Black Stone Cherry - Between the Devil & the Deep Blue Sea (2011)

De stijl van BSC wordt voortgezet en dat is prima, maar wat is Blame it on the Boom Boom slecht. Is de commercie toegeslagen soms?
Daarom vooralsnog niet de 4 sterren die het album eigenijk wel verdiend........

De stijl wordt deels niet voorgezet. Er staan nu nog meer commerciële Nickelback-achtige nummers op.

Poeh, wat is dit slecht! Zwaar voorspelbare muziek dit en echt enorm commercieel vergeleken met hun oudere werk wat nog wel een beetje ging. De ballads zijn echt beschamend slecht, ik hoor nog liever Nickelback en dat zegt veel bij mij. 1 ster voor de moeite.

Inderdaad geen verrassingen bij dit nieuwe album van Black Stone Cherry. Maar voor liefhebbers van de vorige twee albums, die best naar meer smaakte, is dat alles behalve een ramp. Heerlijke hap-slik-weg rock met een hoog adrenalinegehalte en, vooral, die geweldige stem van zanger Chris Robertson. Opvallend aan dit album is overigens dat de rustigere nummers nog het best overkomen. Nummers als Stay en Won't Let Go zijn zoveel beter dan een nummer als een Blame It on the Boom Boom. Die laatste is niet perse slecht, maar de eerdergenoemde nummers zijn veel krachtiger. Hoewel ik nog niet zo enthousiast ben als toen ik Folklore and Superstition, ook dit derde album van Black Stone Cherry was zeer bekoorlijk. En hij zal ongetwijfeld nog wel groeien. Ik blijf fan.

4 sterren.

Berichten verplaatst naar Black Stone Cherry

Dit derde album begint prima met twee fijne stevige rocksongs, maar daarna zakt het peil snel. Het is allemaal wat gelikter en radiovriendelijk geworden, meer richting de sound van een band als Shinedown, maar dan veel minder goed. Het gitaarwerk is wel meer 'metal' dan voorheen, met stevige riffs, maar het algehele geluid is aan de futloze kant. Dieptepunt is het gare Blame It On The Boom Boom.

Moet mijn stem naar beneden bijstellen. Na de sterke opener blijft de middelmaat over met als absoluut dieptepunt Blame it on the Boom Boom (daar hoef ik mijn mening niet voor te herzien)
Jammer, ik hoop dat ze de weg terug gaan vinden want de eerste twee albums waren stukken beter.

Change is wel een tof nummer! Inderdaad niet zo goed als voorgaande albums, iets te gelikt.

Poppier, gladder, maar nog steeds energiek en lekker heftige moderne rock.

Ik hoor de gelijkenis met postgrungers Nickelback echt totaal niet.
Beetje oude grunge als Alice in Chains, Soundgarden hoor ik nog wel.
Maar ik moet eerder denken aan Harem Scarem of Brother Cane.

Ook hoor ik duidelijke invloeden van 90's Skynyrd en 90's .38 Special.
Denk niet dat veel jongelingen dat kennen...

Blame It on the Boom Boom vind ik trouwens echt een kicken nummer. Ik hoop die met mn band te coveren...

En ja, de ballads zijn slecht. Maar dat is een soort trend: slechte ballads schrijven. Het is echt heel lang geleden dat ik een echt goede ballad heb gehoord.

Ik ben sowieso afgehaakt. Folklore And Superstition kreeg het voordeel van de twijfel omdat er enkele ongelooflijk goede nummers op staan, maar ook die klinkt me allemaal te netjes en te poppy.

Heerlijke CD. Gewoon het broertje van Shinedown!!

Jammer dat deze (en andere) zo'n slechte beoordeling krijgt. Voor mij gewoon gruwelijk lekkere Amerikaanse hardrock. Heerlijk om zo op een zaterdagmiddag met een herstbokje te luisteren. Paar weken geleden ook naar 013 geweest. Ook hier lieten ze zien gewoon een topband te zijn. Voor mij de beste Amerikaanse hardrockband op dit moment.