Madness - 7 (1981)

Laatste echt leuke album van Madness. Hierna vond ik het in ieder geval niet grappig meer. Beste nummer vind ik Grey Day. Verder staan hier vooral lollige nummers op.

Typisch dat je Madness hierna niet meer grappig vond en vervolgens Grey day als beste nummer van deze elpee noemt. Niet bepaald een lollig liedje. Als je Madness alleen waardeert vanwege grappigheid, iets dat er altijd wel inzit alleen missen mensen meestal de zwarte ondertoon, heb je gelijk en moet je alleen de eerste twee schijven in huis halen.
Alleen staan ook op One step beyond... en Absolutely al vrij donkere en melancholische nummers als Razor blade alley, My girl, Overdone, Embarrassment en You said.
Hier wordt die lijn verder doorgevoerd met Grey day (over depressie en eenzaamheid in een maatschappij waar je geen raakvlakken meer mee hebt), Cardiac arrest (over iemand die zich letterlijk doodwerkt, mocht daarom niet gedraaid worden op de BBC), Shut up (over mensen die leugens om bestwil steeds wat verder oprekken) en When dawn arrives (over kinderprostitutie).
Het mooie bij Madness is wat mij betreft wel dat deze onderwerpen nooit moralistisch en prekerig worden gebracht, een uitzondering in de popmuziek waar de Bono's en Stings over elkaar heen vallen.
Maar om het evenwicht te bewaren is hier ook Benny bullfrog te vinden, waarin een kikker de liefde verklaart aan een andere kikker en haar imponeert door tussen de auto's door de weg over te steken en de vliegen die-ie vangt af te staan aan het object van z'n affectie. Ook de enige plaat die ik ken waar 'burps' en 'squeaks' als muziekinstrumenten worden genoemd op de hoes.

Waarom heet dit album "7"? Het is niet hun 7e album en er staan ook geen 7 tracks op.

???

Omdat ze met z'n zevenen zijn.

Madness heeft zeven leden en het getal zeven is volgens de numerologie het getal van de volheid.
Verder verschijnen veel dingen in zevenvoud: wereldwonderen, dwergen, seven-year itch, etc.

The Magnificent 7, hier Madness dus in die rol.
Op de binnenhoes van de Lp wordt ook reclame gemaakt voor de film Take It Or Leave It (starring Madness) en er zijn allerlei dingen waar het getal zeven in voorkomt.
Dit is het laatste album van Madness dat ik nog op vinyl gekocht heb, daarna ging ik alleen nog voor de singles van deze maffe groep.
Cardiac Arrest, Shut Up, Mrs. Hutchinson en Grey Day zijn hier de meest pakkende nummers en waren ook goed genoeg om als single uitgebracht te worden.
Madness (of hun toenmalige platenmaatschappij Stiff) zette op de b-kant (bijna) altijd nummers die niet op de reguliere albums stonden. Soms ook dubbele a-kanten (Mrs. Hutchinson/It Must Be Love (van Labi Siffre, die ook in de clip te zien is).
Ik herinner me nog een 12 inch van Cardiac Arrest en In The City met een kruiswoordpuzzel.
De eerste 2 albums vind ik wat beter van opzet

Vrolijke plaat (alhoewel de teksten soms verrassend donker zijn) die ter gelijkertijd met het niet zo vrolijke Grey day één van hun allerbeste nummers bevat.Verder is dit gewoon pakkende pop met hier en daar nog een vleugje ska waar nog steeds weinig mis mee is.Goed.

Mei 1981. De punkrevolte is voorbij, maar het genre is allesbehalve dood én het maakte de weg vrij voor allerlei vormen van new wave, postpunk, no wave, new romantics, ska en wat al meer aan stromingen en benamingen voor de "kinderen" van deze muziekrevolutie. Soms was die muziek hartstikke geschikt voor jonge tieners, de groep die traditioneel de meeste singles kocht.

En zo kom ik van Sister Feelings Call, het vierde album van de Simple Minds uit Glasgow, bij de derde van Madness, die 7 werd gedoopt. Ook in Nederland scoorden de nutty boys hits, de populariteit in hun eigen Engeland was echter groter.
Achter de vrolijke muziek gaan rake, soms ernstige beschouwingen van het leven in Groot-Brittannië schuil. Zoals in de eerste hit van dit album Grey Day. De drumfill die het nummer opent klinkt weliswaar vrolijk, de klok in het arrangement benadrukt vervolgens de ernst. In het VK in mei 1981 #4, in Nederland in juni #18 en in Vlaanderen #28:
"When I get home it's late at night - I'm black and bloody from my life
I haven't time to clean my hands - Cuts will only sting me through my dreams
(...)
In the morning I awake - My arms my legs my body aches
The sky outside is wet and grey - So begins another weary day"

Andere hits van 7: Shut Up haalt in september #7, in Nederland de maand erop #25, in Vlaanderen in november #38. Dan was er non-albumsingle It Must Be Love, oorspronkelijk (1971) van Labi Siffre en in Nederland een dubbele A-kant met het wél op dit album te vinden Mrs. Hutchinson; het haalde in het VK in januari '82 #4 en in Nederland diezelfde maand #43, in Vlaanderen geen notering. Ten slotte de single met kruiswoordpuzzel Cardiac Arrest / In the City, in het VK in maart '82 #14, in Nederland #26 en in Vlaanderen in april #24.

Zo stonden er diverse hits van 7 van april '81 tot en met april '82 in diverse hitlijsten. Een knappe prestatie, zeker als je in aanmerking neemt dat de verkoopcijfers van collega-skagroepen inmiddels beduidend minder waren. De rest van het album is eveneens prima, waarbij nummers als Sign if the Times en Pac-a-Mac niet onderdoen voor de singles.
De binnenhoes van de eerste edities bevatte reclame voor de film over Madness Take It or Leave It (via de link te zien op YouTube) en de clips bij de singles zijn steeds het bekijken waard.

Volgende nummer op mijn lijst met new wave uit mei 1981 is Arabian Knights van Siouxsie and The Banshees en dus op naar Juju.