Kate & Anna McGarrigle - Kate & Anna McGarrigle (1976)

Zo zit je je jaren af te vragen hoe dat briljante liedje nu zou heten en zo komt ie opeens op de radio voorbij.

Dan zet je de auto stil om een papiertje te zoeken en neer te pennen hoe hij heet, komt die presentator voorbij en spreekt een soort onmogelijke titel en artiest uit. .

Na wat losse woordjes toch via Google gevonden hoe heette. Complainte Pour Ste. Catherine dus.

Nu toegevoegd zodat ik het nooit meer vergeet.

Kate McGarrigle is toch ook Mama Rufus Wainwright ?

Yup, dat werd er daarna bij verteld.

En mama Martha Wainwright en dat was ze samen met papa Loudon Wainwright

Complainte Pour Ste. Catherine is echt zo'n nummer uit mijn jeugd. Ik vond het altijd geweldig. Het stond op een verzamel-lp van mijn ouders, en toen ik wat ouder was (in 1975 was ik nl. 5) draaide ik dit nummer voortaan zelf op mijn eigen pick-up. Ik zal toen een jaar of 11 geweest zijn.

Later heb ik dit album met terugwerkende kracht ontdekt door mijn fascinatie voor Rufus Wainwright (ja ja zoon van Kate McGarrigle en neef van Anna).

dat nummer (Complainte puor Ste. catherine) is idd prachtig
is de rest van dit album ook de moeite, of is het daarna iets minder?

Ik vind de rest ook geweldig. Doet me soms wat aan Joni Mitchell denken (zal de folk wel zijn ).
Een andere favoriet van mij is de cd La Vache Qui Pleure: die heb ik onlangs toegevoegd, wachten op de goedkeuring dus.

okee

La Vache Qui Pleure is denk ik ook erg interessant voor liefhebbers van Nick Cave's No More Shall We Part (waar de zusters McGarrigle ook een grote rol vertolken). Ik hoor dit album zelfs liever dan die van Cave.

zo...
is toch mijn favoriete Cave-album
je maakt me nieuwsgierig, Eric

Het ademt af en toe dezelfde sfeer vind ik.

Natuurlijk is het Cave-album een meesterwerk (die ik zelf juist als één van zijn mindere ervaar vreemd genoeg), en daar haalt hun album het niet bij. Maar ik luister er gewoon liever naar.

Maar dit debuut-album moet je zeker ook niet missen!

ga op zoek, dank je

Graag gedaan

Wel even je bevindingen opschrijven als de tijd er rijp voor is he!

Ik zocht deze cd (en Dancer With Bruised Knees) al een tijdje en eindelijk de cd's kunnen lenen. Waar de bibliotheek al niet goed voor is. Prachtige meerstemmige zang van deze dames (met op de achtergrond zo nu en dan een man) en een folky begeleiding met mandoline, harmonica, viool, gitaar, bas en drum. Zo nu en dan doet er ook een saxofoon of klarinet mee. En Kate speelt natuurlijk piano. Het mooiste vind ik de wat melancholischer nummers. Indrukwekkend en ontroerend. Complainte pour Ste-Catherine is eigenlijk een (mooi)buitenbeentje op dit album. 4,5

Geproduceerd door Joe Boyd. Dan weet je dat het kwaliteit moet zijn.

vertel.... zegt me even niets

Ik was stomweg vergeten dat ik dit mooie plaatje in huis had en zag het in iemands top tien staan, ik dacht JA !

Complainte pour Sainte Cathérine was een grote favoriet van mijn vader zaliger (een mens met een geweldig goede smaak, ook Jolie Louise van de Canadees Daniel Lanois was één zijner favo's).

Héél dit plaatje is van topniveau, dit is mooie folk, ik hou van de stemmen van deze dames. Heart Like A Wheel en Jigsaw Puzzle zijn ook zo mooi!
Héél dit album is van een tijdloze schoonheid, echt waar zulle!
4.5 sterren ****1/2

De single en bescheiden hit 'Complainte pour Sainte Catherine' viel mij gelijk op toen het in de hitparade verscheen. De lp beschouw ik inmiddels als een klassiek werkstuk van de gezusters McGarrigle. Schitterende en ontroerende samenzang in combinatie met een zeer sterke melodierijkdom.

jaja sq ik bedoelde jouw top tien, een goeie smaak trouwens !

Wel dat is altijd leuk om te horen. Misschien aardig om te melden dat ook mijn vader dit een geweldig mooi album vond (helaas ook overleden).

Ik wilde hier een wervende post plaatsen voor dit album, maar na het lezen van SQ's en Patrick's persoonlijke ontboezemingen is enige terughoudendheid m.i. op zijn plaats.

Aan de andere kant vind ik dergelijke dierbare herinneringen wel heel erg passen bij deze plaat, het is er de muziek naar:
Persoonlijk en vaak ontroerend.

Onlangs nog eens uit de kast gehaald, omdat men op de radio nog eens het geweldige Complainte pour Sainte Cathérine draaide, maar héél dit album is ontzettend geslaagd, sfeervol en machtig!

Waarom ik als 14-jarige jongen viel voor het in de hitparades zeer uit de toon vallende "Complainte pour Ste Cathérine" zal wel altijd een raadsel blijven...Dat het nummer überhaupt een hit kón worden zegt genoeg over de kwaliteiten van de canadese zussen. Ik heb indertijd ook gelijk de lp gekocht. Dat was even wennen, maar wat stonden er een prachtige nummers op! Eind jaren tachtig zijn al m'n lp's naar de rommelmarkt gegaan. Toch spookte dit nummer de laatste jaren regelmatig door m'n hoofd en via eBay heb ik een aantal dagen geleden dan eindelijk de cd besteld. Kan niet wachten 'm af te spelen en wil ook de cd "La vache qui pleure" zo snel mogelijk aanschaffen! Heb onlangs ook de cd van het concert "The McGarrigle hour" gekocht: een lust voor oog en oor. Geen poespas, glitterpakken, lichtshows of wat dan ook, nee, gewoon een groep mensen die genieten van het maken van muziek.

Dat rare, magische Complainte Pour Ste Catherine vandaag weer een paar maal beluisterd en en passant ook nog even het hele album. Het dissoneert, maar is daarmee ook een aangename afwisseling in het album, dat sfeerrijk is, mooie samenzang heeft (samen klinken ze alsof Agnetha Fältskog een duet zingt met Emmylou Harris), maar ook net niet spannend genoeg is om helemaal te overtuigen. behalve in dat wonderschone tussennummer dat niet te vergelijken is met wat dan ook.

Complainte Pour Ste. Catherine een vroege live uitvoering op Rockpalast laat goed zien wat deze zussen met de simpelste middelen aan sfeer kunnen overbrengen. Zeer toepasselijk ook bij de weersomstandigheden buiten:

Moi, j'me promene sur Ste Catherine
J'profite d'la chaleur du métro
J'ne regarde pas dans les vitrines
Quand il fait trente en d'ssous d'zero

Dank je wel Kate voor al die vele uren dat ik van je muziek heb mogen genieten: rust in vrede...

Ik sluit mij aan bij Oldfart

19 januari 2010, een trieste datum voor de families McGarrigle & Wainwright en die vele fans van het duo Anna & Kate McGarrigle.
Ze hebben al die jaren eenvoudige, maar o zo mooie songs gebracht!!
Nu het onafscheidelijke duo er niet meer is, zal Anna alleen door gaan? Ik denk het niet.
Bedankt voor de méér dan 35 jaar prachtige folk-muziek die jullie ons hebben gegeven!!
Kate wel verdiende rust, Anna en familie, véél sterkte.......

Heb onlangs de 3cd "Tell my sister" (TMS) aangeschaft, eigenlijk alleen voor hun briljante debuutalbum. De geluidskwaliteit van de cd die ik al had liet te wensen over. TMS bestaat verder uit hun tweede album "Dancer with bruised knees" en een derde album met bijzonderheden, demo´s enz. De geluidskwaliteit is nu uitmuntend en ik ben erg blij dat ik TMS heb aangeschaft. Ik blijf hun debuutalbum toch hun beste werk vinden. Dit vonden velen met mij en dit zal voor Kate en Anna zowel een zegen als een vloek zijn geweest, want dit is ze altijd blijven achtervolgen. Ik blijf bij de 4,5 sterren die ik dit album heb gegeven. Prachtig, emotioneel, humoristisch, ingetogen en fijn gemusiceerd.