Kate & Anna McGarrigle - Kate & Anna McGarrigle (1976)

Dit album zo eens meegenomen uit de bieb om me eens te laten verrassen. De naam klinkte Iers dus verwachtingen gingen richting de folk. 2 zusjes, dus misschien ook nog van die Clannad achtige stemmen.
Over het geheel voldeed het ook wel redelijk aan die verwachtingen. Er helemaal door betoverd ben ik er niet door, zoals bijv. een Sandy Denny dat bij mij wel wist te doen. Maar wel weer een naam aan een liedje kunnen koppelen. Complainte Pour Ste. Catherine is typisch zo'n nummer dat je terug kunt vinden op bepaalde verzamelaars uit de jaren zeventig, maar niet echt een gezicht of naam aan kunt binden...dus nu wel. Moet bij dat liedje ook wat denken aan de zingende non, maar kan ook daarbij even niet op de titel komen.

Je bedoelt waarschijnlijk Soeur Sourire met Dominique. (Waarom weet ik dit??)
Een beetje weinig eer voor de zusjes McGarrigle..

Klopt die bedoel ik. Complainte.... springt er wel het meest bovenuit, of valt het meest op. Dat doet niets af aan de kwaliteit van de andere liedjes.

Na een legendarisch concert (1975?) in de Kleine Zaal van de Doelen in R'dam heb ik ze in mijn hart gesloten. Daar hebben ze nogsteeds hun eigen kamer met open ramen en wuivende vitrage. Prachtvrouwen, topmuziek. Vooral hun eerste twee albums en French Record..

...zou daar toch in ieder geval La vache Qui Pleure aan toe willen voegen; of heb je die gemist?

Maar als je zo'n liefhebber bent van de eerste twee albums, dan is Tell My Sister een aanrader vanwege de mooie versies die daar op de derde cd staan van veel van de nummers van die eerste twee platen.

Verder zijn The McGarrigle Hour en The McGarrigle Christmas Hour ook van een grote schoonheid.

Onzettend mooie plaat die mooi tussen hededaagse folkheldinnen als Meg Baird past. Het prachtige Kate solo nummer Go Leave en heart like a wheel zijn kippenvel nummers eerste klas daartegen staat de blije prachtfolk van Swimming song(cover van Wainright III) en het overbekende Complainte Pour Ste Catherine.

Misschien kun je dan ook Milk roulette van Charlie Dore in je armen sluiten, prachtplaat! Doet heel erg aan de weemoedige muziek van deze dames denken.

Eeuwen geleden, toen ik nog een jong ventje was, kocht ik de LP in Groningen bij Hemmes. Later ontdekte ik dat het lied Travellin on for Jesus ontbrak. Ging klagen, maar werd metkluithet riet ingestuurd; kreeg geen compleet exemplaar. Jaren later kocht ik de cd, inderdaad compleet. Dat zijn mijn herinneringen aan deze LP/cd. Het lied The Swimming Song is geschreven (en ook gezongen op zijn LP Attempted Mustache) door de ex-man van Kate, Loudon Wainwright, vader van Rufus en Martha.

Op basis van 'Complainte Pour Ste. Catherine' verwachte ik dat dit een (vrouwelijk) klassiek folkrock album zou zijn. Maar het album is qua stijlvormen een stuk diverser, meer richting 'American songbook'. Dat is zowel goed als slecht nieuws. Ik vind juist die folky kant van de zussen wel interessant en werd daarin lichtjes teleurgesteld. Wel pleit dit voor de veelzijdigheid van de dames uit en verbaasd het dus ook minder waar zoon Rufus Wainwright zijn vaudeville-achtige palet vandaan haalde. En 'heart like a wheel' is ook erg prachtig.

Dit is een beeldschoon album een evergreen die de tand des tijds zeker zal doorstaan.
Complainte pour Ste. Catherine is bekend bij vele generaties en zal gedraaid blijven worden vanwege de heerlijke melancholie die het nummer uitstraalt.....
Met het nummer Heart like a wheel van de gezusters is Linda Ronstadt doorgebroken. Die zich later ook ontpopte tot een zangeres met grote statuur.
Na dit debuutalbum hebben Kate en Anna ons nog verblijd met een prachtig oeuvre. Hun tweede album: Dancer with bruised knees is ook van een wonderlijke schoonheid.
Ik draai al hun werk nu al vele tientallen jaren en het verveelt mij nooit.

Ik heb al jaren veel respect voor de zussen McGarrigle. Ooit als eerste the French record gekocht en later zowel het bijna gehele repertoire op vinyl en cd aangeschaft. Maar gek genoeg draai ik het niet heel veel, hoewel het natuurlijk barst van de kwaliteit. En dat geldt natuurlijk voor de gehele familie met ex man Loudon Wainwright III, ex man Dane Lanken, Rufus, Martha.
The McGarrigle Hour wordt wel gezien als een soort reünie van dit album , ook met producer Joe Boyd.
IK heb deze cd ook in de 3 cd box Tell My Sister en daar zit een mooi boekwerkje bij met achtergrondinformatie.
Als ik nu deze cd weer goed beluister, valt het me op hoe goed alles in elkaar zit, de geweldige samenzang van de twee zussen, de geweldige muzikale omlijsting. Alles klopt en hoewel het echt passend is in de jaren 70, klink het niet 'bejaard'.
Mooi album en hierna volgen nog meer pareltjes.

een klassieker, dit debuutalbum van de Canadese uit Quebec afkomstige zussen. hoewel zij Engelstalige Quebecers waren, maakten zij ook 2 albums met uitsluitend Franstalige songs, t.w. "French Record" en "La Vache Qui Pleure", beide eveneens zeer fraaie albums.

van dit bijzonder muzikale duo en beide uitstekende songwriters, verschenen er tussen 1975 en 2005 10 reguliere albums, die alle het beluisteren waard zijn. geen al te hoge productie, maar het door hun achtergelaten oeuvre is van een ongekende kwaliteit.

in 2010 verscheen er nog een verzamelaar "Odditties" (eigenaardigheden) en in 2022 verscheen het album "Tant Le Monde" met een registratie van een live optreden uit 2005 in Bremen, Duitsland. het live album "Toronto, May '82" (2016) is bij mijn weten geen officiële release.

heb verder weinig toe toe te voegen aan de lovende commentaren bij dit tijdloze album. Amerikaans/Franse folkmuziek die de dames met hun songs en ongeëvenaarde samenzang een unieke sound mee gaven.
favoriete tracks te over op deze ijzersterke collectie van 12 songs. hoogtepunten o.a. "Heart Like a Wheel" (prefereer hun versie boven die van Linda Ronstadt), "Foolish You", "Swimming Song", "Jigsaw Puzzle of Life" en "Travelin' on for Jesus".

onder de vele muzikanten die op dit album meewerkten, bevinden zich o.a. Lowell George (guitar), Bobby Keys (sax), Hugh McCracken (guitar), Stephen Gadd: drums, Tony Levin (bass), David Spinoza (guitar), Jay Unger (fiddle), Russ Kunkel (drums) en Plas Johnson (alto sax & clarinet).

de zussen werkten aan vele albums van collega artiesten mee, o.a. Emmylou Harris, Linda Ronstadt, Linda & Richard Thompson en niet te vergeten het album "No More Shall We Part" van Nick Cave, waarop zij een groot deel van de backing vocals verzorgden.

Kate McGarrigle overleed op 63-jarige leeftijd in 2010 na een lang ziekbed aan sarcoom, een zeldzame vorm van kanker. zus Anna is inmiddels 79 jaar. de vraag is of er ooit nog materiaal uit de "Archives" te voorschijn zal komen, maar ik vermoed van niet.

Album werd geproduceerd door Joe Boyd & Greg Prestopino
Recorded at A&R Studios, New York City & Sunwest Recorders, Hollywood, California

Mooie recensie potjandosie!

Het complete oeuvre van de gezusters McGarrigle is grand cru, op ieder album staat er hartverscheurende mooie ballades die rillingen van luistergenot brengen.

Dit was hun debuut en inderdaad wat een visitekaartje gaven ze daarmee af!
En debuut waar legioenen Singer songwriters van zouden dromen.

Zowel hun Engels- als Franstalige songs zijn de moeite waard. En inderdaad hun samenwerkingsverbanden hebben ook absoluut bijgedragen aan d verrijking van menig muziekproduct.

Nog even een aanvulling op de mooie bijdrage van Potjandosie:

In 2013 verscheen een prachtige hommage aan het werk van Kate Mc Garrigle, een dubbel cd van een in 2010 live opgenomen concert in Londen met als titel: Sing Me The Songs, waarop haar zus Anna, maar ook Kate's kinderen Rufus en Marthe Wainwright acte de presence geven evenals Emmylou Harris, Antony en Richard en Linda Thompson

Prachtige songs in een even prachtige uitvoering, zeer de moeite waard!