Sylvian / Fripp - Damage (1994)

Nou, The first day vervángen kan deze plaat niet, maar hij kan er wel keurig náást bestaan, want dit is een uitstekende live-registratie die ook echt wat toevoegt. Met name per koptelefoon is goed te horen hoe gedetailleerd het geluid is (althans in de Sylvian-mix van 2001, hetgeen de versie is die ik nu beluister) en hoe rijk de arrangementen zijn, zodat de nummers niet overkomen als kale of uitgeklede surrogaten voor de studio-originelen. Met name het gitaargeluid is overal goed verzorgd en helder klinkend; ik neem aan dat die solo's vooral of zelfs alleen maar van Fripp zijn, maar ze komen in ieder geval mooi geprononceerd boven de begeleiding uit. Enige minpuntje is dat het nauwelijks live overkomt en dat het publiek ook maar heel af en toe (en dan nog zachtjes op de achtergrond) te horen is, zodat bijvoorbeeld een studionummer als Damage er vrij naadloos tussen kon worden geschoven zonder dat ik in het begin doorhad dat dat niet live is, maar wellicht wil Sylvian dat ook echt zo, want van Oil on canvas herinner ik me niet anders.
        Uit de pen van een recensent van de NME vloeide nog dit pareltje van fijnzinnige muziekkritiek dat ik jullie niet wil onthouden : deze plaat is "het geluid van opdrogende verf in het vagevuur." Zelf denk ik dan: was dát maar waar...