grootse band .
Van de latere periode heb ik Let It Roll op Lp .(volgens mij was dit de comeback plaat zonder Lowell George )

Gisteren een Dvd gekocht van een concert uit 2003 .
Genaamd : Highway Act Live In St. Louis 2003 .
Koopje ; 7 Euro .

Ik moet deze nog bekijken .

Onderstaande zijn links naar filmpjes van het optreden van Little Feat op Pinkpop 1976:

Fat Man In The Bathtub
Rock & Roll Doctor
Feats Don't Fail Me Now
Skin It Back
Cold Cold Cold
Teenage Nervous Breakdown

Maf, ik zie die mooie post van Antonio nu pas voor het eerst.
Dank daarvoor.

De beelden brengen weer allerlei herinneringen omhoog.
Zoals bijvoorbeeld die twee vrienden uit Cincinnati , Ohio, die er niks van begrepen dat zij als Yanks nog nooit van deze band hadden gehoord, terwijl ze in ons land toen toch al echt behoorlijk 'hot' waren.

En dat voor de tweede keer, want in '72 hoorden ze ook al voor de eerste keer de Eagles bij mij thuis, terwijl Joe Walsh al hun grote locale favoriet was.
Maar ja die zouden pas jaren later elkaars pad kruisen.

Thanks Antonio. Super die beelden. ik was daarbij als jonge twintiger.
M'n herinneringen zijn wat vaag, maar dat lag aan iets anders denk ik.

Heeft iemand trouwens hun laatste concert in Paradiso gezien? Benieuwd hoe dat was.

Geweldige live plaat van een legendarische band.

Allemachtig, wat is de versie van Rock & Roll Doctor op dit album toch ontzettend magistraal.
Vooral dat instrumentale stuk vanaf (ik geloof) 2:30, waar drummer Richie Hayward (wat een heerlijke stijl van drummen had die man toch) even helemaal losgaat !

En wat klinkt Lowell George ook onzettend fijn op met name dit nummer

Misschien ten overvloede, maar er is ook een bijbehorende bootleg DVD (VHS-rip).

Dit live album is opgenomen in het Rainbow Theatre in London en in het George Washington University's Lisner Auditorium in Washington. In die eerste zaal is een pro-shot opname gemaakt.

Het is een leuke bonus bij een behoorlijk sterk live album, al kan ik me ook wel vinden in wat Droombolus schrijft. Ik heb daarom zelf de Expanded Electrif Lycanthrope bootleg ook maar even binnen gehaald.

Dat het een uiterst getalenteerde band was staat echter buiten kijf. Vooral erg geslaagd vind ik deze versies van 'Dixie Chicken' en 'Tripe Face Boogie'.

Deze staat al 15 jaar in mn platenkast, ooit eens uit de uitverkoopbak gehaald. Naar aanleiding van al deze bijna alleen maar positieve reviews voor het eerst eens goed geluisterd. Helaas kan het mij niet zo boeien. Het doet me qua sound en sfeer erg denken aan The Last Walz van the Band, die ook bijna alleen positieve reviews krijgt hier en die mij ook niet zo weet te boeien ( wel 3 x helemaal geluisterd met grote tussenpozen tot ik tot mijn 'eind'-oordeel kwam).

Het klinkt ook best aardig allemaal, je hoort het spelplezier, maar ja, om een of andere manier raakt het me nergens echt. Misschien dat ik deze plaat nog een tweede kans geef over een poosje (als deze plaat dan nog in mijn bezit is, i.e. dat de beperkte ruimte in mijn platenkast niet vergeven is aan een m.i. leukere plaat).

Verbaast me wel waarom de meeste muziek zowel veel voor als tegenstemmers heeft op mume en een plaat als deze bijna alleen voorstanders. Wie snapt dat?

Ga trouwens zo soloplaat van Lowell draaien. Het nummer 'Cheek to Cheek' vind ik namelijk wel al 32 jaar de moeite waard.

Vermoedelijk is dit genre niet helemaal jou ding Matthijs . Little Feat heeft wel wat overeenkomsten met The Band , al is Little Feat wat experimenteler .
Zowel deze als The Last Waltz staan bij mij en velen anderen hoog genoteerd als het gaat om livealbums .
Rock Of Ages van The Band is trouwens ook fantastisch . Maar het kan zijn dat het jou niet aanspreekt . No Big Deal .. toch ?

Geeft niks Matthijs, zolang je Dixie Chicken maar wèl regelmatig draait natuurlijk .....

Dank je bikkel2 en droombolus.
Blijft ergens toch ook beetje onbevredigende gedachte, dat als bijna iedereen het goed vind dat ik het dan ook 'moet' kunnen waarderen. Maargoed, misschien is dat gewoon een illusie...

Ik houd ook niet van Mozart, Bach en Beethoven, Harry Potter (boek/film), The Godfather (films), voetbal en vakanties naar de zon, heb ik me ook bij neergelegd.