Miles Kane - Colour of the Trap (2011)

super super wat een stem heef tie miles

Zeer goed album van Miles Kane. Dit is zo'n album die je na de eerste keer luisteren direct nog een keer wil luisteren en nog een keer en nog een keer...

Dat heb ik dan ook gedaan en wat mij dan opvalt is dat er eigenlijk niet echt een zwak nummer op dit album staat. Elk nummer zit muzikaal erg goed in elkaar en ik krijg het idee dat de heer Kane vol met muzikale ideeën zit die hij op dit album allemaal heeft proberen te verwerken. Daardoor hoor je wel veel verschillende stijlen en ga je je een beetje afvragen of Miles zelf wel weet welke kant hij nou eigenlijk op wil. Mij maakt het allemaal niet zo heel veel uit, want ik vind al zijn probeerseltjes hier wel leuk klinken.

Voor mij springen Come Closer, Rearrange, My Fantasy, Quicksand, Kingcrawler en Happenstance er het meest uit.

De drum en bass in Come Closer doen me denken aan Radar Love van Golden Earring en dat is niet bepaald een onaangename vergelijking. Het aah-wooh gedeelte klinkt ook erg lekker en ik kan er dan ook niets aan doen om dit met hem mee te doen.

Rearrange heeft een heerlijke feel. Ik weet niet goed welke stijl dit is en waar ik het mee moet vergelijken, maar het klinkt in ieder geval erg lekker. Dit zelfde geldt eigenlijk voor My Fantasy.

En dan Quicksand, echt een lekker catchy nummer met dat "pa-pa-pada" koortje er in.

Kingcrawler heeft echt een heerlijke opzwepende beat die mij met veel plezier door dit nummer loodst.

In Happenstance vind ik de vocale inbreng van Clémence Poésy erg prettig klinken. Echt een geweldig mooi nummer. Zoals ze hier tegen elkaar in zingen en met elkaar zingen is echt mooi in elkaar gezet. Heerlijke stem van Clémence.

Ook live is Miles Kane leuk en komen de nummers van het album helemaal tot leven
Live in Bitterzoet Amsterdam

Dit klinkt geweldig goed na een eerste luisterbeurt. Inhaler, Come Closer en Rearrange springen er voorlopig uit.

Heel behoorlijke eerste soloplaat van Miles Kane!

Van mij had het nr. My Fantasy gerust op het album achterwege kunnen blijven (ik heb het numer toch echt vier vier kansen gegeven). Leuk die medewerking/'namedropping' van Noel Callagher, maar ik vind het eerlijk gezegd een 'draak' van een nummer en de bijdrage van Callagher weinig toevoegen!

Het nummer zorgt jammergenoeg voor een vroegtijdig dipje in de plaat!

Miles Kane bewijst met dit solodebuut (ook grotendeels zonder Alex Turner) namelijk over genoeg eigen muzikale kwaliteiten te beschikken. Daar heeft ie een figuur als Noel Callaher in mijn ogen helemaal niet bij nodig!

Ik heb het gevoel dat iedereen bij 'My Fantasy' te veel op Noel Gallagher let, ipv op het nummer op zich. Ik vind het een erg mooi nummer, een van mijn favorieten van het album. Het "Oooh darling!!" stuk klinkt erg lekker!

Maar... Er gaat echt niets boven Kingcrawler! Wat een geweldig nummer is dat!!

En voor iedereen die dit constant zijn eerste soloplaat noemt, vergeet zijn album Rascalize met the Rascals niet! Ik vind dat ook echt een superalbum die ik iedereen kan aanbevelen!

Ik heb deze plaat aangeschaft naar aanleiding van het nummer Rearrange. Momenteel heb ik deze plaat al een 10 tal keer beluisterd. Van in het begin had ik een goed gevoel bij het album en dat heb ik nu nog steeds. Mijn absolute favoriete nummers zijn: Rearrange, come closer en inhaler. De overige nummers zijn oké maar die geef ik nog wat tijd vooraleer ik ze beoordeel. Voorlopig een dikke 3,5.

Ik vind dat de stem en manier van zingen van Miles Kane veel kenmerken heeft van Alex Turner (frontman van de arctic monkeys). ik heb ook gelezen op het internet dat alex turner het album praktisch volledig geschreven heeft. Ik vraag mij dan af in hoeverre men dan kan spreken over een authentiek album (wat ik toch belangrijk vind).

Onbekend met het samenwerkingsproject: van Kane & Turner?:
The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement , van een paar jaar geleden?
Ik ben er juist van overtuigd dat dit echte Kane composties zijn, hooguit met goed advies van Turner. Herkenbaar aan de lichtvoetige elementen. Turner is altijd wat zwaarmoediger.
Miles is ook met teksten rechtlijniger en gebruikt meer herhaling dan Alex.

Aha..een nummer met als gast Noel Gallagher..verbaast mij niets. Ik vind Miles eenzelfde zeurderige zeikerige stem hebben als Gallagher. Een irritante onsympathieke stem, met dito uitstraling. Maar goed...das mijn beleving. Heb maar 1 nummer uit kunnen zitten, daarna er doorheen gezapt, maar nope niet mijn ding, dus ook geen stem.

Come Closer en Rearrange zijn alvast erg lekker. De rest van het album krijgt zeker een kans.

Leuke indie-pop met rockinvloeden. Rather dan andersom.
Niet helemaal mijn stijl maar niet onaardig.

Teksten zijn leuk en beter dan wat de top40 ons voorschotelt,
maar veel bijzonders is het ook weer niet.

Gezien in Paradiso als voorprogramma van Beady Eye. Achteraf kunnen we wel stellen dat deze plaat het in de UK beter gedaan heeft dan de debuutplaat van Beady Eye.

Op zes nummers heeft Alex Turner meegeschreven. Dus zijn invloed is toch wat groter dan je dacht.

Nog eens een kans gegeven om het in zijn geheel te horen. De stem blijf ik irritant zeurderig vinden, maar dat is niet het gehele album door, maar m.n. in het begin. Maar eerlijk is eerlijk, er zitten toch best wel wat aanstekelijke liedjes ertussen, die een vlot stuwend ritme hebben. Als solo artiest vind ik Kane wel te weinig gewicht meebrengen om mij echt te overtuigen. Edoch, ware zijn stem net wat minder drammerig....(om de vergelijking met Neil Young bij Harvest er maar eens bij te halen), dan had er wel wat meer waardering in gezeten.

Verrassend: Colour Of The Trap on top of mijn jaarlijst 2011 .
Het luisterplezier is nog even groot als begin van het jaar.

Ja, maar weinig hoorbaar. Turner zal zich op z'n minst hebben aangepast aan Kanes muzieklandschap. Turners teksten zijn donkerder en tegenwoordig geven ze me ook vaak kromme tenen. Go into business with a grizzly bear. But just don't sit down, cause I've moved your chair. Dat soort gevoel voor wan-poëzie mist Miles Kane, gelukkig, volledig.

Ik vind Turner eigenlijk best wel een behoorlijke tekstschrijver. "Don't sit down cause I moved your chair" is daar voor mij persoonlijk zelfs niet per se een uitzondering op. Tuurlijk kon dit evengoed een kinderrijmpje geweest zijn en is het niet echt hoogstaand, maar ik vind het een geweldig nonsense-lied.

Berichten verplaatst naar Miles Kane

Niet slecht, enkele nummers springen er wel bovenuit. Echter behoorlijk indie rock by the books. Zeker de tweede helft van het album, waar maar weinig originaliteit te bespeuren is, zorgen er wel voor dat Miles het aflegt tegen zijn collega's in dit verzadigde genre.