King Creosote & Jon Hopkins - Diamond Mine (2011)

Hé, hij staat er op!

Wat 'n heerlijk plaatje is dit zeg. Alles zit fantastisch in elkaar (met dank aan Jon Hopkins wellicht?) maar de combinatie van beiden blijkt hier dus fantastisch te werken. Ik werd benieuwd door het mooie hoesje van het album, welke een prachtige sfeer uitstraalt. 't Heeft wel wat, en het past ook goed bij de muziek, zo bleek achteraf.

Deze plaat draai ik de laatste tijd maar steeds weer, misschien dat ik hier binnenkort nog wel eens wat inhoudelijks post over dit album.

Tot nu toe:

Wat een superrelaxt plaatje zeg..., echt zo'n strandnummer dat je heerlijk s'avonds op het strand zit met deze muziek en een lekkere temperatuur

helemaal super!!

Fantastisch dat hij erop staat. Een van de mooiste CD's van dit jaar. Weekend beluisterd en je blijft luisteren, Geweldige sfeer, klikt prima, geen favoriet, want de hele CD is een luisterroes !!!!

Ik knalde tegen deze plaat aan op de Luisterpaal. Noch King Creosote, noch Jon Hopkins deden een belletje bij me rinkelen maar de hoes deed me vermoeden dat dit mij zo maar eens zou kunnen bevallen. En jawel de hoes past perfect bij de nostalgie van de muziek. Een knisperend houtvuur à la Lost in the Trees.

Wow, Bats in the Attic is schitterend.

Wat een heerlijk gemiddelde zeg! En 't is nog verdiend ook!

Liep hier bij toeval tegen aan.Hij stond op in de platenzaak en het raakte me meteen.De samenzang op Bats in the Attic deed me denken aan Mark Olson en Gary Louris van The Jayhawks.Het is een album(EP?) wat zich direct onder je schedeldak nestelt en zich daar continue heen en weer botst.De beetje klagerige zang is nergens vervelend en de sfeer die de nummers weten op te roepen is heerlijk relaxed .Een album wat in dit prille muziekjaar zich nu al hoog in mijn top 10 nestelt,met een hele grote kans daar tot het eind te verblijven.

Instrumentaal is dit sowieso al een prachtplaat. Het enige waar ik af en toe over twijfel zijn de zalvende, uitgesmeerde vocalen. Met uitzondering van het werkelijk prachtige Bats in the Attic. De zanger heeft op zich een aangenaam stemgeluid, dus al met al is dit zeker een positieve verrassing. Voorlopig een 4 met kans op meer.

Ben het met al mijn voorgangers eens, gewoon een prachtplaat.
Heerlijk, helemaal in mijn straatje..
5

Mooiste album van 2011!

Erg fijn dit. Ik heb het gewoon op de gok geprobeerd, omdat het bovenaan de toplijst van 2011 staat, en ik wel nog maar erg weinig uit 2011 kende. Ik had echter nog nooit van beide artiesten gehoord. Hoesje en genre spraken me wel erg aan. Wat blijkt, erg mooie muziek, waarbij de folk van King Creosote mooi bij de elektronische geluiden van Jon Hopkins past. Erg geslaagd. Dit ga ik nog wel vaker draaien, sfeervolle cd.

Geweldig mooie plaat. Een zeer sfeervolle samensmelting van folk en elektronica.

Mooie, veelzijdige plaat. Soms ouderwetse zeemansliedjes voor het hele gezin, op andere momenten wat meer hipheid door toevoeging van elektronische muziek. En aangezien de speelduur kort is, is het niet moeilijk om geïnteresseerd te blijven. Diamond Mind blijft gedurende het goede halfuur interessant en muzikaal gezien fraai. Het kan rekenen op een mooie beoordeling: 3,5 sterren.

Heel mooi dit. Zojuist weer geluisterd na hem even uit het oog te zijn verloren. King Creosote weet wat mij betreft precies de juiste snaar te raken met zijn hoge en soms wat ijle stem. Het roept emotie op zonder overdreven dramatisch te worden. De gitaar en electronische begeleiding maken het een bijzonder geslaagd product.

Geweldige sfeervolle CD - het was natuurlijk al meerdere keren gezegd. De warme sfeer wordt deels door de nergens overheersende electronica bepaald - zit er erg goed in verwerkt moet ik zeggen. De zanglijnen en overige instrumentatie zijn erg treffend en weten regelmatig het juiste snaartje te raken. Jammer dat ie maar zo kort duurt.

Het klinkt prachtig. De sfeer is heerlijk.
Het doet me een beetje denken aan de cd van Beth Gibbons en Rustin Man.
Kan ik op gezette tijden ook erg van genieten. Dit album klinkt op het eerste gehoor zowat perfect!
Maarrrrrrr, de grote kracht van dit album is wellicht ook z'n grote zwakte. Waar Out of Season nog spannende en ongrijpbare momenten kent is dit een cd die alleen (!?) prachtig een sfeerrijk is.
Tja, wellicht zie ik liever een zwart randje aan perfectie. Het spannende om door de plaat heen te komen.
Wat ik bijvoorbeeld heel erg heb met een favoriet van mij, Bob Dylan, zijn voordracht is niet mooi, maar weet me juist daardoor keihard te raken. Ik vind de voordracht, de instrumentatie, de sound en de sfeer van dit album allemaal prachtig...... En da's wellicht een probleem. Blijft of gaat het dan wel boeien??? Ik durf het nu nog niet te zeggen....

Ik moet bekennen dat ik nu afga op mijn eerste gehoor en dus nog geen defintieve conclusies ga verbinden aan deze plaat. Ik ga 'm zeker nog regelmatig beluisteren, en wellicht nog een definitief oordeel later.

De voor velen onbekende folk-artiest King Creosote werkt op dit album samen met Jon Hopkins, o.a. bekend van zijn medewerking aan de eindtune van Coldplay's album Viva la Vida. Hopkins' solo-album Insides uit 2008 is ook zeer de moeite waard voor liefhebbers van melodische electronische muziek.

Op Diamond Mine bundelen deze heren hun krachten, met als resultaat een werkelijk prachtig product. King Creosote weet, met zijn hoge en ietwat ijle stemgeluid, emotie in de muziek te leggen zonder dramatisch te worden. Onder de begeleiding van piano- en gitaarklanken en met de toevoeging van Hopkins' warme electronica, komt King Creosote's zang helemaal tot zijn recht. Deze warme, vriendelijke plaat doet denken aan huiselijke taferelen en geeft mooi King Creosote's Schotse herkomst weer. Met een speelduur van een half uur is het album wat aan de korte kant, maar dat zorgt er vooral voor dat je hem nog een keer wil draaien. Diamond Mine is kortom erg aan te raden; een geweldig geslaagde combinatie van folk en electronica!

Zelfs tijdens de eerste beurt klinkt dit al heerlijk.

Wat een ontdekking voor mij is dit, klinkt geweldig en sfeervol. Dus dat prachtige gemiddelde nog maar verder opkrikken

Op hun facebook pagina stond er dat ze nog meer nummers aan het schrijven zijn.
Hopelijk zit er nog een Bats in the Attic tussen!

Heerlijk sfeervolle CD
Bats in the Attic en vooral Running on Fumes vindt ik meesterwerkjes.
Maar de andere nummers blijven daar toch wel op achter
Mooie hoes

Dit is wel heel erg mooi. Hopelijk volgen er nog meer albums in deze samenwerking!

Ken beide namen niet, maar dit klinkt idd. best wel mooi, het heeft voor mijn gevoel ook wat weg van een sfeer a la paranoid android achtige rustige nummers, zoals Radiohead die -in betere tijden- wist te maken.

Ik ontdekte dit plaatje donderdag in Schotland, in Edinburgh... zoals het hoort. Het leven in een kustplaatsje in Fife, Scotland wordt bezongen. King Creosote - Kenny Anderson - is de 'leider' van een groepje Schotse folkmuzikanten en heeft al heel wat platen uitgebracht, in eigen beheer of bij grotere platenmaatschappijen. Met deze plaat heeft hij de Mercury Prize album of the year 2011 gewonnen.

Op dit heel erg mooie plaatje werkt hij samen met een jonge muziek 'whizkid': John Hopkins. Die werkte al samen met Coldplay - piano en sound-effects op hun laatste plaat - en Brian Eno. Door deze opvallende samenwerking ontstaat een soort ambient folk, die erg prettig is om naar te luisteren. Je krijgt zo een mooie samensmelting van oude instrumenten en stijlen en moderne soundtechnieken. Het resultaat is een vrij uniek en oh zo mooi half uurtje.

Mooi, maar ik mis net dat extra randje dat zorgt voor emotie en de daarbij behorende brok in de keel.
Het zit goed in elkaar, heeft een prachtige sfeer maar verdwijnt nog iets te veel naar de achtergrond bij mij.
Dat zegt nog niks want in de toekomst kan dat ineens omslaan en als dat het geval zou zijn dan kan dit uitgroeien tot een zeer geliefd plaatje dat hoog gaat scoren aan het einde van het jaar (Philip Selway, Agnes Obel: zelfde laken een pak en die waardering ging eigenlijk al best rap na de eerste beluisteringen).

Wie weet.... voor nu 'categorie fijn & aangenaam'.

Ik denk dat deze op 1 gaat komen in mijn oudejaarslijst. Diamond Mine wint het daarmee van de nieuwe Spinvis en Bon Iver, Bon Iver.

Ik weet niet of 'ie op 1 gaat komen, maar bij mij komt 'ie ook zeker bij de beste 10..

Hopen een fatsoenlijk hoopje mede-stemmers te krijgen, om dit eventueel een plekje te gunnen in de overall lijst? Zou leuk zijn.

Ik doe in ieder geval mee

Steven Wilson, de man achter Grace for Drowning, die met ongewone muziek toch bijzonder hoog scoorde in de rotatielijst, heeft deze plaat met stip op 1 gezet in zijn eindejaarslijstje, nu word ik toch benieuwd! 'one of the most heartbreakingly beautiful things I think I've ever heard', zei hij erbij...

Ik ben hier ook via Steven Wilson, maar ik ben dr blij om. Wat een mooie muziek! Vooral Bats in the attic is echt heel fijn.