Deep Purple - Deep Purple (1969)

Goeie plaat. Vooral April is natuurlijk magistraal.

Even mijn stem aanpassen 4,5* Ook deze plaat is in de geremasterde versie meer dan het beluisteren waard .

Groeten,

Welke geesten hebben deze plaat toch zo laag gewaardeerd ? Dit vergeten meesterwerk verdient veel hoger. De band stuwt hierop al richting hoogtijdagen, maar heeft op dit album nog die licht onschuldige kant. Wat te denken van een gevoelige cover van Donovan (Lalena). Beautiful ! Chasing Shadows wordt ondersteund met chasing drums, Blind is atypisch Deep Purple, een spinet als leidend geluid (erg in, in die jaren). Prijstrack is April. Eén der mooiste composities die ik in mijn grote verzameling heb. Grijsgedraaid. Niet na te vertellen, maar wel dat pop en klassiek hier naadloos opvolgen.
Helemaal eens met Hans: een 4,5. Lager zal het nooit worden.

Zekers, een voorschotje op het Concerto for Group and orchestra

Vandaag, koninginnedag 2007, was Hare Majesteit Koningin Beatrix op bezoek in 's-Hertogenbosch.
Na aanleiding van haar bezoek aan de Brabantse hoofdstad was er vanavond in het televisieprogramma "twee vandaag" een reportage te zien over de 15e eeuwse schilder Jeroen Bosch, afkomstig uit , juist Den Bosch. Er werd in deze reportage o.a. uitleg gegeven over het schilderij "De Tuin Der Lusten". Ik zat naar mijn televisietoestel te staren en ik dacht: "ik ken dat schilderij ergens van" maar ik kon er zo snel even niet opkomen . En opeens wist ik het weer : de cover van dit album "Deep Purple" toont het schilderij "De Tuin Der Lusten" van Jeroen Bosch.
In de reportage werd vervolgens verteld dat vele latere schilders zijn beïnvloed door het werk van Jeroen Bosch. Ja en inderdaad, veel muzikanten en popgroepen zijn ongetwijfeld beïnvloed door de fantastische muziek van de beste rockband aller-aller-tijden: Deep Purple .
Daarom: Leve De Koningin!, Leve Jeroen Bosch!, Leve Deep Purple! Hiep Hiep Hoera!!

Ik ben eens met me moeder naar een tentoonstelling van Bosch geweest,daar heb ik deze ook gezien volgens mij,zeer apart wat er in zijn hoofd allemaal afspeeldde,zat ie aan de absint ofzo?
Excuses dit is offtopic,dat Deep Purple zijn werk als cover voor hun album gebruiken zegt natuurlijk al een hoop over hun eheheh

Heerlijk album dit,alleen vind ik The Painter en Why Didn't Rosemary toch een beetje gemiddelde rock,als de gemiddelde leek van nu aan de jaren 70 denkt denken ze vaak dat er alleen maar dit is,maar jah zal wel door die reclames komen ofzo.
Maar de rest is magistraal!

Dit derde Deep Purple-album laat eindelijk een wat meer eigen geluid horen. 'Chasing shadows', 'Bird has flown' en 'April' zijn hier de prijsstukken. Alleen die vervelende cover van Donovan's 'Lalena' sla ik liever over.
Deze plaat heeft net zoals zijn voorganger een prachtige hoes!

De groep was hier duidelijk gegroeid en goed op elkaar ingespeeld. Bird Has Flown vind ik het beste.
De hoes is toch nog beter dan de plaat, de hoes vind ik schitterend.
***

Het beste DP mark 1 album, met het prachtige semi-klassieke April erop. Tevens ook de meest volwassen DP mark 1 album. Ook de hoes is erg mooi (een gedeelte uit een schilderij van Jeroen Bosch). Op vinyl en CD.

Van de jaren 60 mag dit zeker het beste album genoemt worden van de band.. maar toch vind ik de jaren die hierna kwamen beter..
3,5 sterren

Ken alleen Emmaretta van deze plaat en dat is een tof nummer!
Dat gaat kwa sound al wel naar de In Rock-periode toe.

Plaat nog eens geluisterd.. Zeker het beste album van de jaren 60 van purple!
verhoog mijn stem naar 4.. dit album is ruiger dan zijn 2 voorgangers!

chasing shadows, echt een heerlijk nummer. Die drums blijven maar in mijn hoofd zitten.

Vind ik ook een goed nummer,maar heerlijk vind ik te veel van het goede.
Het debuutalbum blijft mij het best van de 3.
Kom hier tot 2.5*

Volgens mij één van de onbekenste albums uit het oeuvre van de band. April is prachtig nummer waarin de klassieke geschooldheid van Lord goed terug te horen is.

Morgen, dinsdag 17 november, geeft Deep Purple een concert in de HMH. Wat doe je om voor een Deep Purple concert in de stemming te geraken? Juist, je draait de maand voor het concert niets anders dan enkel en alleen Deep Purple albums. "In Rock", "Fireball", "Machine Head", "Burn" etc etc., ik heb ze de afgelopen maand tig keer gedraaid. Sinds zaterdagochtend draai ik "Deep Purple (1969)". Wat ik natuurlijk allang weet maar wat afgelopen weekend maar weer eens werd bevestigd: "Deep Purple (1969)" is een regelrechte knaller. Alles klopt aan dit album. Roger Glover en Ian Gillan zijn nog niet van de partij op dit album. Het magistrale "In Rock" kwam een jaar na "Deep Purple (1969)". Op dit superalbum uit 1969 wordt wel de basis gelegd voor het beste rockalbum allertijden uit 1970. "Deep Purple (1969)" is in één woord geweldig!!
5 hele dikke vette *****

De platen van de oude Deep Purple werden steeds beter. Ditmaal slechts 1 cover en de rest eigen werk, alhoewel; zo zat ik een paar jaar terug naar Elvis Presley te luisteren en kwam er halverwege Too Much in één keer het begin van Why Didn't rosemary langs. Weer meesterlijk geleend door heer Blackmore. Op dit album zijn zanger Rod Evans en bassist Nick Simper voor het laatst te horen. Simper bracht later nog meer plagiaat van zijn voormalige collega's aan het licht. Toch was dit wel een goede bezetting. Van dit album zijn Blind, Bird Has Flown en April de beste nummers wat mij betreft. Op de remaster heb je Emmaretta er nog bij.

Dat Jeroen Bosch schilderij als hoes is natuurlijk fantastisch. Er is zoveel op te zien, heerlijk gewoon. Uiteraard moet je wel de LP-uitvoering (uitklaphoes) hebben voor het uiterste visuele genot. De plaat klinkt trouwens ook lekker!

Het is maar goed dat men het na dit album over een andere boeg gooide en met DP in Rock kwam anders hadden we hierna nooit meer iets van onze vrienden gehoord, denk ik. Ik vind nl. dit de minste van de MKI bezetting. Het klonk nogal erg 60's met hier en daar al wat van het latere geluid, mn. Jon Lord laat hier zijn Hammond al wat janken zoals we hem kennen. Blackmore drukte hier zijn stempel er nog niet op. Wat hij met In Rock duidelijk ging inhalen.

Ik zou het toch anders willen verwoorden: "Deep Purple (1969)" was de opmaak naar het beste rockalbum allertijden "Deep Purple in Rock". "Deep Purple (1969)" is verreweg het beste album van de MK 1 bezetting en met "Deep Purple in Rock" werd door de MK 2 bezetting de lijn tot in de perfectie doorgetrokken..... .

Toch eens achter het origineel aan met uitklaphoes; ik blijk een Duitse re-release uit 1976 aangeschaft te hebben. Zelfde hoes, maar niet uitklapbaar.
Gisteren begonnen met een hardrock-tijdreis door mijn platenkast.
Bracht Led Zeppelin zijn eersteling uit met harde rock, blijft Deep Purple hier nog wat achter qua hardheid.
Wel een fijne plaat die tot meedeinen uitnodigt en waar sommige instrumentale stukken al wijzen op een groeiende volwassenheid.
Rod Evans vind ik overigens een prettige zanger.

Wat eigenzinniger dan de vorige albums, ook iets meer symfonisch getint met name het fraaie April dat mij doet denken aan de vroege ELO, de band begint volwassen te worden. Het lijkt een opmaat naar hun glorieperiode (1970-1974).

Eerst vond ik dit album het beste van de 3, nu moet ik eerlijk bekennen dat The Book of Taliesyn mij nog iets meer in de smaak viel.
Dit album is zonder twijfel een lekker Purple album uit de begintijd en een album wat ook zeker niet vergeten mag worden, maar toch heeft The Book of Taliesyn voor mij persoonlijk net dat streepje meer.

3,5*

Nee Karma_To_Burn, dit album verdiend wel degelijk die 4 sterren. Nu op vinyl aangeschaft en wat zit ik hier weer van te genieten, heerlijk!!

Rod Evans is (voor mij) een jaren 60 pop/rock I'm so glad hippie zanger en past niet meer zo goed bij het stevigere werk van Purple. Ik ben dan ook gevrijwaard van nostalgische gevoelens want te jong. De liedjes waar hij uitblinkt vind ik dan ook de minste. Gelukkig staat de plaat vol met flinke instrumentale stukken en de orkestratie (duidelijk van Lord's hand) in het 12 minuten durende April dient men toch minimaal een keer gehoord te hebben.

Rod Evans' stem was meer geschikt voor ballades dan de nieuwe koers en daarom moest hij het veld ruimen, met Nick Simper in zijn kielzog. Op dit album schittert Evans vooral op Lalena (Donovan) en het door Jon Lord geschreven Blind. Met slechts één cover op het album krijgt Deep Purple steeds meer een eigen geluid en lukt het een aantal pakkende composities op de plaat te zetten zoals Bird Has Flown, het eerder genoemde Blind en Why Didn't Rosemary? De Lord-Paice compositie Chasing Shadows is iets wat ik vaker moest horen en Fault Line/The Painter een studio-improvisatie die het als song wat minder goed doet, maar waarop Lord en Blackmore zich behoorlijk uitleven. Wel de smaakmakers op dit album vol goede instrumentatie en solo's. Ian Paice zijn moment is vooral de opener. Klapstuk is het drieluik April wat voor de tweede keer een samenwerking met orkest bevat (de eerste was Anthem van voorgaand album). April kan wellicht als opmaak voor Concerto Group and Orchestra beschouwd worden, daar waar dit zelf getitelde album een opmaak voor In Rock kan zijn. Er gaat geen minuut verloren aan oeverloze improvisaties zoals daar op The Book of Taliesyn in de zoektocht naar eigen smoelwerk nog sprake van was.

April blijft een prachtnummer.

Smaken verschillen natuurlijk maar ik vind "Fault Line/The Painter" helemaal geweldig! Ik heb het al vaker gezegd: dit derde album van Deep Purple is top! Staat hoog in de HB Deep Purple album ranking.

Dit is zeker een prettig album. uit de periode nog net voor mijn interesse in muziek begon. April en Lalena zijn mijn favorieten, maar nu ik het weer hoor valt me opnieuw op dat dit album al een echt DP album is. De typische DP sound is al zeer herkenbaar aanwezig inclusief een uitstapje richting de klassieke muziek..
Ik vind het ook bijzonder dat bij dit album een van de pilaren van de hardrock niet meer berichten en stemmen staan.
Het album staat op een (veel te) lage 81e plaats in de 100 Greatest Albums of 1969 en op 83 in de chart over 1969 van Best Ever Albums
3,5 wordt 4*

Deep Purple met Rod Evans achter de microfoon, daar mag ik graag naar luisteren. Deze plaat vond ik meestal wel de beste van de drie MK1 albums, al gaat de voorkeur inmiddels uit naar Book of Taliesyn. Heb de versie met bonusnummers, met twee keer Emmaretta, verreweg mijn minst favoriete DP-nummer. Dat goedkope gerijm doet me pijn. Net zo tenenkrommend als Rosetta van Georgie Fame.