Eddie Vedder - Ukulele Songs (2011)

Zelfs beter dan in zijn Pearl Jam tijd? Pearl Jam bestaat nog hoor...

Een beetje ongelukkige uitspraak ja.

Maar goed, je vind dus duidelijk dat zijn stem vooruit gegaan is in de koop der jaren. Wat vind je dan van Eddies stem op Backspacer?

Dat vind ik inderdaad ja. Jij niet?
Viel me ook al op bij zijn vorige solo plaat. Kan best dat dat al eerder het geval is hoor. Want zo'n grote kenner ben ik niet van Pearl Jam.
Backspacer heb ik niet. Dus daar kan ik geen oordeel over geven. Afgezien van wat nummers die ik hier en daar gehoord heb. Maar daar viel het mij niet op dat Eddie zijn stem als goede wijn blijkt te zijn.

Ben je niet de enige in. Ik vind de stem van Vedder vele malen mooier op de albums Into The Wild, Backspacer en deze. Als hij Ten nu opnieuw zou inzingen zou ik Ten een stuk beter waarderen. (nu 3,5*)

Ik vind dat Eddie Vedder in de beginperiode van Pearl Jam juist geweldig zong. W.M.A. op Vs. is in mijn ogen een van zijn mooiste zangprestaties. Wat hij op Ten liet horen vind ik ook echt geweldig. Black, Jeremy, Garden, Once. Release, Why Go. Allemaal fantastische zangprestaties.

In zijn beginperiode was zijn stem mijns inziens dus erg sterk (live niet altijd, hij forceerde teveel en kreeg daardoor ook wel eens stemproblemen). Richting eind jaren negentig had zijn stem een aardige knauw gekregen. Nog steeds beter dan de gemiddelde rockzanger, maar minder magisch. Er waren wel momenten dat hij echt goed bij stem was, maar zijn klankkleur vond ik wat vaak wat meer scherp aangezet, minder warm en diep, iets dunner. Bij Live At Benaroya Hall zong hij wel weer geweldig en tijdens het concert in Gelredom in augustus 2006 zong hij werkelijk fenomenaal. Zijn ingehouden schreeuw (zonder te overschreeuwen) was weer helemaal terug. Echt prachtig. Zijn diepe baritonstem was weer helemaal terug. Hij heeft volgens mij in die periode ook extra zanglessen genomen, heb ik het idee. Want ik heb het gevoel dat hij meer op zijn zangtechniek let en daardoor ook meer aankan. Hij hoeft niet meer zo te forceren wat hij tijdens concerten nog wel eens moest doen.

Nu heeft zijn stem wat doorleefdheid meegekregen. Misschien iets meer karakter, kwetsbaarheid. Bij de rustige nummers is dat wel een pre. En Into The Wild is natuurlijk een behoorlijk rustig album, net als deze. Je merkt wel dat hij nu iets meer moeite heeft met die hele hoge noten. Als je Eddie nu Rearviewmirror hoort zingen, dan kun je echt horen dat die hele hoge delen in het refrein, vooral aan het eind, echt hard werken is. Zijn stem lijkt iets gezakt. Maar dat is logisch. Hij ziet eind volgend jaar Abraham. Maar zijn stem is wel beter in balans, beter in conditie.

Dit album ga ik trouwens verhogen met 3,5 ster. Aan het einde van het album heb ik wel voldoende ukulele gehoord, maar het is wel een genietbaar album. En dat is best knap met slechts een beperkt instrument als ukulele. Hoger dan 3,5 ster wordt het evenwel niet.

Ben ik met je eens. Tegenwoordig vind ik dat z'n articulatie soms wat beter kan.

Ik vind het over het algemeen wel wat hebben als een zanger wat doorleefder gaat klinken. Bijv Jim Morrison van The doors vind ik op de laatste Doors plaat erg mooi zingen. Die rauwe doorleefde klank die hij daar had spreekt mij zeer aan. Heb probleem is natuurlijk vaak dat het erger en erger gaat worden. Morrison zit daar nog duidelijk aan de goede kant. Plant is ook iemand bij wie ik vind dat hij naarmate de jaren begonnen te klimmen hij beter is gaan zingen.
Je verliest wel wat hier en daar. Maar daar komt als het even meezit ook veel moois voor terug. Net als bij Vedder dus. Athans dat is mijn mening.

Deze plaat blijft tot dusver een moeilijk geval voor me.

De meesten willen van Vedder alleen maar grunge horen of een afgeleide daarvan. Het moet in ieder geval stevig rocken. Met de ukulele komt hij ineens met een soort roots album aanzetten. Waar ik na 2 Pearl Jam albums al wel klaar was met de band, hoewel het soms nog best wel aardig klonk, klinkt dit na het ook al prachtige Into the wild als een verademing. Toevallig ben ik ook groot een rootsliefhebber dus dat komt even goed uit. Ik vind het nog steeds een geweldig album, maar kan dus begrijpen dat niet iedereen dit trekt.

De stem van Vedder komt mooi uit op dit album, maar ik heb een stuk minder met dit album dan met zijn andere soloplaat. Waar dit aan ligt, weet ik ook niet precies. Misschien is het de ukulele, misschien het feit dat het andere album een link heeft met een prachtige film, ik kan er mijn vinger in ieder geval niet helemaal op leggen.

Dat is echt volkomen de verkeerde interpretatie die kant nog wal raakt.
Ik spreek denk ik voor een goede 85% van de mensen die teleur gesteld is als ik zeg dat iedereen op een album als 'Into the Wild' had gehoopt, met een vol geluid, minimale maar treffende intrumentatie en geen flauw gepingel zonder richting.

Ik ben totaal geen Pearl Jam fan, maar Eddie solo (akoestisch) is altijd een must, jammer alleen dat hij enkel de Ukelele gebruikt waardoor er een kaal en vrijwel zielloos geluid ontstaat, terwijl het album wel potentie had.

Ik geef albums met een kaal en zielloos geluid in ieder geval geen 3,5 ster, wat toch staat voor een mooie 7.




Geen idee of het kant noch wal raakt wat ik zeg, wat overigens zeer regelmatig voorkomt. Het is maar een theorie. Ik denk echter dat indien hij niet bij Pearl Jam had gezongen dat er niet over de honderd keer op gestemd zou zijn. Trouwens, het gemiddelde van die stemmen is op dit moment 3,09. Dus de meerderheid vindt dit album in ieder geval voldoende.



Geen idee ik ken behalve deze en Into the wild sowieso geen solo albums van Vedder, dus daar kan ik niet over oordelen.

Dan adviseer ik je de DVD ´Water on the Road´ te bekijken. Vedder solo, pure geweldigheid!

Pure geweldigheid is ook wel weer overdreven. Want na een tijdje begint het mij in ieder geval behoorlijk te vervelen. En dat komt omdat de nummers lang niet even sterk zijn. Met die aantekening dat het ook verdomd moeilijk is om de aandacht erbij te houden bij een acoustische setting. Ja Neil Young kan dat bijv. Teminste in goede doen en de juiste song keuze.

Mijn stem is inderdaad al van 100 jaar terug en verdient even een 'heroverweging'
Het was overigens geen aanval, Hendrik. De tackle leek in eerste instantie niet op de bal te zijn

Er zijn ook van Godfather wat Bootlegs te vinden van Vedder solo, akoestisch. Schitterend!

Ik heb de gehele lengte geboeid zitten kijken en luisteren, maar dat is natuurlijk voor iedereen anders. Ik kan mijn aandacht sowieso wel goed houden bij een concert of iets dergelijks dat ik aan het kijken ben. Maar ik moet je nageven dat niet elk nummer even sterk was, maar het gros heb ik toch absoluut van genoten.

Als fan van Eddie Vedder en Pearl Jam ga ik echter niet bij voorbaat een hoge waardering geven. Vedder's stem is altijd fenomenaal. Maar de ukulele wordt wel eentonig als het 16 nummers lang gebruikt wordt. Het gehele album zakt ook wat in tijdens het tweede gedeelte.

Dankzij de eerste nummers krijgt het gehele album van mij een 3,5. Dat is hoger dan het gemiddelde van dit moment van 3,11.

Wél een prachtige versie van Dream a Little Dream!

Prima album, zo'n tenor ukelele heeft toch ook een mooi vol geluid.

Mij trekt dit totaal niet. Komt uiteraard door dat ukulele gedoe. In feite komt het erop neer dat ik dat instrument in zijn geheel niet kan waarderen. En dan houdt het gewoonweg op. Dan kan ook Vedder zijn mooie stem de boel niet meer redden. Jammer !

Zure comments hier, maar ja, ieder z'n ding. Ik vind de machtige stem van Vedder prima kleuren bij de ukelele. Idd niet heel afwisselend en de songs zijn ook niet majestueus, maar het juist door het voortkabbelen met deze klanken, krijgt de plaat iets loom-aangenaams. Ik vind het geen vervelend album.

Eddie is fantasatisch bij stem en er zit veel kwaliteit in de liedjes. Ik merk alleen wel dat een heel album alleen ukelele behoorlijk lang is. Het album zelf heeft echter een korte tijdsduur en daardoor blijf ik toch heel positief over dit album.

Exact, na 2 nummers trek ik het album al niet meer. De ukelele vind ik een heel vervelend instrument. Dat is jammer want met man's stem en dito songwriters capaciteiten is niets mis. Een stem geven voor deze schijf laat ik dan ook achterwege.

Toch wel een aardige plaat waar enkele heel mooie lidjes op staan. Maar soms valt het ukulelespel me toch wat teveel in herhaling met vaak eenzelfde soort slagje steeds. En dat is een beetje jammer. Duidelijk heeft Eddie meer tijd gestoken in teksten en melodie.
Toch wel de moeite waard, omwille van de enkele mooie pareltjes.