The B-52's - Mesopotamia (1982)

na een reeks zeer goede platen , vooral de 2 eerste , kwamen ze af met dit wangedrocht waarop niks staat dat echt goed is !

Begrijp ik niet zo ... Ik vond dit een leuke schijf in mijn verzameling en ook grijs gedraaid in al die jaren. Ik vind Loveland bijvoorbeeld subliem met die kenmerkende klank en stijl van zingen door Cindy W. Ik vond altijd het akkoorden schema schitterend. "Hey hey , i got it". Ok "Deep Sleep" is eigenlijk wel een slaapwekkend nummer. Maar ik heb eigenlijk altijd het idee gehad dat dit een beetje de hand van David Byrne is ! Mesopotamia is ook nogal een rustig nummer, maar dan weer op die unieke kenmerkende B-52 manier. Cake,Throw that Beat and Nip it in the Bud zijn dan weer zo van die exentrieke grappige B-52 achtige nummers. Al bij al, vind ik het best te pruimen. Ik ben altijd benieuwd geweest hoe de overige 4 nummers zouden klinken als ze de schijf hadden afgemaakt. Voor mij een dikke 3.5 sterren waard !

Sommige liedjes gaan te lang door. Toch wel paar leuke nrs
Nip it in the bud

Er komt een heruitgave van dit album, met heel veel extra nummers via het Rhino label op 3 cd's inclusief een live cd uit die periode. En ook 3 bonusnummers die niet op het originele album stonden, maar als consequentie ligt wel de hele tracklist overhoop : “Adios Desconocida”, “Queen Of Las Vegas” en "Big Bird"

Benieuwd of het door David Byrne geproduceerde, en toch wat teleurstellende, album daarmee beter gaat klinken.

Je maakt twee succesvolle albums, scoort met Rock Lobster en Private Idaho in de Billboard Hot 100, tourt met de Talking Heads en van de binnengekomen dollars koop je tezamen een nieuw huis om aan nieuw werk te knutselen terwijl je in de tussentijd ook nog scoort met remix-EP "Party Mix!" Als je dan ook nog David Byrne vraagt om je derde album te produceren, het klikte immers goed onderweg met de Heads, dan gloort het volgende succeshoofdstuk.

Niet dus. Het samenleven werkte juist tegen en ook met Byrne boterde het in de studio niet. Als je dan bovendien middelmatige liedjes schrijft - ik mis pakkende melodielijnen - gaat het alsnog mis. De opnamen werden afgebroken en Mesopotamia werd beperkt tot een EP. Slechts het titelnummer en afsluiter Nip It in the Bud slagen erin het niveau iets op te krikken. Voor het overige klinkt het bekende geluid van The B-52's, zij het zonder inspiratie. Desondanks betreedt het plaatje in februari 1982 de Billboardlijst om in maart #35 te halen. In '83 keerde de groep terug met Whammy!
Wellicht toch nog enige rehabilitatie als in augustus '26 de boxset Ancient Culture: Mesopotamia Revisited verschijnt.

Op reis door new wave , momenteel in februari 1982, kwam ik vanaf de derde van The Associates en ik vervolg bij het afscheidsalbum van The Jam.