Eddie Vedder - Ukulele Songs (2011)

Allereerst heel veel respect voor Eddie Vedder dat hij met een Ukelele plaat komt! Ik vind het nog leuk en relaxt klinken ook. En zijn stem is natuurlijk prachtig. Ik ben alleen bang dat deze plaat geen lange levensduur heeft. Lekker om af en toe in de zomer op te zetten, maar hoe vaak heb je zin om een ukelele plaat op te zetten? maar nogmaals, de kwaliteit is er zeker met een aantal prachtige nummertjes! Ik begin voorzichtig...

Eén stem en één instrument. Zou je het album Ukelele Songs niet gehoord hebben, maar alleen over deze zin informatie beschikken, dan lijkt saaiheid welhaast onvermijdbaar. Toch laat Eddie Vedder horen dat een dergelijk muzikaal wapenfeit weldegelijk betekenisvol kan zijn. Hij zoomt in qua instrumentarium, maar verkent tegelijkertijd de bijhorende grenzen. Een ukelelesong van Vedder kan namelijk klinken als rauwe punkrock (Pearl Jams nummer Can't Keep) maar eveneens als pure popsong (More Than You Know). Het prachtige Sleepless Nights van de Everly Brothers is een zeer breekbare versie geworden. Uiteindelijk roept Vedder wederom een heerlijk muzikaal gevoel op dat we al kennen van zijn populaire soundtrackalbum Into The Wild. Ukelele Songs staat voor oprechte en eerlijke emotie. Om dat te bereiken heeft Vedder klaarblijkelijk niets meer nodig dan alleen één stem en één instrument. Over die stem gesproken; na het zien van de, samen met Ukelele Songs uitgekomen, concertfilm Water On The Road ben ik geneigd om Stem vanaf heden steevast met hoofdletter te schrijven, wanneer het Eddie Vedder betreft. Tjonge jonge, wat kan deze man ontroeren. Ook dit blijkt wederom een weergaloos soloproject van de Pearl Jam-zanger. Opgenomen toen deze artiest in 2008 twee avonden achtereen in het Warner Theater in Washington optrad. En daar zat hij; centraal op het podium, een paar spotjes op hem gericht. Die eeuwige houthakkersblouse aan, allerhande gitaren (klein, groot, elektrisch, akoestisch) voor het grijpen. Het ene na het andere kippenvelmoment komt langs. Allemaal veroorzaakt door die prachtige Stem. Zonder overdrijven: deze concertfilm is verplichte kost voor fijnproevers.

groetjes hidalgo

Op zich staan hier allemaal mooie liedjes op, maar ik vind het toch ook wat saai. Eddie Vedder heeft al getoond dat hij het kan zonder Pearl Jam, met de erg mooie score van de film 'Into The Wild'. Maar hier is het wat teveel van hetzelfde.

Eén stem, één instrument. Mooi gezegd, hidalgo! In de middeleeuwen hadden we al troubadoers. Tegenwoordig, gelukkig nog steeds. Om er een paar te noemen: James Taylor, Bob Dylan, Neil Young etc. Die worden door velen de hemel ingeprezen en waarom? Omdat ze talent hebben en simpelweg uniek en goed zijn. Nou schotelt Eddie Vedder ons zoiets voor en ineens zijn zelfs de Pearl Jam fans teleurgesteld. Ik snap het ook niet meer. De cd duurt immers maar 35 minuutjes. Wees blij dat muzikanten dit nog uitbrengen, zonder allerlei technisch en opgefokte poespas.

Zo is het hidalgo en Ad! Het is prachtig, gewaagd, klein, en daarin groots. Niet voor niets werkte hij al eerder met Ome Neil samen....

Gisteren languit gestrekt om de bank nog eens beluisterd en er zijn zo toch wat nummertjes die wat meer 'onder de huid' gaan zitten...want wat heeft hij toch een mooie stem.

Eén stem en één instrument. Daar kan ik ook erg van genieten. Alleen dan moet het geen ukulele zijn. Een aantal nummers had ik nog getrokken maar een cd vol is me iets te veel. Dan kan de prachtige stem van Vedder de boel ook niet meer redden.

Dat de opener een Pearl Jam cover is vind ik ook niet de beste keus. Je hoort namelijk meteen dat de originele versie een stuk beter is dan deze. Ik vind de nummers ook niet van het niveau van Into the Wild.

Misschien grappig, Chris Cornell van soundgarden promoot dit album

Chris Cornell:
Don't forget, Eddie Vedder's new record comes out today. I got to listen to it last week. Its a must have!

haha, nu vind ik Cornell's laatste album niet te pruimen, maar toch. We bevinden ons in goed gezelschap Ad en Ducoz!

Misschien had hij deze als front cover moeten gebruiken, direct een andere CD

http://2.bp.blogspot.com/-itEEt6Q2qBk/TaCoWVaeP3I/AAAAAAAAC1U/1KdcdV6D-EY/s1600/eddie%2Bukelele%2Bboat.jpg

Ziet er idd beter uit als die rare front, die ze nu gebruiken!

Dit is toch wel een grote domper hoor, zo na de magnifieke soundtrack van Into the Wild. Mijn aandacht verslapt eerlijk gezegd al na een aantal nummers. Het geluid is te oppervlakkig en Eddie's stem kan dit niet verbloemen.

Wat was hij denkende?

Een leuk 's zomers album uit te brengen, een extratje voor de fans... terwijl Pearl Jam weer bezig is aan nieuwe muziek.
Zo'n stilte tussen door.
Zelf ontspanning? Misschien vind hij het wel heel leuk om ukelele te spelen en nam dit gewoon op, van goh, misschien is het leuk om zo iets op de markt te brengen

Eh? zijn vorige plaat had hoger dan 4 gemiddeld...

Een CD waarvan je zonder er iets van gehoord te hebben al wel weet dat het gemengde reacties op gaat roepen. Ik stel heel veel bevooroordeelden of mensen die hem 1 keer beluisterd hebben voor om hem in ieder geval een paar kansen te geven, want het zijn stuk voor stuk prima songs met een als altijd prachtige stem. Die ukulele wordt er van verdacht het geheel nogal eentonig over te laten komen. Daarom juist mijn tip: draai hem wat vaker. Niet 10 keer achtereen, maar elke week een keer. Dan komt het vast wel. Dit is stiekem gewoon een prachtplaat.

Vedder heeft een heel goeie stem, en ukulele is best leuk om naar te luisteren... voor een paar nummers dan toch. Een beetje saai, en het weet me ook niet zo te pakken als de score voor 'Into the Wild'. Ik kan Vedder echter onmogelijk een onvoldoende geven, daarvoor heeft de man simpelweg te veel in zijn mars. Maar geweldig is het toch allemaal niet. Gedurfd wel.

3 sterren

Nadat ik een week lang Into the wild grijs heb gedraaid (half uurtje muziek waar ik geen genoeg van krijg in tegenstelling tot AOVV), toch maar is dit album gaan beluisteren. Eerste 2 songs klinken me wat eentonig en zelfs saai...

Deze plaat komt niet eens in de buurt van Into the Wild.

Ben ik inderdaad inmiddels achter. Niet te vergelijken en werd overdonderd door totale saaiheid en irritatie. Ga niets eens stemmen, want na 2x beluisteren vond ik het wel welletjes. Ukelele is duidelijk niet mijn instrument...

3 is het hoogste wat deze bij mij komt. Into The Wild is een FANTASTISCHE plaat maar dit kan daar in de verste verte niet aan tippen.

Idd grappig! Maar ik ben het niet helemaal eens met Chris. Dit album is toch echt allesbehalve een must have. Ik denk toch dat hij zijn stelling vooral op hun vriendschap baseert...

Ja, als jullie het met zijn allen niet trekken dan is dat jammer. Ik blijf het een geweldig album vinden, al heb ik hem niet origineel. Dus als er mensen die niet te ver van Emmen wonen moeten kotsen van deze CD dan wil ik hem wel komen halen van het weekend.

leuk.

Voor mij is dit voorlopig het album van het jaar. Stuk voor stuk prachtige miniatuurtjes. Ik merk dat veel mensen teleurgesteld zijn dat het geen Pearl Jam-achtig album is geworden. Waar bij het eveneens prachtige Into the wild nog redelijk gangbare instrumenten worden gebruikt en het geheel wat toegankelijker is heeft hij hier gekozen voor 1 instrument. Duidelijk niet de voorkeur van de meesten hier. Ik kijk echter verder en dan hoor ik stuk voor stuk prachtige liedjes. Akoestisch gebracht en zo mooi dat de ukulele vanzelf weer mooi wordt. Pearl Jam was geweldig, Into the Wild was beter, dit is nog beter. Op 9 seconden na (Hey Fahkah.....) een perfect album.

Ook ik vind dit lang niet zo saai/slecht als vele er hier over denken. Vedder's stem past uitstekend bij de ukelele. En met de aanwezige nummers weet Vedder toch een hele luchtige ontspannen sfeer neer te zetten. Het album is geen meesterwerk. Maar zeker een hele fijne plaat om zo af en toe als achtergrond muziek op te hebben staan. Mij valt het werk absoluut niet tegen. Favoriete nummers zijn: Sleeping By Myself, Without You, Satellite en Sleepless Nights.

Vandaag te lang voor de televisie blijven hangen. Zat een beetje op m'n tablet te pielen. Op de achtergrond was er een serie op. ('Castle' wist mijn partner te vertellen). Maar wat hoorde ik daar? 'Eddie Vedder' en een ukulele! Maar dus ook een Cello! WTF? Herkende het nummer niet van 'Into The Wild', (waar de ukulele ook op voorkomt). Kon dus niet anders dan... Juist! Ik moest ' Ukulele Songs' maar weer eens opzoeken..

.. Maar goed. Mening over het album blijft onveranderd en sluit me gewoon aan bij de 3 sterren die het album hier (nu) heeft. En dan komt Vedder er nog goed mee weg. Want ik neig naar 2,5 ster. Het is dat zijn stem zo waanzinnig goed is. En 'Longing to Belong' is wel een goed nummer. Vedder zal er vast een bedoeling mee hebben gehad, maar het had fraaier uitgepakt met een rijker instrumentarium, waarbij de ukulele wel gewoon de hoofdrol had kunnen spelen.

De 2.5 stem van mij is puur alelen om zijn stem. Verder stelt het album niet veel voor (maar voor de verzamelaar hoort dit erbij)

Lekker wegluister plaatje van Ome Eddie.

Zijn stem maakt het toch het meest interessant om naar te luisteren.

Leuk zo'\n ukelele, maar dat gaat echt vervelen na een tijdje, al valt het bij dfit album nog wel mee. Er zit veel variatie in de songs, wat bijvoorbeeld niet het geval is bij een Mumford & sons.. daar wordt lekker aangetokkeld en je hebt weer een nieuw nummer. Dit vind ik echt meer muziek op niveau.

Ome Eddie heeft zeker een lekkere stem. Zelfs beter dan in zijn Pearl Jam tijd. Wat meer doorleefd en rijper. Maar tot nu toe is het best wel worstelen geblazen om er doorheen te komen. Ik geef het nog niet op maar ben bang dat dit niet veel gaat worden.