Deep Purple - Knocking at Your Back Door (1991)
Alternatieve titel: The Best of Deep Purple in the 80's
mijn stem
21 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Mercury
-
Knocking at Your Back Door (7:04)
-
Bad Attitude (5:06)
-
Son of Aleric [Instrumental] (10:38)
-
Nobody's Home (4:02)
-
Black Night (6:09)
-
Perfect Strangers (5:21)
-
The Unwritten Law (4:58)
-
Call of the Wild (4:53)
-
Hush (3:34)
-
Smoke on the Water (7:44)
-
Space Truckin' (5:39)
Links
Spotify
0
geplaatst: 9 december 2009, 23:59 uur
"The Best of Deep Purple in the 80's"? Child in Time, Black Night, Smoke on the Water en Space Truckin' komen toch echt uit begin jaren zeventig en Hush stamt zelfs uit eind jaren zestig. Live-versies uit de jaren tachtig wellicht?
0
geplaatst: 23 januari 2010, 16:57 uur
Het derde nummer is niet 'Child in Time', maar 'Son of Aleric'. Weet iemand iets over dit nummer?
0
geplaatst: 23 januari 2010, 17:22 uur
Son of Aleric staat ook als bonus track op de cd Perfect strangers
0
geplaatst: 8 februari 2011, 21:20 uur
musicboy schreef:
Het derde nummer is niet 'Child in Time', maar 'Son of Aleric'. Weet iemand iets over dit nummer?
Het derde nummer is niet 'Child in Time', maar 'Son of Aleric'. Weet iemand iets over dit nummer?
Het is een sterk instrumentaal nummer.
Deze cd bevat de beste nummers van de twee jaren '80 albums (Perfect Strangers / The House of Blue Light) van de oude bezetting van Deep Purple plus een paar live tracks opgenomen in die tijd. Het album is een mooie aanvulling op 30: Very Best Of. Daar staat alleen de eerste track op en natuurlijk de live tracks maar dan in studio versies.
0
geplaatst: 1 oktober 2019, 22:05 uur
Ik kan mij hier best in vinden, in een dergelijke opzet.
Nu had Deep Purple, laten we eerlijk zijn, slechts twee studio albums te bieden in de jaren '80. Weliswaar in de meest bekende samenstelling, dus mét Gillan en Blackmore.
Dan is het jammer, het album ook vol te zetten (tracks 5, 9, 10 en 11) met bekende live nummers uit de jaren '70, ook al zijn dan de opnames uit de jaren '80.
Maar ik wil wel even meedenken. Per slot van rekening, bieden de twee jaren '80 albums, Perfect Strangers ('84) en The House of the blue light ('87) voldoende goed werk om één, ijzersterk jaren '80 album van Deep Purple neer te zetten.
Dan laten we het live werk uiteraard vallen.
Daar gaan we:
01 Knocking at your backdoor
02 Under the gun
03 Bad attitude
04 Call of the wild
05 Nobody's home
06 Perfect strangers
07 A hard lovin' woman
08 A gypsy's kiss
09 Not responsible
10 Dead or alive
11 Wasted sunsets
7 van Perfect strangers, 4 van The house of the blue light.
Het nieuw samengestelde album moet natuurlijk lopen en ik mag graag eindigen met een behoorlijke rock ballad.
Son of Alerik valt af, net als The unwritten law. De laatste loopt mij niet goed genoeg. Son of Alerik, niet voor niets weggelaten op de oorspronkelijke albums is aardig. Maar te experimenteel, te langdradig, te instrumentaal en dus zonder de inspirerende zang van Ian Gillan.
De band had de (professionele) potentie, ook al eerder bewezen, nog wel wat gezamenlijk aan te kunnen en ook nog wel wat aanvullends op het bestaande repertoire te bieden. Helaas, de onderlinge verstandhoudingen.....
Nu had Deep Purple, laten we eerlijk zijn, slechts twee studio albums te bieden in de jaren '80. Weliswaar in de meest bekende samenstelling, dus mét Gillan en Blackmore.
Dan is het jammer, het album ook vol te zetten (tracks 5, 9, 10 en 11) met bekende live nummers uit de jaren '70, ook al zijn dan de opnames uit de jaren '80.
Maar ik wil wel even meedenken. Per slot van rekening, bieden de twee jaren '80 albums, Perfect Strangers ('84) en The House of the blue light ('87) voldoende goed werk om één, ijzersterk jaren '80 album van Deep Purple neer te zetten.
Dan laten we het live werk uiteraard vallen.
Daar gaan we:
01 Knocking at your backdoor
02 Under the gun
03 Bad attitude
04 Call of the wild
05 Nobody's home
06 Perfect strangers
07 A hard lovin' woman
08 A gypsy's kiss
09 Not responsible
10 Dead or alive
11 Wasted sunsets
7 van Perfect strangers, 4 van The house of the blue light.
Het nieuw samengestelde album moet natuurlijk lopen en ik mag graag eindigen met een behoorlijke rock ballad.
Son of Alerik valt af, net als The unwritten law. De laatste loopt mij niet goed genoeg. Son of Alerik, niet voor niets weggelaten op de oorspronkelijke albums is aardig. Maar te experimenteel, te langdradig, te instrumentaal en dus zonder de inspirerende zang van Ian Gillan.
De band had de (professionele) potentie, ook al eerder bewezen, nog wel wat gezamenlijk aan te kunnen en ook nog wel wat aanvullends op het bestaande repertoire te bieden. Helaas, de onderlinge verstandhoudingen.....
* denotes required fields.
* denotes required fields.