Madness - 7 (1981)

Laatste echt leuke album van Madness. Hierna vond ik het in ieder geval niet grappig meer. Beste nummer vind ik Grey Day. Verder staan hier vooral lollige nummers op.

Typisch dat je Madness hierna niet meer grappig vond en vervolgens Grey day als beste nummer van deze elpee noemt. Niet bepaald een lollig liedje. Als je Madness alleen waardeert vanwege grappigheid, iets dat er altijd wel inzit alleen missen mensen meestal de zwarte ondertoon, heb je gelijk en moet je alleen de eerste twee schijven in huis halen.
Alleen staan ook op One step beyond... en Absolutely al vrij donkere en melancholische nummers als Razor blade alley, My girl, Overdone, Embarrassment en You said.
Hier wordt die lijn verder doorgevoerd met Grey day (over depressie en eenzaamheid in een maatschappij waar je geen raakvlakken meer mee hebt), Cardiac arrest (over iemand die zich letterlijk doodwerkt, mocht daarom niet gedraaid worden op de BBC), Shut up (over mensen die leugens om bestwil steeds wat verder oprekken) en When dawn arrives (over kinderprostitutie).
Het mooie bij Madness is wat mij betreft wel dat deze onderwerpen nooit moralistisch en prekerig worden gebracht, een uitzondering in de popmuziek waar de Bono's en Stings over elkaar heen vallen.
Maar om het evenwicht te bewaren is hier ook Benny bullfrog te vinden, waarin een kikker de liefde verklaart aan een andere kikker en haar imponeert door tussen de auto's door de weg over te steken en de vliegen die-ie vangt af te staan aan het object van z'n affectie. Ook de enige plaat die ik ken waar 'burps' en 'squeaks' als muziekinstrumenten worden genoemd op de hoes.

Waarom heet dit album "7"? Het is niet hun 7e album en er staan ook geen 7 tracks op.

???

Omdat ze met z'n zevenen zijn.

Madness heeft zeven leden en het getal zeven is volgens de numerologie het getal van de volheid.
Verder verschijnen veel dingen in zevenvoud: wereldwonderen, dwergen, seven-year itch, etc.

The Magnificent 7, hier Madness dus in die rol.
Op de binnenhoes van de Lp wordt ook reclame gemaakt voor de film Take It Or Leave It (starring Madness) en er zijn allerlei dingen waar het getal zeven in voorkomt.
Dit is het laatste album van Madness dat ik nog op vinyl gekocht heb, daarna ging ik alleen nog voor de singles van deze maffe groep.
Cardiac Arrest, Shut Up, Mrs. Hutchinson en Grey Day zijn hier de meest pakkende nummers en waren ook goed genoeg om als single uitgebracht te worden.
Madness (of hun toenmalige platenmaatschappij Stiff) zette op de b-kant (bijna) altijd nummers die niet op de reguliere albums stonden. Soms ook dubbele a-kanten (Mrs. Hutchinson/It Must Be Love (van Labi Siffre, die ook in de clip te zien is).
Ik herinner me nog een 12 inch van Cardiac Arrest en In The City met een kruiswoordpuzzel.
De eerste 2 albums vind ik wat beter van opzet

Vrolijke plaat (alhoewel de teksten soms verrassend donker zijn) die ter gelijkertijd met het niet zo vrolijke Grey day één van hun allerbeste nummers bevat.Verder is dit gewoon pakkende pop met hier en daar nog een vleugje ska waar nog steeds weinig mis mee is.Goed.