Joy schreef:
(quote)
ik vind het een zeer verkrampte poging roots van voorheen op te pakken na al die bagger van load reload s & m, met nummers die lijken op eerder werk maar die bij mij aanvoelen stuurloos
hetfield schreef ooit fantastische nummers, waarin de 4 heren perfect samenspeelden en zang/gitaar/bas en drumlijnen gewoon klopte, met dit album lijkt het het een stuurloos schip, men probeerd wel maar men weet niet te raken en is het gevoel kwijt, en dat alles, nogmaals, in de periode dat metallica een crisis achter de rug had
voor load en reload vond ik veel nummers overigens ook niet echt geweldig maar daar stond veel steengoeds tegenover
nog 1 minpunt, het geluid, ik vind het geluid van st anger kut, ik vind ut niks, vooral hetdrumgeluid niet en dat verpest veel
joy (bij deze een redelijk onderbouwde mening ipv simpelweg afkraken, wat ook best leuk is nu en dan, maar teveel wordt flauw:)
Op sommige punten verschillen wij gewoon van mening; dat stuurloze schip van jou heeft slechts 1 ding waar ik het echt mee eens ben: het lijkt wel alsof ze hun echte creativiteit zijn verloren die er vroeger nog wel in zat, nu valt het vaak terug op het beuken, er zit geen enkel echt melodisch nummer meer in...
Wat betreft die verkrampte poging hun roots weer op te pakken: complete lariekoek als je het mij vraagt... het enige wat zij probeerden op te pakken van vroeger was de agressie.. de agressie en de pit die load & reload volledig misten, voor de rest vind ik dit voor geen mm te vergelijken met albums als MoP.. bij het maken van dit album is namelijk in veel meer geinvesteerd, er werd technisch anders gespeeld.. de productie (die jij vond tegenvallen, mij in mindere mate) is er speciaal op aangepast, en zelfs de zang heeft Hetfield aangepast (al kwam dat misschien ook doordat hij eindelijk eens afkickte)..
Het is juist een plaat zoals nooit tevoren, een plaat die in mijn ogen niet staat als een huis, maar gewoon weer eens een goede oude Metallica neerzet, die brult als een wolf (Hetfield) jankt als een wolf (gitaar) dreunt als een wolf (Ulrich) en beest als een wolf (Trujillo, al was die niet verantwoordelijk voor deze plaat)
Dat is wat Metallica tegenwoordig nog in stand houdt, dat is niet meer het echte muzikale gevoel wat ze ooit hadden, dat is niet meer het technisch hoogstaande... maar het is de geweldige pit, agressie, fanatisme en motivatie die ze nog steeds uitstralen.. concerten van hen blijven niet voor niets nog steeds geweldig..
Metallica afschrijven, vergeet het maar.. daarvoor verdienen ze in mijn ogen teveel respect