Eddie Vedder - Ukulele Songs (2011)

Heel leuke cd van Eddie Vedder. Waarschijnlijk zat acher deze cd "geen groot plan" om een groot publiek te gaan bereiken, maar veel muzikanten (gitaristen) vinden dit een lekker instrument om wat te "jammen" of in een grotere productie te verwerken vanwege zijn unieke geluid. Om in mijn eigen kennisgebied te blijven: Paul McCartney gebruikte het op zijn song Ram On en Dance Tonight en legt het op The Anthology van de Beatles uit waarom hij het zo'n apart instrument uit. George was eveneens een liefhebber van de ukelele, zie de Anthology en de clip Free As A Bird (op het eind daarvan).
En zo zijn er meerder artiesten, waaronder ook Eddie Vedder, met deze cd.
Ik ben wel blij dattie niet langer dan 35 minuten duurt, want het is we heel erg "naked" maar als tussendoortje erg sfeervol m.i.
De grote fans zouden eigenlijk blij moeten zijn met deze "toegift", maar ja, Ukelele, you love or you don't!

De ukulele had een belangrijke prominente rol op het album Into the Wild, dat i.c.m. de mooie klank van Eddie's stem. Daarnaast was de uitgesproken sfeer van de film er eentje die prachtig bij de muziek paste en andersom. Doe daar ook nog het boek erbij en de driehoek was er een om van te smullen.
Hoe anders met deze kale Ukulele songs.....ik houd van een lekker portie friet en de mayonaise draagt daar een belangrijk deel aan bij....maar ik ga geen pot maynonaise wegbuffelen, zonder de friet...en die mis ik hier toch wel. Ik houd wel van het geluid van een ukulele dat wel wat weg heeft van een banjo, maar naar mijn smaak kan het niet een heel album dragen, ook al heeft Vedder nog zo een prachtige stem, de dynamiek gaat grotendeels teloor door de minimale zeggingskracht van de ukulele. Her en der wat subtiele ondersteuning had de intimiteit van het album ten goede gekomen zoals bij Longing to Belong. Bijvoorbeeld bij een Broken Heart zingt Vedder op een ingetogen mooie melodieuze wijze, die niet vergezeld kan worden door een beperktheid van een ukulele alleen en dat gaat eigenlijk alleen maar door en door.
Wel jammer want dit had zomaar Eddie's Pink Moon kunnen worden.
Blijft over een paar mooie momenten die er zeker wel tussen zitten en het respect dat hij gewoon zijn ding doet, want mikken op groot commercieel succes is dit niet te noemen.

de laatste song van de DVD zou "All along the watchtower" zijn, nog meer Dylan dus! ben benieuwd.

Net als Amanda Palmer een album vol met de ukelele, en ook deze is niet echt spannend te noemen. Het verveelt toch snel en met zijn stem (die ik fantastisch vind) kan hij het album niet redden... helaas!

Nee die Ukulele is geen instrument om lang naar te luisteren, jammer want zijn stem blijft geweldig. Sleepless Nights is de topper van het album. Ik zou de nummers graag horen onder begeleiding van een gitaar en drums, dan moet wel de album naam worden aangepast

De voorkant lijkt een beetje op een beeld uit de clip Stinkfist van Tool.

Hahaha, dat zei ik ook meteen bij het zien van de hoes .

Ik heb zelf ook een ukelele, maar ik vind dit niet echt een goed album.

Ik neem 'm wel eens mee naar feestjes, lekker relaxt een deuntje spelen, of zoals Ad al zei zijn ze ook geschikt om in een grotere productie te verwerken. De ukelele heeft een vrolijke, zomerse klank, en daarom moet je geen sombere liedjes op zo'n instrument gaan spelen. Dat is nou net wat Eddie bijna de hele tijd doet. Het is verder inderdaad een wat eenzijdig instrument.

Het ligt dus niet per se aan de ukelele of aan het songmateriaal, maar de ukelele past gewoon niet bij dit (ietwat donkere) songmateriaal. Een wat opgewekter nummer als 'You're True' klinkt dan ook een stuk beter.

Al met al erg teleurstellend.

Precies mijn eerste gedachte toen ik de hoes zag

Ik ben een erg groot fan van Pearl Jam, maar zit niet op een solo album van Eddie te wachten. Ik vond zelfs de sountrack van de schitterende film Into The Wild soms al wat irritant om naar te luisteren.

Na de soundtrack gemaakt te hebben bij mijn favoriete film ooit, Into the wild, ben ik fan van Pearl Jam-zanger Eddie Vedder. Ik mag zijn stemgeluid, zijn liedjes en (natuurlijk) Pearl Jam. Maar het tweede solo album van de 46 jarige zanger is helaas behoorlijk teleurstellend.

Ukelele Songs, is zoals misschien de titel al doet vermoeden helemaal gebaseerd op de Ukelele. 'Wat is een Ukelele?' Een Ukelele is een mini-gitaar met vier snaren. Een veel geziend instrument binnen het genre Folk.

Er zijn een aantal factoren die Ukelele Songs bij lange na niet zo goed maakt als Into the wild. Ten eerste zit er heel weinig variatie in de nummers. Overal horen we de Ukelele, en overal doet het instrument ongeveer hetzelfde. Het album wordt daardoor ontzettend eentonig, en dat wekt wat irritatie op na een nummer of tien (en dan heb je er nog zes te gaan...). Af en toe een ander instrument had het album niet slechter gemaakt.

Factor numero twee is dat de Ukelele eigelijk helemaal niet bij Vedder past. De Ukelele is een heel vrolijk instrument en dat past helemaal niet bij de sombere liedjes van Vedder. Bovendien klinkt de Stem van Vedder en de Ukelele eigelijk helemaal niet goed samen. De prachtige stem van Vedder komt op dit album ook niet goed tot zijn recht. Een nummer als Loning to belong is een groot dieptepunt tussen de alle dieptepunten. Vedder probeert hier de Ukelele met strijkers te combineren en dit klinkt echt niet mooi.
Ook gastartiesten: Cat Power en Glen Hasard maken de boel er niet beter op.
Ik vind het ook een beetje lullig om alleen maar negatief te zijn. Ik vind Without you wel aardig. Het is iniedergeval in mijn ogen het prijsnummer van de plaat. Maar echt geslaagd kan ik het album niet noemen.

Niet voor herhaling vatbaar... (zeker niet op de nieuwe Pearl Jam )

van: http://daanmuziek.blogspot....

Ik heb na de eerste luisterbeurt dit album niet meer opgezet, ik heb er geen zin in. Into the Wild zet ik wel heel vaak op. Maar ik denk dat deze naar een onvoldoende gaat dus onder de 2,50. Zoals midnight boom al zegt: De ukelele past helemaal niet bij Vedder. Halfje eraf, 2 sterren dus.

Wat een teleurstelling. Niks mis met de ukelele maar zoals Eddie Vedder het hier brengt is het mij te eentonig. Slechts twee spaarzame hoogtepuntjes: de Pearl Jam song Can't keep en het met cello aangeklede Longing to belong.

Nu op de luisterpaal (3voor12) voor iedereen om zelf te oordelen.

Voor mij beste nummer: Hey Fakkah....duurt maar 9 seconden. Lang genoeg voor de ukelele!

Ik ga toch net als Ad voor de 4 sterren.
Dit is echt niet zo saai/slecht als vele willen doen geloven.
Misschien is het nu het verkeerde moment om een Ukelele plaat uit te brengen, want het is toch vrij zomers allemaal, ondanks de herfst teksten.
Vedder speelt erg lekker op los en heeft aardige composities gemaakt, een direct hoogte punt is er voor mij nog niet.
Denk de hoes weg, plaats daar een hoes welke voor jou relateert aan de zon, zomer of strand of hoe jij je zomer zou besteden.
Die hoes doet echt afbraak aan de muziek, al snap ik ergens in de verte wel wat het moet voorstellen. Een menselijk figuur die op de bodem van de zee zit te typen... tja.. Gewoon een blauwe zee met wat palmbomen had dit al beter gedaan...

Vedder's stem past ook prima bij het geluid van de Ukelele en is dit toch een prima plaat voor op de achtergrond. Ja... je moet er niet uitgebreid voor gaan zitten want een echt meesterwerk is dit natuurlijk niet. Gewoon puur voor de lol, iets voor de fans om de zomer te gemoed te gaan! Zie het allemaal wat zonniger in!

Satelite is bijvoorbeeld vrij goed!
Dream a Little Dream doet denken aan Bob Dylan

Maar Ad, ik moet je teleur stellen... op Dance Tonight speelt Paul geen Ukelele maar Mandoline

Jeuj,wat een zit. Into the Wild op zichzelf nooit geluisterd, maar tijdens de film kon ik de muziek goed genieten. Toen ik op de MuMe voorpagina dit album zag, dacht ik daarom maar eens proberen dan (al had ik gezien de titel toch ook al wel beter moeten weten).

Ukelele als solo instrument. Nee. En meer hoeft er eigenlijk ook niet over gezegd te worden. Is dat überhaupt niet alleen iets voor tienermeisjes die op Youtube bekendheid proberen te verwerven?

Als George Harrison en Paul McCartney tienermeisjes zijn, dan wel.

Je hebt helemaal gelijk, Duco. You're never too old to learn. Dat zie je wel weer. Grtz!

Ik weet het al, hier ga ik niet aan beginnen. Into the Wild vond ik mooi maar ook al iets langdradig. Laat ik mij en het gemiddelde hier maar wat irritatie besparen en er gewoon niet naar gaan luisteren.

Bovendien doet een ukelele mij té veel denken aan een leraar van mij in groep 3 van de basisschool, die het instrument te pas en te onpas meenam en vooral bij schoolreisjes die langer dan een uur duurden mij een ware oorwassing bezorgde.

Nee, ik vertrouw Stijn en consorten.

Ouch, touché!

Nee, in alle ernst. Een ukelele kan je best is een nummertje mee experimenteren en soms pakt dat nog best geinig uit, maar het is vooral een leuk en geschikt instrument om mee te nemen naar een festival, om buiten je tentje wat te pingelen, of op vakantie naar het strand; kampvuurtje erbij en gezelligheid gegarandeerd. Het is echt van de afgelopen jaren dat ineens iedereen zo'n ding lijkt te hebben, en die tienermeisje filmpjes op Youtube schieten sindsdien dan ook als paddestoelen uit de grond. Allemaal prima natuurlijk. Maar wie het dan bedenkt om een ukelele solo album op te nemen....

Tegenvallen is een groot woord, maar van iemand met het palmares van Eddie Vedder (zie: Into The Wild en zijn werk bij Pearl Jam) verwacht je veel van hem. Misschien wel te veel, maar niet zoveel om te weten dat dit album maar een beetje zit aan te modderen.

Verrek, dat is die gast uit de clip van Stinkfist van Tool!

Bij het beluisteren van dit album ben ik ook niet van mening dat Eddie maar wat zit aan te modderen, daar is hij de muzikant niet naar denk ik. Maar een dik half uur lang Ukulele is mij toch te veel, wat zal het volgende project zijn...Highland Pipes songs from Scotland?
Daarnaast vind ik de hoes een wat ziekelijke groene kleur hebben die ik niet mooi vind. Staat los tuurlijk van de muziek, maar draagt er ook i.i.g. niet er aan bij.

Oei, ik moet bekennen dat de ukelele mij toch wel wat kan bekoren en ik mij soms
bezondig aan het beroeren van dit meeneem-gitaartje.
Eddie heeft vroeger (Soon Forget) al een boon gehad voor dit hebbedingetje en ik voor Eddie.
Er staan toch een paar kleine pareltjes als songs op: Longing to belong, Sleepless Nights, Goodbye, Broken Heart ...
Mooi in hun eenvoud, zonder poespas.
Moet kunnen.

Wat een gezeur over zo'n k*t ukelele. Als deze man zingt en van die wonderschone miniatuurtjes oplepelt vol gevoel, melodie en eenvoud hoor ik geen plingetje meer. Al had er een zingende zaag onder gezeten in elk nummer, de liedjes zijn klein en prachtig, ik vind het een voltreffer.

Geef je groot gelijk!

In de amerikaanse pers word hier toch lovend over gesproken, ligt het aan ons, in Nederland?

Wat een nietszeggende plaat. Het dwarrelt maar een eind weg zonder echt te overtuigen of kippenvel op te leveren. Iets waar Eddie Vedder normaliter geen moeite mee heeft. Immers ben ik helemaal weg van zijn stemgeluid, maar met Ukulele Songs slaat hij wat mij betreft de plank enorm mis.

Meer woorden wil ik er niet over vuil maken. 2,5 sterren.

Ongelofelijk dat iemand niet hoort hoe wonderschoon deze kleinoodjes zijn. Hanteert ie een keer niet het grote gebaar, wordt het als nietszeggend weggezet. Nee Ducoz, het ligt niet aan Nederland, want daar wonen wij ook. Je zal zien dat dit album hier in dit land ook goede pers zal halen. Enkel hier op MuMe wil het blijkbaar niet lukken. Ik snap het niet.

Ik vind broken heart toch wel een erg mooi nummer.

Lekker luchtig album, een beetje voor op de achtergrond, en om dat de nummers niet al te lang zijn vind ik het niet echt vervelend worden.