Zomby - Dedication (2011)

Een heel vet album, alleen vind ik de nummers heel kort en is er niet echt een samenhang op het album. En dat is wel spijtig want daardoor mist het album toch sfeer en dat vind ik juist belangrijk bij dit soort muziek.

Grappig plaatje, precies lang genoeg, en ik vind er toch wel wat sfeer inzitten. Digital Rain vind ik het mooiste nummer, gevolgd door Haunted.

Qua productie tot nu toe het beste van 2011 wat mij betreft. Het mist echter samenhang en er zijn gewoon geen overgangen aangebracht. Dat vind ik wel jammer maar misschien zie ik het wel verkeerd.

Ik ervaar precies hetzelfde. Soms heb ik het idee dat het maar wat probeerseltjes zijn die nog moeten worden uitgewerkt tot echte nummers. Het klinkt allemaal zeker niet slecht, maar de nummers lijken compleet los van elkaar te staan. Als album werkt het zo niet voor mij. Vandaar mijn relatief lage score.

ik ben het daar echt totaal niet mee eens, dit album is vol variatie maar echt zo ontzettend 1 geheel. alle oldskoolapparatuur is uit de kast gehaald om de sfeer van oude tijden (detroit techno, rave) in een nieuw dubstep/garage-achtig jasje te stoppen.
supercreatieve tracks, die weliswaar kort zijn, maar in je hoofd nog 10 minuten langer doorgolven. bij het einde van elke track denk je, oehh dit had nog lang niet mogen stoppen. de volgende track roept hetzelfde gevoel op, waardoor de vorige track weer vergeten raakt. een continu proces van de honger stillen.
om het daarnaast nog niet eens te hebben over het gecreëerde sfeertje wat na burial misschien wel het beste de londense stadse rauwheid weet te weerspiegelen. ik vind het echt een topplaat.

Ik zweer het, op Witch Hunt heeft hij het geluid gebruikt van de auto-sniper uit Counter-Strike 1.6
Sterk album in ieder geval. Het "onafgewerkte" ervaar ik totaal niet, al ben ik het er wel mee eens dat de tracks niet echt een geheel vormen.

Haha lol, hoorde 'm ook. Eens luisteren wat de rest doet.

Snoepje van de week.
Was aanvankelijk erg enthousiast door de verschillende tracks met eenduidige sfeer.
Er ziten echt pareltjes tussen.
Na een tijdje groeide er maar weinig en vond ik em toch wat vrijblijvend.
Door de kortheid der tracks krijgen de liedjes niet de kans houvast te zoeken in de hersenpan. Of zoeits.
Een fijn vrijblijvend dubtechplaatje dus.
Goed voor drie en een halve ster.

Misschien was het de naam, of de zwarte rechttoe rechtaan hoes, maar ik had hierbij echt klassieke dubstep met zware bassen en rauwe geluiden verwacht. Tot mijn blije verrassing heeft het juist een boeiende productie en meer een melancholieke sfeer ala Burial. Ik weet alleen nog niet echt wat ik aan moet met het fragmentarische. Een nummer is al voorbij als je er een beetje in begint te komen.. Maar iemand die zulke goede ideeën op een plaat kan zetten kan ze vast ook uitwerken, dus ik neem aan dat het bewust is gedaan. Wie weet valt het kwartje nog..

Spijtig dat hij zijn nummers niet beter kan uitwerken, hopelijk evolueert hij nog met de tijd...
Ik hoor dat het goed zit, hij heeft duidelijk een sterke basis, maar ik mis samenhang en afwerking..

wie zegt dat hij dat niet kan? wellicht iets minder denken in standaardpatronen...

Als hij het kan, waarom zou hij dan niet doen... Dat zou zijn nummers kwalitatief een stuk sterker maken..

En Tuktak ik studeer filosofie, ik ben denk ik wel de laatste persoon dat zou denken in standaardpatronen

Ik ben het totaal niet eens met je beide comments.

ik moest om zijn laatste bericht iig hard lachen

nee, eigenlijk om beide wel...

Wat een droge comment!

Ik dacht ik breng het zo neutraal mogelijk

Ik vind het een onafgewerkte plaat met een paar hoogtepunten, punt. Je hoort toch zelf ook dat dit niet te vergelijken valt met iemand zoals Burial? Dit kan het dochterprojectje zijn van Burial maar niets meer. Veel onafgewerkte nummers hoor ik hier, met een zeer geringe gelaagdheid. Burial is een overdaad van laagjes, hier heb je er misschien max. vijf. Wat hem technisch gezien en kwalitatief gezien een stuk zwakker maakt dan Burial of menig ander artiest die in hetzelfde genre producet.
Ook de sfeer, de hele plaat heeft een soort van donkerheid maar het slaat niet door, overtuigt me niet, veeeel te fragmentarisch voor mij. Moest hij nu wat langer gewerkt hebben, met meer overgangen en meer 'laagjes', de plaat zou top zijn.
By the way, het bewijs dat hij het 'kan' hoor ik in Natalia's Song, wat voor mij wel een kwalitatief hoogstaand nummer is.

Ik snapte je punt wel hoor. Alleen vind ik het raar om te zeggen dat omdat iets onafgemaakt klinkt het kwalitatief niet sterk is. Kijk dat je het niet mooi vind, prima. Maar om dan meteen te zeggen dat het geen (of minder) kwaliteit heeft vind ik wat ver gaan. Ik bedoel ik vind de samenhang ook wat minder op dit album omdat ik het ook onafgemaakt vind klinken en het hierdoor ook wat samenhang mist. Maar goed daarbij denk ik dat Zomby dit niet uit onkunde heeft gedaan dus ik ga hem dit ook niet afrekenen. Want ik hoor wel dat hij weet wat hij doet en ik vind het dan ook een producer met zeker veel potentie. En misschien heeft hij een ander idee bij een 'album' dan ik dat heb. Maar goed los daarvan zijn de nummers op zichzelf heel mooi.

En ik denk dat je Burial hierbuiten moeten laten want ik denk dat die niks met Zomby te maken heeft en andersom ook niet. Wat dat betreft wil ik bijna zeggen dat het twee aparte genres zijn, maar dat is mijn mening

@My Addiction: meer is niet per se beter. Dit mag voor jouw gevoel dan niet zoveel laagjes hebben; de laagjes die er wel in zitten zijn allemaal zo tot in de perfectie vormgegeven dat iedere track op zich weer een absoluut genot is. Ik denk dat de toevoeging van extra laagjes de kracht van de producties voor een deel weg zou nemen.

Wat een fantastische tracks zeg, heeft iemand anders ook de Japanse editie met tien bonus tracks? Die zijn ook zeker de moeite waard.

Pfff..ik ben toch verslaafd aan dit plaatje...op de fiets met mijn mp3spelert.
Toch maar naar vier sterren.

Voor mij toch wel de dikste plaat van 2011. Man wat is die gast goed. Dit is zo lekker spooky en duister.

Natalia's Song is uitgeroepen tot danceplaat van het jaar in de jaarlijkse verkiezing van Eclectro:

Natalia’s Song populairste dancetrack van 2011 | Eclectro

Ben het er niet echt mee eens maar ik snap het wel. Ik bedoel het is een goede plaat maar ik zou zelf eerder kiezen voor meer een losstaande plaat zoals Sicko Cell van Joy O, Swims van Boddika & Joy O (ook al is die nog steeds niet officieel uitgebracht) of Pyramid van Instra:Mental.

Maar goed sowieso onmogelijk natuurlijk om een beste plaat uit te kiezen

Ik vind het wel een goede keuze.

Zomby is 2 keer de producer die Burial is mijns inziens. In Burials platen kan ik ook helemaal verdrinken, maar tot nu toe heb ik sterk de indruk dat hij maar één truukje kan; goeie dubs maken van two-step ritmes en stoffige samples.

Where were U in '92, One Foot Ahead of the Other en Dedication zijn drie keer een schot in de roos. Hij weet altijd uit kitscherige elementen (rave en chiptune) een volwaardig instrumentarium te maken, de melodiën en ritmes aan de geluiden aan te passen en de boel goed te produceren; kristalhelder maar met genoeg ruimte, swing en soul.

Laagjes tellen is toch geen manier om de kwaliteit van een plaat te bepalen? Ga eens wat vioolsolo's van Shostakovich luisteren. Als je dan bibberend van emotionele uitputting je volgende post maakt mag je me uitleggen of dat ene laagje voldoende was. Burial en Zomby houden er andere technieken op na waardoor ze de laagjes op andere manieren invullen, dat maakt het interessant, niet de hoeveelheid laagjes.

Dat zomby je aan de hand weet te nemen van het ene naar het andere fragment en daarbij constant kan boeien met nieuwe ritmes, melodiën, harmoniën en effecten vind ik de kracht van deze plaat. Het wordt nergens zo gortig als bij bv fragmentarische platen van Flying Lotus, Paul White en Prefuse73 met hun vermoeiende musique concrète fascinaties en legers jazz-drummers en bongo-spelers. Deze plaat is rustig, met de meeste nadruk op melodie en harmonie (dingen die Burial volledig vreemd zijn) en daardoor voor mij een stuk toegankelijker (en veel makkelijker uit te zingen dan Burial's ellelange expedities door donkere, melancholische dubs).

@ Yamato
Helaas pindakaas, maar zijn die extra nummers hier niet op de Nothing EP gebundeld? (Ik geloof dat in Japan om bep. redenen de kosten van geïmporteerde platen exorbitant hoog liggen, waardoor ze daar vaak verwend worden door westerse artiesten om toch te verkopen).



Bewijs dat maar eens met een goeie recensie! Als iemand die nooit filosofie heeft gestudeerd weet ik overigens dat aan de meeste instituten waar filosofie gedoceerd wordt, analytische filosofie onderwezen wordt, waarin juist heel veel standaard denkpatronen gebruikt worden.

Bax van Mosca?

Jazeker, of alle platen van Blawan. Misschien wel de producer van 2011

bax van mosca en getting me down van blawan zijn toffe platen, maar een natalia's song is natuurlijk wel veel tijdlozer. echter, als je de song van 2011 moet kiezen zou ik ook eerder een blawan kiezen oid, omdat zon track de tijdsgeest beter dekt. leuker als je dan eind 2012 kan denken, wat een shitplaat was dat toch eigenlijk van blawan, wat was 2012 een goed jaar!