letlive. - Fake History (2010)

Letlive. Een band die in 2010 voor een opschudding zorgde in de hardcorewereld met het album Fake History. Het album was toen alleen maar in Amerika uitgebracht en sinds deze maand is het album ook in Europa verkrijgbaar dankzij het label Epitaph.

Het begint met een geweldig intro om daarna los te barsten met The Sick, Sick, 6,8 Billion. In het begin is er behoorlijk wat drukte en schreeuwt de zanger er op los en lijkt het behoorlijk op Glassjaw maar als de melodieuze momenten komen is het echt Letlive. Ik hoor namelijk niet vaak een band die brutaliteit en melodie zo goed kan samenbrengen, Ignite is een uitzondering.

En hoe verder je het album ingaat hoe meer melodie er komt. Het geluid wordt steeds meer verbreed, er komen ook wat jazzinvloeden in en akoestische gitaren. En steeds meer valt die geweldige zanger Jason Aalon Butler op. Zingt clean super maar ook de schreeuwen zijn heel erg goed.

Daarna komt er toch echt een hoogtepunt genaamd Muther. Echt een prachtig nummer met een glansrol voor de zang. Ook komt er vrouwelijke zang bij en die past er heel goed bij. Voor de rest staat dit album vol met enorm catchy nummers die heel lang in je hoofd blijven hangen.

Bij de 2011 versie zitten er nog 3 nummers bij en die doen zeker niet onder voor het album. Je krijgt nog een nieuwe kant van de band te horen bij Lemon Party, hier denk je weer meer aan Incubus. Een album wat ik de eerste keer redelijk vond, de zang is enorm wennen. Maar als de nummers zich in je hoofd nestelen is er geen ontkomen meer aan. Een van de betere albums van 2010 en 2011 tot nu toe.

Bij Rock Sound is het album nog te streamen met toelichting over de teksten en ook bij de 3 Voor 12 Luisterpaal is deze nog te horen.

Leuke review, even kijken of het wat voor mij is.

Fake History blijft beter worden bij iedere luisterbeurt. De nummers grijpen me nog meer dan eerst, wat een album! Een van de beste albums die ik ooit gehoord heb. Letlive is in ieder geval mijn band van 2011! Een band met ijzersterke songs en veel emotie. 5 sterren en een plek in mijn top 10.

Heerlijk album dit!
Is er nog meer werk van Letlive te vinden?
4,5*

Misschien zou je eens de artiest kunnen aanklikken. Ze hebben nog een album en een EP.

ow ja, haha had ik zelf kunnen bedenken

Hier nog altijd geen berichtje achter gelaten terwijl het voor mij een welkome verrassing was. Normaal gesproken niet mijn genre, maar dit bevalt me enorm. Lekker fris met een vleugje jazz erin. Helaas vergeet ik hem soms, maar als ik de plaat dan weer opzet weet ik weer hoe sterk hij is.

ben nu al een paar maanden bezig om dit genre te ontdekken, en zodoende kwam ik ook hierop uit.
het klinkt goed, en zoals al eerder gezegt is, komen er naarmate we vorderen steeds meer invloeden en andere geluiden bij, wat resulteerd in een verassend geheel.
een van mijn favoriete nummer alltime is toch wel Muther, briljante nummer met mooie opbouw.
dan waarom toch maar 3*, nou het is zo dat het voor mij op een gegeven moment toch eigenlijk steeds weer hetzelfde klinkt.

ik heb hem nu op cd (met wat bonus nummers) dus ik zal deze nog wel vaker gaan beluisteren, dat zal eigenlijk ook wel moeten want ik ga ze zien in oktober en dan moet het wel wat worden.

Deze heb ik geluisterd op aanraden van Don, en het is me erg in de smaak gevallen. Op LastFM is de band getagd met Gospel, maar dat is me iets te ver gezocht. Ik zou de muziek eerder aanduiden met melodieuze emocore, een mengeling van de meezingbare progrock van Coheed en de agressivieve uitbarstingen van Glassjaw.

Nu zijn die beide bands niet echt mijn ding, en ook bij dit album zijn er momenten dat er net iets te vaak hard tegenaan geschreeuwd wordt of het iets te veel pathos vertoond. Het sterkste is Letlive. in de cohesie tussen de erg geslaagde cleane zang (Enemigos/Enemies !) en goed gedoseerde schreeuwen, want dan compenseren ze elkaar en groeien ze uit tot een beter geheel.

Verder hebben de muzikanten ook een goed gehoor voor catchy refreinen, wat het allemaal wat toegankelijker maakt. Voorbeeld bij uitstek hiervan, en uitschieter van dit album voor mij is Muther, met extra (vrouwelijke) vocalen die het feest helemaal compleet maken. Daartegenover staan dan wel een nummer als 'Over Being Under' die er voor mij niet op hadden gehoeven.

Alles bij elkaar best lastig om te beoordelen, want bij momenten vind ik dit geweldig, maar wat verder op het album denk ik dan weer dat het net allemaal wat over the top is. Voordeel van de twijfel dan maar? 4*

hup na ze live gezien te hebben gooien we er maar een halfje bij.
het heeft iets.
ik heb van de week trouwens een paar nummers gehoord van hun vorige album en tot nu toe vind ik toch dat ze met dit album een aardige stap voorwaarts hebben gezet.
het nadeel wat ik ondervonden heb is trouwens dat ze A) nog niet zo bekend zijn en dat ze B) eigenlijk als opwarmertje worden gebruikt, waardoor ze niet echt tot hun recht komen, maargoed.

Kende ze niet, zag ze op een affische staan met enter shikari en your demise.
Zeer goede cd, opkomend talent denk ik !

Fake History blijft een erg sterke plaat. Meezingbare refreintjes die lang in je hoofd blijven zitten, maar ook fantastische uitbarstingen.

Muther en Renegade 86' zijn favoriet, maar ieder nummer weet me te boeien.

Van 4* naar 4,5*!

Ijzersterke plaat! Lekker om weer eens uit de kast te halen!

We, The Pros Of Con, H. Ledger en Muther zijn by far de favorieten!!