Motorpsycho - Roadwork Vol. 4 (2011)

Een dubbel gevoel bij deze dubbelelpee. Zoals vaak bij Motorpsycho zijn de nummers in de live-versies kapstokken om jams aan op te hangen. En dat gaat hier erg goed, er wordt op hoog niveau gemusiceerd. De jams worden puntig gehouden en nergens wordt té ver van het nummer afgedwaald, zoals wel eens het geval kan zijn. Vooral met het opgraven van Wishing Well (oorspronkelijk op de Starmelt-EP) maken ze me erg blij. En de versie van Landslide overstijgt die op Phanerotyme wat mij betreft met gemak.

Waarom dan dat dubbele gevoel? Nou, omdat een Motorpsycho-concert vaak zo'n kleine 3 uur duurt heb ik een beetje het gevoel naar een incompleet stuk te luisteren. Het zijn daardoor meer live-outtakes, waarbij het concert-gevoel ontbreekt. Wat mij betreft mogen ze wel eens een volledig concert uitbrengen in de Roadworks-serie, desnoods een wat korter festival-optreden.