Roger Waters - Radio K.A.O.S. (1987)

Mijn eerste reactie na het krijgen van deze plaat om te recenseren was van wow toevallig ik heb deze liggen in mijn platenkast, ik kon mij echter helemaal niet meer herinneren hoe ze klonk want ik had ze indertijd samen gekocht met de plaat “Amused to Death”, die mij meer beviel dan deze plaat.

Toen ik er de eerste keer opnieuw naar luisterde wist ik onmiddellijk waarom ik mij deze plaat niet meer kon herinneren, ze is ook helemaal niet zo interessant als bvb Amused to Death.

Deze plaat wordt vooral getekend door een typische jaren 80 sound, die elektronische drums en bijbehoorde synthesizer heeft een zowat kille sfeer aan deze plaat, wat eigenlijk perfect aanleunt bij het thema “Radio KAOS”. Een thema die wat in de trant ligt van The Wall en The Final Cut, het gaat hier inderdaad weer om een conceptplaat over oorlog en het zinloze ervan.

Ik wil op voorhand zeggen dat daar helemaal niets mis mee is om dit als thema van een plaat te nemen, het werkt ook goed bij The Wall of Amussed To Death, enkel dit jammer als dit een thema is die doorheen al je platen blijft weerhalmen, dan begint het wel een beetje afgezaagd te worden.


Daarenboven vind ik dit verhaal ook iets te ver gezocht. Het gaat over het personage Billy die leeft als een plant, niet kan spreken maar wel de gave heeft om radiogolven op te vangen en te interpreteren zonder radio. Hij leert via computer technologie en telefoons toch te communiceren met de wereld en probeert zo controle te krijgen over zijn leven en vooral om de wereld die verkeerd aan het draaien is.

Voor mensen die het hele verhaal er eens willen lezen, check dan zeker eens deze website: Radio Kaos - Roger Waters - bellagio.co.nz

Zoals ik al zei is de plaat vooral getekend door een jaren 80 geluid, waarbij Roger Waters toch probeert dicht bij het Pink Floyd geluid te blijven. Het nummer Four minutes heeft een zeer hoog “A Great Gig in the Sky”gehalte, hier wordt ook enkel een pianootje en een vrouwenstel die uithaalt om het nummer te bekleden. Het liedje Me or Him doet mij ook spontaan de vergelijking met Us or Them maken van Richard Wright van op The Dark Side of the Moon, jammer genoeg ook een surrogaat van het originele.
Op deze plaat wordt ook heel duchtig gebruikt gemaakt van gesproken gedeelten om het verhaal duidelijk te maken wat ook doet denken aan The Dark Side of The Moon en dan uiteindelijk natuurlijk het verhaal die heel wat meeheeft van The Wall. Mij lijkt het een wilde collage van veel goeds maar van een mindere kwaliteit.

Roger Waters heeft dan wel enkele aanpassingen moeten doen, zo heeft hij de gitaar van David Gilmour ingeruild voor een Saxofoon, die hier het soleerwerk voor zijn rekening neemt, wat zeker een hele aanpassing is. De synthesizer van Richard Wright worden hier ook verandert in een iets meer jaren 80 geluid. Wat de plaat ook een meer gedateerd gevoel heeft en goedkope versie maakt van de originele sound van Pink Floyd. Ik kan mij eigenlijk niet van het idee ontdoen dat Roger Waters snel met een nieuwe plaat wou uitkomen omdat de rest van Pink Floyd dat jaar ook uitkwamen met A Momentary Laps of Reasons.

Ten slotte de slotsom, lijkt me gelijk een toffe luisterplaat om eens op te leggen als je zin hebt in een verhaal over de zinloosheid van oorlog enzo… Maar eignlijk meer dan een plaat om de collectie van Roger Waters/ Pink Floyd aan te vullen is het ook niet. Vandaar dat ik een score van 3/5 toch redelijk rechtvaardig vind.

Ik vond dit een vrij pittige plaat om doorheen te komen, dit komt mede door de vlakke productie, denk ik. Het concept is erg interessant, het verhaaltje in het boekje geeft een mooie introductie, in de liedjes wordt dit verder uitgediept. Sowieso is dit album voor mij interessanter dan die van zijn voormalige collega's: 'A Momentary Lapse Of Reason'. Ik vond dat er op die plaat iets essentieels ontbrak. Als ik een favoriet moet kiezen van deze cd dan ga ik voor 'The Tide Is Turning [After Live Aid]'. Het is wellicht clichématig, maar een positieve afsluiter stemt mij toch wel vrolijk. De rest van de nummers zie ik eigenlijk meer als een geheel, hoewel 'Home' er toch wel uitspringt.